C CCęlpſt femppeccatū

ex loquacitate ſūt ſigna oppoſitaqm̄ tunc ſētit indignatione animicōtra eos de quorū malis loquit̉et cū qͣdā amaritudīe fellis corrodit ⁊ mordet ip̄os abſētes ⁊ ꝟ̓bisſuis venenatis lingua qꝫ ſua ſicutgladiꝰ acutus acuata ſacerat ſinemīa ſine aliquā ꝯpaſſiōe nec pōitfinē verbis ſuis quia ſaciari neqͥteiꝰ vorax inuidia quin licꝫ crudāsom̄es carnes et totū ſanguinē eique deuorat qͣntū in eo ē abſumpſerit Et qͣꝫuis cōſcīa ſua ſibi clamet ꝙ tl̓ia āgēdo neminē edificetimo ⁊ nōnunqͣꝫ audiētes ſcādaliſꝫnō tn̄ adhuc ceſſat qͥn qͣntū tp̄uspatit̉ venenū ſuū totaliter effūdat¶ Itē ſignū eſt nō fallax cū ſic loquēdo malū de abſentibꝰ eos corrigere minime curat Hoc aūt ſciriex eo pōt qꝛ pn̄tibus non ꝯmittitvt abſētibꝰ charitatiue ea que ip̄einuidē refert denūcient imo ꝑſepepoſtqͣꝫ ad cor reuertit̉ timet ne idfaciāt etſi factū foret nō equo aīoſuſtineret. nō qͥa doleat de alteriꝰiniuria et ſua ꝓpria culpa ſꝫ magisde ſua vilificatione et detractiōisnota. nollet enī detractor r̄putari.qͣꝫqͣꝫ eſſe nō vitet ¶ Itē ſignuꝫ efficax videt̉ vt loquēs malū de alijsint̓roget cor ſuū corā cordiū inſpectore deo cui mētiri nō. pōt qͣꝫuispoſſet mētiri iniqͦtas ſibi ip̄i et q̄rat an vellꝫ ꝙ aliꝰ ſic loq̄ret̉ de ſecorā alijs ea intētione ea forma ⁊ſic de alijs circūſtātijs qͣlit̓ ip̄e loquitur de alijs Et ni fallor vt fre

quēter rn̄debit ſibi cor ſuū ſi mēdaciter veritatē tn̄ ſuppͥmere noluerit ſe hoc nequaqͣꝫ velle Signū gͦmali eſt hoc clauo retundit̉ nonnulloꝝ excuſatio falſa et friuola qͦcū locuti fuerint ad libitū ſuuꝫ deꝓximoꝝ ſuorū malis aude̓t ſi ſuꝑhoc obiurgent̉ dice̓ etiā qn̄qꝫ conſtant̓ licet mēdaciter ſe hoc feciſſenō mala intētione neqꝫ aīo cuiqͣꝫnocēdi et nullo mō ex inuidia Etſirurſū int̓rogant̉ An ergo ex ſingulari id elegerint dilectiōe et amicicia ⁊ ad magnū ꝓfectū a cōmodūabſentiū et an ſimilia dilectiōis etamicicie ſigna velint erga ſe ꝯſimiliter fieri. laqueis ꝓlixatis ita capti ⁊ irretiti ſt̓ vt vl̓ manifeſtū conſuā conſciam ꝓferre mendaciū vl̓verbū iniquū et doloſuꝫ iniuſte dixiſſe contra ꝓximū fateri cogant̉quorū vtrūqꝫ malū eſt Malū igit̉et valde malū multū qꝫ ꝑiculoſuꝫeſt homī eſſe ꝓmptū ad loquēdūmalū de abſentibus. etiaꝫ ceterismalis que inde ſequūtur circūſcriptis. Mens tam loquentis qͣꝫ audientiū impeditur a melioribus ⁊ſalutaribus poſtmod̓ ex hoc. etiāinuita Cum eniꝫ poſt fuerit orandum et deo ſeruiendū ad menteꝫredeunt placeat vel diſpliceat. cūquadam quaſi violentia que pͥusincaute commiſit vel admiſit cummala complacentia O quanto cōſultius eſt itaqꝫ loqui de bonisaut de pcc̄is et malis ꝓprijs qͣꝫ itarodere dente canino alios Iix