De paruulis adchriſtū trahendis
De paruulis adꝯplices ſtudeant quantū diſcretepotuerint ad emendatione reducere imo ⁊ alios pro eis quātinꝰet ipſi qui priꝰ demonū nūc ꝑ hocangelorū fungantur officijs. Tertium ē vt ſi peccauerint de ceteropro vt eſt humana fragilitas ſēꝑtamē adhibeant tempore et locoipſū ꝯfeſſionis antidotū quaꝫ nihil eſſe valiturā obteſtor iterū etiterū ſi nō fuerit integra et ſufficienter explicans atqꝫ dinumeranscognita ꝯfitentis peccata cū circūſtantijs maxime eis q̄ peccatiſpecieꝫ mutāt Quartū eſt Indiconēpe ſingulis nō obligatorie ſedexhortatorie ſepiꝰ vt teneāt facilēquandā obẜuationē ꝓ omni tꝑevite ſue tam ꝓ rememoratione etqͣdā ſatiſfactione peccatorū integre ſimul ꝯfeſſorū qͣꝫ ꝓ cautelaaliqua futurorū Itor vero ꝯmuniter hoc modo vt dicāt ſingulisdiebus bis pr̄ nr̄ ⁊ aue maria etſemel de mane et ſemel de ſero cūtotidem ꝓſtrationibus ad terrāſi et vbi ꝯmode fieri potuerit Raro autē muto in hoc ꝓ magnitudine et varietate criminū diuerſitat ē huiꝰ mōi obẜuationū quoniam vix iſtud fieret et in alijs penitencijs ſecretioribꝰ p̄t ſcrupuloſiꝰvarietas talis tradi. Ꝙ ſi in hocinnocētes cū nocētibus exequemnō ꝯquerant̉ innocētes quia nōminꝰ obligati ſt̓ qͥ ne ſimiles eēntnocentibus ip̄e ꝓhibuit manutenuit qꝫ Hāc vero quadruplicemiſtitutionē ꝓ ꝑuulis metro ludēs
hriſtū trahendisꝯprehēdi vt eas altiori mente reponāt Nō oꝑe aut verbis alioscorruperis vnqͣꝫ Sit ſatis ipſa tibi ꝓditio ꝓpria Si quos ꝓdideris monitis actis ve nephādisDiſcrete ad rectū mox reuocareſtude Non pudor obſiſtat tua qͥnconfeſſio plene Crimina ſcita notet vel nocet illa tibi Tu de ꝯfeſſis gratus tu ne recidiues Signoaliquo facili iugiter eſto memorAd extremū vſqꝫ qͦ ꝑuuli diligitis infantiā? It qͥd diligitis vanitatē ⁊ queritis mēdaciū. Ienite fident̓ nll̓e viarū inſidie. nulluslatet āguis in herba Cōmunicabimꝰ mutuo bona ſpūalia qꝛ temporalia vr̄a nll̓a reqͥro Ego vob̓doctrinā. vos mihi or̄onē impēdetis. īmo orabimꝰ ꝓ inuicem vtſaluemur Sic angelos nrōs viciſſim letificabimꝰ/ in quoꝝ ſolennitate hec ſcribo Sic forte. nec iamforte. ſꝫ certa ſpe miſericordiā inueniemus apud patre noſtrū dūobediemꝰ voci ſue in acceſſu nr̄oad eū / ego ꝓuocādo. vos exequēdo Nec deerūt pij gratie ⁊ deuotionis amplexus in pn̄ti miſeriaꝯſolatorij. poſtmodū glorie conſūmate ꝑpetua vnitas ſubſeq̄turAd quaꝫ nos oēs qͥ ſpiritu paruuli eē debemꝰ inuitat ipſe Ieſusſpirituali collocutione et afflatuiugiter inſpirās et dicens Siniteparuulos venire ad me.Finit A cccclxxxiij. invigilia Inuētionis ſc̄e Crucis.