Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCXLr
Einzelbild herunterladen
 

ſuꝑ magnificat

ccxl

ſuietia miniſtrare miniſtrari in hūilitatis ſūme obediētie documētūTunc ꝓdiens Ioh̓es ab heremoiuſſus baptiſare. iuſſus clamare. parare viā dn̄o. iuſſus annūciare pͥmꝰregnū dei. iuſſus p̄dicare pnīaꝫ inremiſſionē pcc̄oꝝ Signum ꝓindeſuſcipiēs. Suꝑ quē videris ſpm̄ deſcēdentē et manentē. ip̄e eſt baptiſat in ſpū ſancto. Cōſenſit baptiſaefiliū meū. ſeruꝰ dn̄m. vox verbum.amicꝰ ſponſi ſponſū. Cui refugienti reuerenti timore Ih̓s ſubintulitSine. Sic nos decet implere om̄eꝫiuſtitiā. et hoc in ꝯfutationē oīs iniuſtitie nr̄e. Cāpꝰ ecce copioſiſſimꝰaꝑtꝰ eſt collationū meaꝝ memorit̉ī corde meo affabllit̓ ſepe doctrinālit̓ et deuote alloqͥo alieno cōicatoꝝ etiā viuēte filio meo bn̄dicto.Seduliꝰ aūt ꝯtuli poſt reſurrectōeꝫet aſcenſionē ip̄iꝰ. qn̄ data ſub cruce in filialē diſcipuli illiꝰ quē diligebat Ih̓s cuſtodiā. manſi vſqꝫ ad felicē obitū meū apl̓is et diſcipul̓in ihrl̓m fuerūt illic annos. xij.ad ꝯuincendū iudeoꝝ incredulita. Erāt em̄ (ſicut aperuit medicꝰ cariſſimꝰ lucas ſecretoꝝ ꝯſciꝰ meoꝝom̄es ſimul in orōne ꝑſeuerātesmulieribꝰ et maria mr̄e Ih̓u. Uuncdato ſpūſancto celebris habebat̉ſacri panis ꝯmunio in ſimplicitatecordis Iūgebat̉ or̄o dn̄ica. Simbolū conditū ē me ꝯſulta. Hoc atvltimū de me in canone ſcpͥture catholice. verbū reꝑit̉ expreſſū qꝛ ſūmaria mater Ih̓u. Sꝫ o ſapientiſſiſime dn̄e deꝰ ſalutaris meꝰ quanta

et qͣꝫ multifaria ſunt p̄ter hec dictadocta collata qꝫ ſi ſingula ſcriberent̉. nec ip̄m arbitror mundumcaꝑe eos ſcribēdi ſūt libros. Etqm̄ finis legis Ih̓s xp̄s et egoappellor maria mr̄ Ih̓u. Placꝫ collatōes aliqͣs de dn̄o Ih̓u meo ſubfine pſalterij huiꝰ decies decacordi notulare Sūt. xxiiij. hmōi collationes.Sequitur prima notula ſeptuageſimaſeptima ē in ordineOminꝰ deꝰ ſalutaris meusIh̓us meꝰ quē magnificataīa mea exultatōe ſpūsEt ip̄e eſt finis oīs ꝯſūmatōis. Eteſt regalis diſtributio oīs legis etornatꝰ vel inclinatōis natural̓is etordinis. Ip̄e rex regūᵇ et dn̄s dominantiū: Dn̄s deꝰ ſalutaris me vane ꝯſtituit omēs filios hoīmminꝰ qͣꝫ alia oꝑa ſua ſubiecta ſb̓ pedibꝰ hōis tn̄ facta ſt̓ bona valdenec a ſuo fine. fruſtrata Dn̄s deusſalutaris meꝰ ꝯſtituit naturā hūa ſupra ceteras irrōnales creaturas vt capax eſſet et particeps eſſepoſſꝫ honeſtatꝭ. d̓r honoris ſtatꝰterminꝰ boni et finis honoris. Eſtāt honor ille bonū honeſtū. bonuꝫꝯueniens appetitui rōnali vt rōnal̓eſt. Dn̄s deꝰ ſalutaris meꝰ eſt ſalutaris vel ſalꝰ vel Ih̓s ẜm nomēſuū ſi non implere valeat totā indigentiā rei ſaluabilis ẜm oēs viresſuas. Patet hoc ex deſcriptione ſalutis vl̓ ſalutaris. cuius finis eſt vtrepleat totam indigentiā patiētis