et mortaliū.¶ Cli.
rtaliūtelligēdū vſqꝫ qͦ peniteat ⁊ cōfiteat̄ et habeat ſuā abſolutioneꝫ adminꝰ a deo Qd̓ tūc fit qn̄ qͥs abeccleſia excōicatꝰ ē nec pōt ꝯueniēter apponere remediū ad habēdāſuā abſolutionē ita ſtātim et inclamat miſericordiā a deo Et tūc nōeſt expulſus habēdi ꝑtē ſuā de bonis que fiūt in eccleſia ſc̄a genēaliter. qͣnqͣꝫ adhuc non debeat intrare ad officium diuinū nec alia ſibiꝓhibita face̓ qͦuſqꝫ ſuā ab ecc̄iahabeat abſolutionē Et debꝫ vitari oīs hō excōicatus ab eccleſiaqui ē nominatim excommunicatꝰ⁊ denūciatus ⁊ per hoc ſcitur ꝙip̄e excepto in qͥbuſdā caſibus vtiẜuitor p̄t ſeruire dn̄o ſuo excōicato. vti etiam poteſt eis fieri ſermopro correctōne eoꝝ. vti in caſu extreme nc̄itatis et ſic de alijs caſibꝰQuo ſacerdosConſi. xxlij. vitari debet nemiſſa eius audiat̉.itari non debet ſacerdosin ſuis miſſis aut alijs officijs niſi ſit excōicatꝰ perſuū nomē et talis denūciatus. Alias quātūcunqꝫ ſit peccator et tenens cōcubinas aut alia faciensmala. Querit̉ exquo p̄lati ſuꝑiores in eccleſia dei hec ſuſtinēt nēotenet̉ tales vitare Etſi ſūt aliquaiura que vident̉ dicere eos vitandos illa ſic vt premiſſū ē intelligēda ſūt Aut defecerunt et nō tenētper non vſū. et ad peiꝰ cauēdū. etne homines frequēter eleuētur etfacilit̓ cōtra ſuos curatos ꝓpriaauctoritate Tn̄ hic nihil affirmo ⁊
iijex cā. De hoc alibi largiꝰ ſcripſiQd̓ malū facitConl̓. xEili) peccatum veniale ⁊ vnde venitUāuis pcc̄m veniale nōauferat grām dei tn̄ ꝑ ip-ſum veniūt plura et magna dāna ꝓpter qd̓ cauēdū ē et abſtinēdū ab eo ẜᵐ poſſe quia per ipſum adquirit̉ pena. et perdūt̉ plura bona alia q̄ fieri poſſēt. ⁊ grandia merita que lucrari poſſent. etruitur citius in pcc̄a mortalia. Etvere bonꝰ filius non ſolū caue̓ debet patrē ſuū prodendo vl̓ tradēdo offendere. vn̄ perdat amorempatris. ſꝫ etiā cuſtodit ſe ⁊ abſtinſe facere quicqͥd non eſt ad placitum patris Quāuis itaqꝫ in pluribus caſibus vti dictū ē poſſet aliqd̓ malū fieri abſqꝫ mortali pcc̄ovel abſqꝫ pcc̄o aliqͦ quia ſcꝫ ad bonam intentionē. et ꝓpt̓ bonū finēfit ſic̄ dixi in deſiderando laudemmūdanā aut de volēdo alteri malū tꝑale. nihilo minꝰ bonꝰ ẜuꝰ deiplurimū imo plus dubitat ⁊ timetdecipi et defectū cōmittere in talibus caſibꝰ qͣꝫ in illis q̄ clare ⁊ manifeſte ſūt mala ⁊ que bene fieri nōpn̄t Scit enī inimicꝰ ꝙ bonꝰ dei ẜuus nūqͣꝫ ꝯmittēt aliqͥd qd̓ ſciretaūt qd̓ in aperto clareret eē malūet ideo conat̉ cooꝑire malū ſubvmbra et ſimilitudine boni. Hortat̉ enim qn̄qꝫ qͣrere falſā laudemſub vmbra vitandi infamiā vl̓ ꝓficiēdi alteri. Et inde veniunt male iactantie et vane excuſationes.
mIr