De vitaſpirituali anime
jScimus quid dixerit petrus apoſtolus Actuū. xxv. Quid teptatisdeū impone̓ iugū ſuper ceruicē diſcipulorū qd̓ neqꝫ nos neqꝫ patresnoſtri portare potuimꝰ. Hoc aīaduertens et pia ꝯpaſſione deplorāsegregiꝰ doctor augꝰ ad inqͥſitōnesianuarij. inqͥt. Religion Ii tuo tꝑeſic dolebas o ſapiens augꝰ quidnoſtra tēpeſtate dixiſſes vbi ꝓ varietate et motu capituꝫ incredibil̓ ēvarietas ⁊ diſſona multiplicitasonerum hmōi ſeruiliū et hūanorūꝓut loq̄ris p̄ſumptoruꝫ. Inter qͣsvelut inter laq̄os animarū et ligantia retia vix quiſpiā ſecurus et incōdep̄henſus inceſſerit. Hec eſt q̄relaqͣleꝫ olim apud deuotū bern̄. detulerunt qͥdam ex mōchis et propterquā cōpeſcēdā ſicut modo nitimuragere. ſcripſit volumē pulcerrimuꝫde p̄cepto et diſpēſatōne qui liberhuic operi noſtro pro fundamētoſupponat̉. Deniqꝫ quicquid dixeroaccipiat̉ non determinatiue ſed inqͥſitiue poſitū p̄ſertim vbi determinationem p̄cedentiū ſcōꝝ et doctorūexp̄ſſam non inuenero. Mihi qͥdemoccaſionē ſtudioẜ miniſtraſſe ſuffecerit. Et pro intellectu dicendorumſunt deſcriptōes et diſtinctōes permodum ꝯſiderationū p̄mittēde.¶ Lex diuina p̄ceptoria eſt ſignuꝫverū reuelatū creatuē rōnali. qd̓ ēnotificatm̄ recte rōis d̓ine volētisteneri illam creaturaꝫ ſeu ligari adaliqͥd agendū vel non agendū prodignificatiōe eius ad eternā vitampcam intͥt veligronē nectꝫ. quēmanifeſtiſſinus et yauitiſſis̓ cęlebrationūatroomētis. dei volaūt mīai eē liberā.ſeruilibꝰ pn̄ui oneibꝰ vt toleubilior ſitcoditior ludeoꝝ qui legrilibꝰ ſacreimētisnō hucinis p̄ſuptionibꝰ ſubiciuntur
ſpirituali animeꝯſequendā et dānatōem euitandāDeſcpͥtio hec cauſal̓ eſt aut ad cauſaleꝫ reducibil̓ Cuius rōnabilitatēnon melius ſuadere valemꝰ qͣꝫ perdeſcriptōnis ꝑtes ſi diſcurſum habeamus. Ponimꝰ igitur ſignū progenere quia deus ſe ſolo non obligat creaturam rōnalem niſi per notificatōem ſue rōis recte dictantiset volētis creaturaꝫ ſic teneri ſeu ligari. et qꝛ notificatio iſta fit aliqn̄per voces. nunc per ſcripturā. nuncper internā inſpiratōem. Horū ſignorū aliud eſt vocale aliud eſt ſcriptum aliud mētale dimitto cōcordātias. Ꝙ aūt creatura rōnalis nonꝓprie obliget̉ niſi per notificatōemqͣlem p̄diximꝰ apparet. qꝛ niſi ſic dicatur eēt poſſibile natualit̓ fatuoset īſenſatos obligari. imo nulla videret̉ ratio cur non etiaꝫ brutis tālis obligatio poſſet imponi. Cuiustrāſgreſſio eſt imputabil̓ ad penaꝫaut p̄miū qd̓ nullus cōceſſit. Nonnegamꝰ tamē quin res q̄libet indiſpenſabilit̓ tēdat in deū et in qͣlibetre lex quedā inuenit̉ ꝓut dicūt Baſilius in ſuo hexamerō et ſequax eꝰambroſius in ſimili libro ꝙ voluntas dei lex nature eſt Et boeciꝰ hūchꝫ vſum loq̄ndi in pluribꝰ et ꝯmētator dicit naturā agē tanqͣꝫ rememoratā ab agente infallibili. ¶ Siquis obijciat de ꝑuulis quos obligauit deus ad baptiſmata ſuſcipienda et taliter ꝙ in vtero maternoſi moriant̉ abſqꝫ hmōi bap̄mo quēꝯſtat eos non ſolum ignorare imo
F