Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Partīcioſcd̓accxxvj

ccxxvj

rdei viſione que fruitionē ꝯplectiturdelectationē qꝫ ſupremaꝫ includit.Ooſtremo ſumpta dicimꝰ ex his diſtinctionē ph̓icaꝫ pariter et theologicā de multiplici vitā. Quedā eſtactiua. quedā ꝯtemplatiua. quedāmixta. Rurſus quedā eſt bona ciuilis et moralis. quedā mala. multismodis. ob peſſimas oꝑatiōes ẜmprauos fines ſicut ad ſuꝑbiā ⁊ honores vanos. ſicut ad diuitias etopes iniuſtas. ſicut ad voluptateset luxꝰ ſordidos. Et hec iuxta triaque ſunt in mundo qui triplicē ſibivendicāt ſapientiā. terrenā. animalē. diabolicā. Ampliꝰ vero diuidiſ̓vita talis que eſt oꝑatio nature rationalis vel intellectualis in vitamſocialē et in vitā ſolitariaꝫ de quapn̄s ſermo querit. Iita ſolitariaagit̉ nō in multitudine aut ſaltē nōcū multitudine. ſed ſeꝑatiꝫ a turbamaxime ẜm ꝙ accipit. vulgus dumſeꝑatio ſeu ſegregatio fit ī locis ſolis vt erat Ioh̓es puer in deſertisAddit̉ ad extremuꝫ ꝙ ſegregatioſit ꝓpter deū ad excludendā prauāquālibet ſolitudinē. qualē epycureorū voluptatū aſſertores ⁊ ſtoicorū ſecta laudabāt. ad qualē pretēabeſtialitas. moꝝ vel corruptio cōplexionis impellit Diſcipulꝰ. Elucidatā ſufficienter exiſtimo diffinitionem vite ſolitarie. ſed an ꝯueniatdeo ⁊ angelis ſcire deſidero Magiſter. Si viuūt intellectualit̓ ꝓuteos viuere nulli dubitare fas eſt. viuant oportet aliqua vita ſolitaria

aut ſociali. Et quidē de angelis ethōibꝰ ſaluatis ꝑſuaſū ſatis habemꝰ ꝙ viuūt ſocialiter atqꝫ ciuiliterGlorioſa dicta ſūt de te ciuitas deiloquitur ꝓpheta de ciuitate celeſti.Concludēs. Sicut letantiū omniūeſt in te habitatio. Et in ꝓſa. qͣꝫ felix iſta ciuitas in qua iugis ſolennitas. et qͣꝫ iocūdā curia que cure ꝓrſus eſt neſcia. Conſonat ariſtotelisverbū. ꝙ extra celum ſūt animaliaoptimā vitā ducētia. ſꝫ ſi nominatanimalia largo modo intelligentias vel angelos Si dicat inſuꝑ easextra celū formalit̓ qꝛ celū non formāt nec tꝑe menſurant̉. Atuero devita diuina nō ita ꝑſpicuū eſt ſi ſocialis fuerit eſtimādā. Obſtat ph̓smetaphyficando ponens deū primū et ſupremū monarchā extra ordinē totius vniuerſi tanqͣꝫ ſolū ſingularem ⁊ vnicum principantē cuinullus ſociatur non plus forte ꝙͣſi ꝑ impoſſibile ẜm ip̄m ſꝫ ꝑ poſſibile et verū ex poſitione fidei deꝰ fuiſſet ab eterno ſine creatura Hec eſtaltiſſima de dei primitate ſententiaph̓i. cōſonans theologie ꝑ omniaimmenſitatem et immutabilitatemprimi entis magnificans et attollens Diſcipulus. Nonne latuitph̓m trinitas perſonaꝝ diuinarūin vnitate ſubſtantie. quā ſi cognouiſſet vtrū dixiſſet deum ſolitariuꝫvel ſolitariā in ſe gerere vitam autaperi quid theologica fides ex dictis inferret. Aagiſter. Fallit autconturbat nōnullos habentes de

C