Druckschrift 
2 (1483)
Seite
XXIXv
Einzelbild herunterladen
 

De ſimplificationeac

videt̉ eis intelligunt exēpli gr̄ahoīem qͥn ſꝑ intelligāt ip̄mfuſione ſeu veſtitu qͦdā vel circūſtātia loci tꝑis alioꝝ accidētiū cōcipiūt hoīeꝫ niſi vt ē aīalnale. ita ꝯcipiūt actū rōcinatōisꝯcipiūt etiā aīalitatē ē ꝓpriaſoli homī Redargutio āt taliū hominū magꝭ. faciēda ē monitione vtvim ſui cordis intellc̄ual̓ artendātqͣꝫ ſtudioſa rōcinatiōis oſtēſione.Alio qͥn ſic agit̉ eis qͣi ſi ceco alicui. aut nicticoraci ſolis radiꝰ digito monſtratus querat̉ an videat.Uꝑeſt ex p̄miſſis dubitatio ꝓpt̓. NIeerrorē manicheoꝝ qͦs forte decepit recogitatio qͣlem de bono poſuimus. ſi ſit aliqd̓ bonūparticipatū. et erit aliqd̓ eēntialeprimū bonū. Uidet̉ itaqꝫ eſſe ſil̓is de malo. ſi ſit aliqd̓ malū inrebꝰ creatis. ſic̄ ita qͥs negaueritdabit̉ aliqd̓ malū primū eēntiā.At ꝟo diuinꝰ Dion̄ Augꝭ. dr̄amcertiſſimā latiſſimā docuerūt demōſtrātes nihil ē malū poſitīe īrebꝰ ſꝫ tm̄ pͥuatiue. Proptea ſequit̉ex ꝯceſſionē mali aliqd̓ ſit pͥmū nll̓o ſit aliqd̓ primū puꝝmalū. Eſt impoſſibile ſic̄ dic̄ Arꝭ.Y puꝝ malū ſe ſubſiſtēt. Quia ſipurū ē. ſe deſtruit. hꝫ igit̉ fūdāmentū niſi bonū vel in bono. fallit̉āt leuit̓ ignarꝰ aut neſciꝰ analogieentis vel hꝰ verbi eſt. Que ponit̉druplex ab Arꝭ. iiij. metaph̓. ita vt illud qd̓ nll̓o ē poſitiue in actu tn̄ dicat̉ qꝛ videlꝫ ē in potētia .i.p̄t. Iel qꝛ dic̄ carentiā alicꝰ bo

ni debiti in ei ſequit̉ Malū ēpͥuatio boni debiti in. malū ēactꝰ vel aliqd̓ poſitiuū. Qm̄ ita nihil ē. Quis mirabit̉ ſi ſit aliqd̓primū ſūmū tale malū nll̓m ſitꝑticl̓are vl̓ infinitū actu tale hmōiErgamꝰ ꝯn̄teron̄dē magꝭ. ac xl. NI.magꝭ. modū ſimplificari vniri pote̓it ſpūale cor meditātꝭ.ſecluſa fātaſiaꝝ ml̓tiplicitate. remoto leſionis imaginatie ꝟtutis ꝑiculo. Dicūt btūs Dion̄ Arꝭ. alij ꝙͣamor hꝫ ꝟtutē vnitiuā ꝙͣ admodūcalor omogenia ꝯgregare ab ethe̓ogenijs ſeꝑare hꝫ. Preſupponamꝰ igit̉ ex ſuꝑioribꝰ. meditās fabricaue̓it ſibi ꝯceptū boni potētie.ꝯceptū ſapīe. ꝯceptū iuſticie. conceptū clemētie. ꝯceptū beniuolētiedilc̄onis figit iſtic pedē ſiniſtrū aīe ē intellc̄s vel. Deinde pedē alteꝝ dextꝝ ē volūtas ꝓtendatamorē tal̓ boni vel potentie ſapīeclemētie ⁊cͣ. velut i anteriorā ſe extēdēs. Hoc ē dicere. id ſatagatamare qd̓ cognoſcit conet̉ amaredeū ſūme primū boᵐ. Hic amor ſit diſcurſiūª nec vaget̉ ſꝫ inhereat amato in ſe ꝓpter ſe. ita vtnitat̉ ſuo totꝰ ī amatū penetrare in ip̄m collabi vnū. illo qͣn poſſibile ē fieri. Fit tūc q̄dā ſeꝑatio corꝑaliū oīm ſt̓ etherogeniaad ſpūalitatē ꝯꝑata ita remanetvnitio q̄dā ſpūaliū. qͣlia ſt̓ deꝰ alacorꝑalia ꝟo feces cine̓s r̄manētꝑationē ſpūaliū a xii. NO.Idit ſenſit hāc ſecorꝑalibꝰ ī hoīe fieri poſſe dicebat