An mala loqui dealijs in eorū abſētis

debatur pͥncipaliter alius finis qͣꝫaliquis p̄notatoꝝ qͣttuor etſi nonmiſceat̉ alia intētio fermentata etſibi ipſi mentiēs atqꝫ dū bene ꝓuideatur ne ſint falſs q̄ dicūtur Autin mala vltra qͣꝫ in ſe ſunt et per referentem ampliata Aut forſā ſiniſtre interp̄tata ac etiā ꝙ non plusnoceat talis locutio abſētibus eteorū fame qͣꝫ proſit pn̄tibus ⁊ eorum edificationi Qm̄ pro ꝑuo bono ꝯſequēdo nō eſt magnū malūcōmittendū ¶ Subiūgamus etiāſcd̓am concluſionē Male loqui ec̄de abſētibus ad ſolū ſatiſfaciēdūꝓprie loquacitati ⁊ libidini loquēdi de alijs qui eſt qͥntus modusſeu finis inter p̄dictos etiā ſi ſit ꝓſola deductione tꝑis et quaſi proſolatio vt ſic tꝑūs ſine tedio trāſeat vix aut nunqͣꝫ excuſatur a pcc̄oet ſepius tranſit in mortale pcc̄m.Tale eni verbū nō ſolū ocioſū (dequo iuxta terribilē veritatis ꝯminationē ſumus reddituri rationēſed ⁊ cōiter eſt ꝑnicioſū ⁊ ml̓ripliciter nociuū Nā habemus ex taliꝟbo occaſionē et rationē magnedamnificatiōis alioꝝ in ſua famaEtiā ꝑ hoc cadūt ſepiſſime taꝫ loquētes qͣꝫ audiētes vl̓ ī indignatōnem con eos de quibꝰ fuit oblocutio vel in falſā iuſtificationē ꝓpriātā cordis qͣꝫ oris dū videlicꝫ cogitatio interior penſās corā poſitaaliena mala. ⁊ ſua ꝓpria qn̄qꝫ ſil̓iaaut maiora. palpās tumet ⁊ inflat̉dicēdo Gr̄as tibi ago dn̄e deus

Iꝙ nō ſum ego talis qualis iſte dequo tanta mala referuntur Et ſicmiſer cadit in fouea quam fecit ⁊cū illo euangelico ph̓iſeo fl̓o iuſtefit pcc̄ore quē ip̄e iudicat ſi nō deterior. ei tamē ꝓpter ſuā ſuꝑbiamſimilis. qꝛ etiaꝫ pcc̄or vt alius etſialio mō. Et hoc phariſaicū viciūtā in loquēdo qͣꝫ ī audiēdo ꝯcipitur facillime et fit ſaltē affectu. etiāſi ratio videatur iudicare aliter etid ore māifeſtare minime attēptet¶ Si quis autē queret ſignū quōſciet qn̄ ex bono fine loquat̉ autmalo de malis proximi Reſpōdet̉ꝙ dum loquitur aliquis ad bonūillius cuiꝰ mala cōmemorat. vtputa vt in ſe et audiētibus prouocetmentē ad orandū pro talis emendatione/ neceſſarium eſt vt ſentiattunc in ſe quandaꝫ ad eundem dequo fit ſermo compaſſionē piamdulcemqꝫ miſericordē et charitatiuū affectum Et etiā requirit̉ vtnō nimis longum texat ſermoneꝫde tā mala materia et deſpicabiliSicut pia mater non delectat̉ innarrando longe mala filij ſui necetiā dicit illa niſi ex nc̄itate vtputa ip̄i medico aut illis qui eius ſaluti poterūt ꝓdeſſe et malū adiacens auertē Sic itaqꝫ narrādo ſuſpirat alte. triſtatur dolet et abbreuiat ſermonem quantum preualetet quantum videtur ſufficere adoſtenſionem infirmitatis que ſibicante triſtitie cauſa exiſtit Siddum quis loquitur malū de alijs