eccleſiaſticoꝝCcclxxxiiij.

ercieꝝ. ſticTmechanicis nemo deditꝰ inueniat̉exercitijs Rara ſt̓ excelſa om̄ia. ſꝑqͦqꝫ vilium aut mediocriū maiorerit numerus. ſuaſione optimoruꝫnon extāte Natura At vero difficilis. ne dicam impoſſibilis ē hecheroica vl̓ horridā caſtitas7 Sophia Difficilis eſt fateor. ſed tēditad ardua virtꝰ. Difficilis. ſꝫ apd̓plurimos adoleſcentes et adoleſcentulas inuenta eſt Deniqꝫ nonego ſola cum meis ſed tui virtutēheroicam poſuerunt quaſi ſuprahominem ſicut in ſolitarijs bn̄ cōpoſitis. ſicut ecōtrario deprimit ſb̓homine incōpoſita ſolitudo Solitarius quippe vel deus vl̓ beſtiaNatura Recolo dicta meoꝝ Sedmoderatus venereorū vſus quinaptus ſit ad virtutis ⁊ conſequenter felicitatis adeptionem nō palam cognoſco Nec intemperatumlaudo. ſed nec prorſus nullum approbare valeo. ꝓpter diuinam ſuiſimilis generationem. imo ⁊ ꝓptervrgentem mei iuris neceſſitatemEt quidem ꝓpterea. ſeparo ſemēa ſuperfluo tertie digeſtiōis. egodebitis in vaſis illud condo. egomeatus ei conuenientes adaptoDeniqꝫ mulcebrem indidi deſiderabilemqꝫ ſupra modū delectationem / que cōtinue ſtimulat. q̄ ſi nōeffluendo ſedetur fedit ⁊ moleſtataūt aliqͣndo mortificat Hic ē omnium cōmunis amor vincens omnia. de quo virgilius noſter Om̄eadeo genꝰ in terris hominumqꝫ ferarum Equorūqꝫ genus pecudes

ct. Exiiii.picteqꝫ volucres. In furias ferrūqꝫ ruūt amor omnibꝰ vnus Sophia Declaraueris et aggrauaueris qͣꝫtumlibet volueris. nunqͣꝫobtinebis vt impoſſibilis heroicacaſtitas iure putetur apud homines ſtrēnue volūtatis qͦs equusamauit. non falſus iupiter. ſed deus verus. et quos ardens euexitad ethera virtus. quam virtutemmei gratiaꝫ dicunt atqꝫ caritateꝫFaſſus eſt quippe meorum vnus.vt ſciui inquit quia non poſſū alit̓eſſe continens niſi deus det. et hͦipſum erat ſapientia/ ſcire cuius eſſet hoc donum / adij dominumNatura Quid mihi nunc de miraculis que ſolis innitor legibus meis ¶¶ Sophia neqꝫ ſane leges tuediuinum ſecludunt auxilium. ſine qͦiuxta platōnis tui verbum/ nulluꝫrite fundatur exordium Nihilominus agam tecuꝫ proximius. dicāvnde fortaſſis tu ſtupeas tui qꝫmirent̉ Naturā Expecto Sophia Facilius eſt apud hominemqͥ bona volūtate zelat caſtitatemillam perpetuam qͣꝫ interpolataꝫſine vicio cuſtodire Matura Pape quid ais7Sophia Id quodaudis vt melius accipias conſtituo duos homines / vnum vxoratum. alium celibem. continebit dico celebs facilius ab omni voluptatis illicite ſēſu deliberato vel experientia. qͣꝫ vxoratus vtetur moderate ſine qͣuis impudicicie maculantis culpa. Natura Iellemcertis id aꝓpbatōibꝰ ꝯfirmaresa

ee. I.