Depitaſpirituali anime

ſic iurantem pro quacunqꝫ negligentiā aut irreuerentia ad mortaledelictum. cum poſſit intercidere negligentia et irreuerentia. nunc ex ignorantia aliquantulum craſſa et ſupina. nunc ex impotentiā et infirmitate. aut abſqꝫ conſenſu perfecto.aut quia tranſgreſſio talis non eſtnotabilis damni ſeu contemptusapud eos quibꝰ ip̄e fideliter ſeruireet quos honorare iurauit. Attamēomnis negligentia cōtrariatur primo iuramento. et irreuerentia ſecūdo. niſi quis gloſauerit iuramentahec prout infra docebimus. Quiddicemus ad hec? Nunquid eſt ſpiritus diſſenſiōis in cordibus ſanctorū dei vt quod vnus approbat alius damnet. Studeamus ergo contrauerſiam hanc verbalem quia dere ſatis conſtat. ⁊ conuenit ad concordiam adducere. Ita em̄ agerehic et alibi modeſtius et ſalubriusſubtiliusqꝫ eſt qͣꝫ vni parti vel alteri tam pertinaciter inniti ꝙ alteracondemnetur Intolerabile ſiqͥdemeſt confeſtim exiſtimare de ſanctisſapientibus et tanta ſedulitate veritatem ſcrutantibus eos in rebꝰ nōvſquequāqꝫ difficilibus diſſonis aſſertionibus errauiſſe. Hos contrauerſie nodos facilius enodare poterimus ſi aliquam prius dederimꝰſimilitudinem ex viſibilibus ꝑ quāquaſi per ſcalam ad inuiſibilia conſcendamus. Comparemꝰ ergo peccatum ad morbum. et vitam ſpiri-

tualem ad corporalem vt ab initiofecimus et repetamus dicentes. ꝙvitā anime quadruplex ē .ſ. nature.gratie. actionis meritorie. et confirmationis ſtabilite. ẜm hoc ponunt̉alique ꝓpoſitiones. primo de pcc̄odehinc de merito. ¶ Prima ꝓpoſitio. Peccatū mortale et veniale nōſunt contra vitam primā ſic ꝙ eamprorſus enecent. Hec em̄ vita conſiſtit in bona diſpoſitione naturalium vt ſunt viuax ingenium. tenaxmemoriaⁱ et ſimilia. aut ī donis gratuitis non tamen gratum facientibus vt ſunt ſcientiā multiplex ⁊ habituationes quedam bone ad virtutes ſolum morales. Hec vero etſi ledantur qn̄qꝫ per peccatum nōtamen ea funditus expelli neceſſeeſt. alioquin nullus in peccato mortali viueret vita nature predictaSecunda ꝓpoſitio. Solum peccatum mortale eſt contra vitā ſecundā tanqͣꝫ ſibi omnino incōpaſſibilem Cū em̄ vita anime ſpiritualisꝓprie dicta ſit ip̄e ſpirituſſanctꝰ nōquideꝫ formaliter ſed intima quadā vnione ⁊ illapſu viuifico nobisinexplicabili. Hec vita tādiu et nōvltra eſt in anima qͣꝫ diu manet ineadem ip̄a armonia charitatis etalioꝝ donorum per eam formatorum cuius armonie ſpiritualis facta diſſolutione) deus diſcedit abanima et morit̉ illa morte de quaꝓpheta denunciat. Ꝙ mors peccatorum peſſima. Eſt igitur peccatū