De perfectionecornis ſiue
De perfectioneid quod cōe eſt per ſingulos ceditin verum dn̄iū cuiuſlibet Non ſicapud religionū ꝓfeſſores quorūmultis ꝑmittit̉ vſus rerū pl̓imarū vel ꝓ diſpēſatiōe in alios vl̓ ꝓſua ſuſtentatiōe. dn̄io ſꝑ apud ſuperiores remanēte ¶T Dicūtſcio talia pl̓es eoꝝ ſi ve̓o magnaꝑs aliter ſua ẜuat ip̄i ꝯſiderēt Neqꝫ leuiter vel arrogāter ſecularesdijudicet qui cū ſuo (qualē notātimꝑfectionis) dn̄io pn̄t vſuꝫ modeſtū ne dicamus modeſtiorē frugalit̓ exercere Cōcludendū igiturad vnū ꝙ ſolꝰ ſtatꝰ r̄ligionis xp̄iāne ſub abbate xp̄o eſt ſtatus ꝑfectōis ſic̄ ſolꝰ ē charitatis ⁊ ſalutꝭ.exͣ quē neqꝫ ſalus ſtat neqꝫ ꝑfectōSūt tn̄ in ſua latitudine ꝑfectiōisvie multe. q̄dā plꝰ q̄daꝫ minus adꝯpēdiū ꝓpinquātes ¶ A Quidſibi blandiūtur ergo Religionū ꝓfeſſores ⁊ inſtitutores; ¶ T Exiſtimāt ꝙ regule ꝑ eos date vl̓ explicate dū ſub qͣdā ꝓfeſſiōe ⁊ obligatione retinent ſuos ꝓfeſſores(qͣs cōi voͣbulo r̄ligioſos dicimꝰip̄i iā ſtatuꝫ ingrediunt̉. nō qͥd emꝑfectiōis iā hite vel exercēde ſedadipiſcende ¶ A Ecce iā diuertūt iſti a vera ſignificatiōe huiusqd̓ eſt ꝑfectō xp̄iana. dū fatenturhoīes in religionis ſtatu poſitoseſſe nō ad hmōi ꝑfectionis exercitiū qd̓ certe p̄miſſis repugnās eſtEſt enī xp̄ianꝰ om̄is ī ſtatu ꝑfectionis exercēde dū ſibi vacat ꝓ loco et tꝑe. imo et hoc etiā ex ꝓmiſſione ſeu voto ꝓfeſſiōis baptiſmalis. cuſtodiēdo obedīaꝫ. caſtitatē;
2et pauꝑtatē iuxͣ vocatiōꝫ ſuam ⁊ſi nō ſꝑ in actuali exhibitiōe tn̄ inai p̄ꝑatione et hītuatione iuxta ꝑte nūc deducta ¶ C Cōtenderenō ꝯuenit de noībꝰ vbi de re ꝯſtiterit Rurſus omittenda eſt hmōidiſceptatio ſuꝑ ꝑfectione ſtatuuꝫqm̄ ſapē videt̉ ph̓iſeacā gl̓iatōeꝫꝓ qua ꝯpeſcēdā ſcpͥſit apl̓s ſuamꝓfūdiſſimā ad Ros. epl̓am Concludēs ſalutē nr̄am eē ex grā deivt nō gloriet̉ an̄ eū ſtulta p̄ſūptiooīs carnis Porro qui de ſtatꝰ ſuiꝑfectione gl̓iat̉ Recogitet ꝙ nonin ſtatū ꝑfectiōis eē ſꝫ ꝑfecte viue̓laudabile eſt Penſet qͥa qͣnto gradus altior tāto caſꝰ grauior Terreat illud Augꝭ. Ariſtotelico ꝯforme ꝟbo In heremo bn̄ viuere ſūma ꝑfectio eſt. male aūt viuere ſūmā dānatio Et iterū ſic̄ inqͥt Nōfacile inueni meliores qͣꝫ qui ꝓfecerūt in moͣſterio. ſic nec eis qͥ defecerūt deteriores Itꝝ ꝟo pl̓esin talibꝰ vocatis ꝑfectiōis ſtātibꝰꝓficiāt qͣꝫ deficiāt Nolo te curioſam eſſe in inueſtigādo. nec temēariā in iudicādo. nec ſuꝑbā in ꝯtēnēdo. nec garrulam in diſputādoqꝛ iā in multoꝝmoribꝰ ꝓchdoloret ꝯuerſatiōibꝰ magis qͣꝫ in cōdicibus ⁊ diſputationibꝰ ꝟitas experit̉. qͥ cōcludit aꝑte religioneshmōi fac̄ticias nequāqͣꝫ dae̓ ꝑfectionē ſꝫ frequent̓ in ꝯtrariū eiusqd̓ intēderūt (nō ſui ſꝫ abutentiūvitio vel ex imꝓportionatis ſuismoribus vite. mō fortaſſis altioriſe) miſerabiliter dilabūtur ¶ AFiat mihi ẜm ꝯſiliū tuū qn̄quideꝫ