Druckschrift 
2 (1483)
Seite
CCCVIr
Einzelbild herunterladen
 

confitebit̉ et ab ſententijs a iureqͣꝫ ab homine latis. cōprehendit̉ inhac abſolutōnis facultate irregularitas ꝯtracta vel a iure vel ab homine. qꝛ ꝯtrahit̉ niſi ſnīam abhōie vel a iure latā. alioqͥn darent̉ſententie excōicationis qͣꝫ interdicti a quibꝰ poſſet p̄dictꝰ martinus abſolui virtute ꝯceſſionis ſue. ſi ſic. petit̉ regula generalis. quecaſus in quibꝰ et in quibus fierivaleat abſolutio determinetExplicitSequit̉ ab eodeꝫ domīocancellario facta reſolutio ſuꝑ caſuſubſequenti circa irregularitatemUidaꝫ habens cultellum paruū in vaginaalteriꝰ maioris repoſi. eduxit doloſe neqꝫ ad vſum illici. quē cultellū vnus ſocioꝝ vellet acciꝑe et ip̄e reniteret̉. Contigitvt illa hora et loco quidā retrorſūappropinquae̓t et impingeret in illūparuū cultellum vt oculus ſuus ꝯfigeret̉: talit̉ cecatꝰ fuiſſe dicit̉ tan oculus ille. Querit̉ ſi dicendā eſtinde ꝯtracta irregularitas in tenente cultellū Reſpōdet̉ aliquasſideratōes. Conſiderandū eſt pͥmo diſſolutione caſus in talibꝰ ſepe aliter iudicat iuriſta. aliter theologꝰ. quia primꝰ magis inſpicit fo ꝯtentioſū et extrinſecū. ſed theologus magis attendit foꝝ ꝯſciētis

et intrinſecū quo ad deū Conſiderandū eſt cōſequent̓ hoc duplexforū accipit ſuā diſtinctioneꝫ ẜmactus moralis habet cōſiderari dupliciter. hoc eſt dicere ẜm materiamvel ẜm formā actꝰ moralis. Matēiaactꝰ moralis dicit̉ ip̄e actꝰ de genē̓ circūſtātijs ſuis generalibꝰ nonhabito reſpectu ad finē vel intentio agentis. forma vero eſt ip̄a intētio finis. Conſiderandū vlteriusmateria actuū moraliū attendit̉ intriplici differentia. Nam quidā ſūtactus de genere ſuo ſimplicit̓ mali.qui ſcꝫ ꝯfeſtim nominati includuntſecū maliciā ſicut dicit ph̓s. vt ſuntfurtū. fornicatio. homicidiū Alij ſūtactꝰ de genere ſimplicit̓ boni. vt dare elemoſinam. honorare parentes.Tertij ſunt indifferentes de ſuo genere. vt leuare feſtucam. fricare barbam. et ſimiles. Conſiderandū rurſus iſtoꝝ tripliciū actuū primi ſicſe habent non ſunt ſuſceptibilesbone forme moralis ſicut materisindiſpoſita in naturalibꝰ non eſt ſufceptiua forme naturalis et vite. ita ꝓpter nullā bonā intentionē poſſunt tales actꝰ boni effici. ſecūdi vero actus poſſunt fieri mali quāuisſunt in genere ſuo boni. dum accedit intentio ꝑuerſa. ſimiliter et tertijConſiderandū eſt conſequenter exiſtis qūo poſſit eſſe varium iudiciūſuper eodem caſu inter iuriſtam ettheologum. quia iuriſta conſideratfactum in ſe et circumſtantias exteriores quibus poteſt iudicialiter