ſpiritus. ime lxi.fDe vita-

ſpiritu. ime

Prefacio magiſtri Iohannis Gerſonis in libruꝫ de vitāſpūali anime.Euerēdo in criſto patri ⁊ ſacre theologie ꝓfeſſori eximiodn̄o Petro Cameracenſi epiſcopo eius diſcipulus Iohānes Cacellarius indignus ecciePariſien̄. pro ſe hūilem obedientiā⁊ pro cōi ſalute ſapere ea que rectaſunt. poſtulare dignata eſt beniuolentia tua p̄ceptor inclite quātenꝰſcripto tibi traderē vnam ex lectionibus meis cui pn̄tiam tuam p̄ſtare non erubuiſti. nec inſolitaꝫ hancrem effugiſti tu ſchole theologie iubar radioſiſſimum. tu iam doctoremeritus. Erubui fateor imo ⁊ tota ſchola obſtupuit ad hanc humiliationē dignitatis et ſapientie tuequaſi lumen ſol a ſtella. mare aquāa fluuio. lanam ouis a capra mendicare videtur. Sed ita verum eſtvbi ſapiētia ibi hūilitas. ſed econuerſo teſtis eſt ſapiens ibi ſapiētiāeſſe vbi reperit̉ humilitas. Tu deniqꝫ quāto maior es iuxta eiuſdeꝫꝯſilium hūilias te in oībus. minusquoqꝫ non mirandū eſt ſi illam qͣntalacūqꝫ eſt meam eruditionē diligis ⁊ āplecteris cuius tu nutritorfotor ⁊ auctor hactenus extitiſti.Qd̓ fecit quiſqꝫ opus tuetur vt aitNaſo. ita hoc in loco xp̄i verbumnon inepte iungitur doctrina mea

irituali animeIIAnō eſt mea ſed eius qui miſit me patris. Et certe tu pater me miſiſti qꝛme per te licenciatū in ſacre theologie facultate feciſti. Tu per te ⁊ ſb̓te magiſtralibꝰ inſignijs decoraſti.Te inſuꝑ motore in cancellariatusofficiuꝫ tibi ſucceſſi qͣꝫqͣꝫ non meritis equis. feciſti auteꝫ cumulaciꝰ qq̄ſiſti. Seq̄ntes itaqꝫ lcōnes eiuſdēmaterie mittēdas decreui non qͥdēad te docendū ſeorſuꝫ hec p̄ſumptio. Sed vel ad obediēter cōplacēdum vel ad p̄ſtandū guſtū aliqueꝫveteris ocij oneroẜ curis tuis velqd̓ modeſtiꝰ eſt ad corrigendū ꝑficiendūqꝫ imꝑfectū meum qd̓ viderunt oculi. Attn̄ quo facilius ignoſcat noſtro huic opuſculo ſi qͦs forte lector alius in ip̄m cōiecerit oculos. Et ſi offēderit eum ſermo incultus nec ſatis profecto et pulcro vttractatū decuerat ordine cōtextusrecogitet pius interpres alium prolectionibꝰ alium pro tractatibus ſtilum eſſe. Sciat non ita coherere q̄varijs tꝑibus prolata ſunt. quēadmodum illa que elaborata ſb̓ vnotenore dictauit oratio. Nihilominꝰhis lectionibꝰ moreꝫ tractatꝰ nuncimpoſui qd̓ qͣꝫtum fas extitit diuidens eas in tres ꝑtes ſcd̓m materiam principalē triplicē. Et conformiter ad hec tria apl̓i verba infracōmemoratā et quaſi ad quoddāthema. In ipſo viuimꝰ mouemur ⁊ſumus. viuimꝰ enim in deo viuificatione gratie. Mouemur in eo ⁊ adeum. pondere oꝑationis meritorie

I. 1