De vitaſpirituali anime
leſis nōne anima ab vſu ꝟtuoſorūactuū d̓inorū impedita torpeſcerꝫIllas tn̄ leges ſeu regulas eſſe deiure d̓ino nōdū quiſqͣꝫ dixit ꝙͣuisteſtet̉ ſapiēs medicina ab altiſſimocreatā. qͣꝫuis deniqꝫ ſint in ea vel eēpoſſint cōcluſiōes plurime ꝑ reuelationē magis qͣꝫ per hūana inueſtigatōem inſerte. Perſpicuū eſt igitur arbitratu meo legeꝫ aliquā nōidcirco dici appropriate de iure diuino. qꝛ deo reuelante ſuſcepta eſt.Hmōi āt corollarij ꝯgnitio ꝓdeſtnon parū ad elucidatōem materiepn̄tis tam circa legem antiquā qͣꝫin nouā. Circa qd̓ deducit̉ vlteriꝰꝙ non oēs canones ſummorū pōtificū vel decreta ſunt de lege d̓inapꝫ hoc ex radice p̄miſſa qͣꝫuis alienon deſint inferius aſſignāde. Sūtitaqꝫ plures hmōi canones ad politicā ſolū ꝯuerſatōeꝫ accōmodatiꝘ ſi dicat aliqͥs. Done bona eccīeoīa ſpūalia ſunt qꝛ ſpiritalitatē reſpiciūt et ad ſpiritalitatē inducunt.Rn̄demꝰ ſub alia diſtīctōe ꝙ in politica ꝯuerſatiōe hominū ſicut ſuntqͥdaꝫ ſpāliter deputati et dedicatiad obſeq̄ndū deo qui anthonomatice eccīaſtici dicūtur ſeu religioſi.Alij quāuis ad deū tendant. qꝛ tn̄ſuū magis eſt officiū tractare ea q̄ſunt ſecularis policie. id̓o ſeculaēsnoīantur. Non aliter dicūtur bonapͥmoꝝ eſſe ſpūalia. lꝫ ſint res meretꝑales et corpꝰ ꝯſeruātes ſicut inalijs. Simili rōne leges ordināteseccīaſticā policiā dicūtur plerunqꝫ
citilai. . meſpūales ſeu diuine quāuis improprie et alie ciuiles ⁊ hūane. Et hocloco fallūtur et fallunt crebro quidam canoniſtarū preſertim in materia quam tractauimus de ſymonia vbi ſpiritualia iudicant illa queeſſe carnalia et materialia nullusneſcit ¶ Lex aliqua non ideodicitur diuina appropriate quia expͥncipijs iuris diuini deducitur primo. quia ſicut omne verum omnivero conſonat. ſic omnis lex quantūcunqꝫ poſitiua et humana conſona diuine legi imo qꝛ ex ea deducitur ſaltem a deo et beatis. Amplius nulla eſt lex que non innitatur pͥncipijs iſtis deo iubenti obedienduꝫ eſt. Auctoriſatis a d̓o parendum eſt. Superioribꝰ ſuis in eoꝙ ſuꝑiores ſunt non eſt inobediendum. et ita nulla eēt lex pure humana. cōtra id qd̓ veritas hꝫ et vſuscōis Et pro maūductōe capiamꝰſimile in eis q̄ dicūtur fidei. Nō cm̄fidei aſcribimꝰ omneꝫ veritatē queſeqͥ pōt ex veritatibꝰ ꝯtentis in ſacra ſcriptua̓. Sed illas tm̄ mō veritates ſibi damus que ſpāliter reuelate ſunt et date ad credenduꝫ probeatitudinis fine ꝯſeq̄ndo. Scimꝰinſuꝑ ꝙ non oīa que per ſummospōtifices imo nec ꝑ eccīam approbata ſunt. eē cēſent̉ de fide. alioqͥnobligarent ad ſui credulitatē quiaopuſcula ſcōꝝ omniū doctorū queꝑ eccīam approbātur ſicut de multis exp̄ſſuꝫ ē in decretis diſtīctōibꝰHoc aūt dici neqͥt qͣre necōnis lex