De ſimplificationeac
videt̉ eis dū intelligunt exēpli gr̄ahoīem qͥn ſꝑ intelligāt ip̄m cū cōfuſione ſeu veſtitu qͦdā vel circūſtātia loci tꝑis ⁊ alioꝝ accidētiū dūnō cōcipiūt hoīeꝫ niſi vt ē aīal rōnale. ⁊ ita ꝯcipiūt actū rōcinatōisꝯcipiūt etiā aīalitatē q̄ nō ē ꝓpriaſoli homī Redargutio āt taliū hominū magꝭ. faciēda ē monitione vtvim ſui cordis intellc̄ual̓ artendātqͣꝫ ſtudioſa rōcinatiōis oſtēſione.Alio qͥn ſic agit̉ cū eis qͣi ſi ceco alicui. aut nicticoraci ſolis radiꝰ digito monſtratus querat̉ an videat.Uꝑeſt ex p̄miſſis dubitatio ꝓpt̓ xͣ. NIeerrorē manicheoꝝ qͦs forte decepit recogitatio qͣlem de bono poſuimus. Ꝙ ſi ſit aliqd̓ bonūparticipatū. et erit aliqd̓ eēntiale ⁊primū bonū. Uidet̉ itaqꝫ eſſe ſil̓isrō de malo. Ꝙ ſi ſit aliqd̓ malū inrebꝰ creatis. ſic̄ ita eē qͥs negaueritdabit̉ aliqd̓ malū primū ꝑ eēntiā.At ꝟo diuinꝰ Dion̄ ⁊ Augꝭ. dr̄amcertiſſimā ⁊ latiſſimā docuerūt demōſtrātes ꝙ nihil ē malū poſitīe īrebꝰ ſꝫ tm̄ pͥuatiue. Proptea ſequit̉ex ꝯceſſionē mali ꝙ aliqd̓ ſit pͥmū⁊ nll̓o mō ꝙ ſit aliqd̓ primū ⁊ puꝝmalū. Eſt eī impoſſibile ſic̄ dic̄ Arꝭ.Y puꝝ malū ꝑ ſe ſubſiſtēt. Quia ſipurū ē. ſe deſtruit. Nō hꝫ igit̉ fūdāmentū niſi bonū vel in bono. fallit̉āt leuit̓ ignarꝰ aut neſciꝰ analogieentis vel hꝰ verbi eſt. Que ponit̉ qͣdruplex ab Arꝭ. iiij. metaph̓. ita vt illud qd̓ nll̓o mō ē poſitiue ⁊ in actueē tn̄ dicat̉ qꝛ videlꝫ ē in potētia .i.p̄t eē. Iel qꝛ dic̄ carentiā alicꝰ bo
ni debiti in eē Nō ei ſequit̉ Malū ēpͥuatio boni debiti in eē. gͦ malū ēactꝰ vel aliqd̓ poſitiuū. Qm̄ ita nihil ē. Quis gͦ mirabit̉ ſi n̄ ſit aliqd̓primū ⁊ ſūmū tale malū cū nll̓m ſitꝑticl̓are vl̓ infinitū actu tale hmōiErgamꝰ ꝯn̄teron̄dē magꝭ. ac xl. NI.magꝭ. modū qͦ ſimplificari⁊ vniri pote̓it ſpūale cor meditātꝭ.ſecluſa fātaſiaꝝ ml̓tiplicitate. remoto leſionis imaginatie ꝟtutis ꝑiculo. Dicūt btūs Dion̄ Arꝭ. ⁊ alij ꝙͣamor hꝫ ꝟtutē vnitiuā ꝙͣ admodūcalor omogenia ꝯgregare ⁊ ab ethe̓ogenijs ſeꝑare hꝫ. Preſupponamꝰ igit̉ ex ſuꝑioribꝰ. ꝙ meditās fabricaue̓it ſibi ꝯceptū boni potētie.ꝯceptū ſapīe. ꝯceptū iuſticie. conceptū clemētie. ꝯceptū beniuolētie ⁊dilc̄onis figit iſtic pedē ſiniſtrū aīeqͣ ē intellc̄s vel rō. Deinde pedē alteꝝ dextꝝ qͥ ē volūtas ꝓtendat ꝑamorē tal̓ boni vel potentie ſapīeclemētie ⁊cͣ. velut i anteriorā ſe extēdēs. Hoc ē dicere. ꝙ ⁊ id ſatagatamare qd̓ cognoſcit conet̉ amaredeū ſūme ⁊ primū boᵐ. Hic amorcū nō ſit diſcurſiūª nec vaget̉ ſꝫ inhereat amato in ſe ⁊ ꝓpter ſe. ita vtnitat̉ ſuo mō totꝰ ī amatū penetrare ⁊ in ip̄m collabi ⁊ vnū. cū illo qͣntū poſſibile ē fieri. Fit tūc q̄dā ſeꝑatio corꝑaliū oīm q̄ ſt̓ etherogeniaad ſpūalitatē ꝯꝑata ⁊ ita remanetvnitio q̄dā ſpūaliū. qͣlia ſt̓ deꝰ ⁊ alacorꝑalia ꝟo feces ⁊ cine̓s r̄manētꝑationē ſpūaliū a xii. NO.Idit ⁊ ſenſit hāc ſecorꝑalibꝰ ī hoīe fieri poſſe qͥ dicebat