De ſimplificationeAl̓

De ſimplificationenempe bona om̄ia in vna generalirōe q̄ eſt ꝯueniētia ad appetitū Bonū qͥppe ē qd̓ om̄ia appetūt. Denudes igit̉ hanc rōeꝫ boni ab vbi etnūc. hoc ē a loco vl̓ ſitu vel tꝑe. aboī p̄tēa ꝯfuſione ſeu ꝯnotatiōe accidētiū ⁊ erit ille ꝯceptꝰ qͥ remāebitabſolutꝰ et vl̓is ꝯueniēs oī bono.Ueres forte iteꝝvbi eſt illud om̄e jͣ. Iiii. o.gene̓ale boᵐ Ecce cadit in materiācōeꝫ de vl̓ibꝰ qͥd ſint. et ſi ſint in rebꝰ exͣ pret̓ oēꝫ intllc̄s oꝑatōeꝫ; Dicimꝰ āt qͣꝫtū hic fatis eē putamꝰ ꝙvl̓itas de̓iuar̉ et fūdat̉ ī rebꝰ ſingularibꝰ. alio qͥn ficta eēt. ſꝫ ꝯſūmat̉ etꝯſtituit̉ ī oꝑatōe intellectꝰ abſtrahētis eo mō qͥ tacͣtꝰ eſt ſil̓itudinesreꝝ ī qͥbꝰ eſſentialit̓ ſeu qͥditatiueꝯueniūt ab vbi et nūc id eſt loco ettꝑe In̄ ſi q̄ras vbi ē hūanitas adextra; dico ꝙ ī hoc hōie ſingularit̓et ī altero ſil̓r. et ſi nullus eēt ſingularis hō nulla ꝑmane̓t exteriꝰ hūanitas. qm̄ deſtructis pͥmis ſubſtantijs vt d̓t Ariſt. impoſſibile ē aliqd̓alioꝝ remane̓. nihilominꝰ adhuc remane̓t hoc vl̓e hūanitas interiꝰ inmēte āgeli ſic̄ an̄ mūdi ꝯſtitutionēerat Et ꝓut nūc ē vl̓is rō hūanitatis in mēte dei nec erat res aliquaqͣꝫ mēs dei neqꝫ realit̓ vt oēs cōcedūt. neqꝫ formalit̓ vt nōnullis placet Eſt demū articulꝰ pariſienẜ cōdēnatꝰ dicēs ꝙ ab eterno fueruntextra deū qͥditates aliq̄ vel vniuerſales rōes. qͣles fantaſiati ſūt qͥdāeē vl̓ia realia p̄ter deū et p̄ter oēmintellectꝰ oꝑatōeꝫ ſeu ꝯceptum

Irſus ad intelligendū dictū hmōi ꝙ de b. lo.ſtructis pͥmis ſubſtātijs impoſſibile eſt aliqd̓ alioꝝ remane̓. Attēdēdū eſt ne locutio varis ſit dū loquimur de hūanitate q̄ eſt ab extra etde ꝯceptū hūanitatis quē intra reponimꝰ. Eſt ei hoc nomē hūanitaspͥmo mō nomē pͥme intētōis ſupponēs īmediate et pͥncipalit̓ ꝓ re adextra q̄ eſt vel eſſe p̄t ſi ſit āpliatiusſuppoſitio et hec ī ſol̓ ſingulaibꝰ hōibꝰ reꝑit̓ Hoc ꝟo nomē hūanitas ſūptū 2º mō ſupponit nō ꝓ rebꝰ adextra. ſꝫ ꝓ cōceptibꝰ de hūanitatehabitis ad intra ſeu ꝑ āgelū ſeu ꝑhūanū intellectū. Aut ē idea hūanitatis ī mēte d̓ina ꝑ idētitatē locutionis ſic̄ ponimꝰ ꝙ ſapīa ē ī deo nōꝑ inheſionē ſꝫ ꝑ idētitatē qm̄ ē ip̄e¶Ides arbitrorquēadmodum vl. Nοdeꝰmeditās p̄t intellectū ſuū fige̓ in recognitōe boni nō hꝰ vel illiꝰ figurati corpulēti vel colorati. Et ꝯſequēter fert̉ volūtas ī dilectionē abſolutā pͥmi ⁊ veri boni. qd̓ nō ē bonūꝑ ꝑticipatōeꝫ vt alia oīa. ſꝫ ꝑ eſſentiam. Poteris ita negociari circapotētiā. circa ſapīaꝫ. circa iuſtitiaꝫet ita reuereri d̓ina potētiā verecūdari ad ſapīaꝫ ſi turpis es. Trepidare ad ꝯſideratōeꝫ iuſtitie ſi malꝰ es. Ꝙ ſi forte q̄ſieris an ꝯceptushmōi ſint abſoluti et ꝓprij deo viſūeſt actenꝰ mͥ ꝙ ita ſalte de poſſibilihoc ē ꝙ ī via p̄t meditās et abſtractiuꝰ intellectꝰ formare ſibi ꝯceptꝰabſolutos et ꝓprios ꝯueniētes ſoli