Tractatusxl.ſuꝑ maguificat

xl.

tatis amore quo vult deꝰ bonitateꝫ ſuā ad extra ꝯmunicare et lucēimmenſā quodāmodo ſplendeſce̓.et vmbratilit̓ radiare. Alioqͥn ip̄mverbū diuinū vt ſine volūtate taliꝯſideratū pure ſpeculatiuū nō operatiuū cenſendū eſt. etiā dū ꝓtenditur ſeu ꝓcedit ꝯmunicatiue ad ꝓceſſionē ſpūſſancti qͥ amor eſt pr̄iset filij. Praxis igit̉ nō attendit̉ inintellectu ſpeculatiuo ſi ꝯue̓ſe ſe habeat ad appetitum niſi ꝓcedat adoꝑationis rationeꝫ. Sicut alibi detheologia ꝙ ſit ſpeculatiua didiciſti qͣꝫuis eiꝰ finis p̄cipuus ſit amordei et laus eius magnificās dn̄m.Tūc vero diuinū verbū nō irrationabilit̓ appellat̉ practicū dū diuinaͣ volūtas accipit ip̄m ad ꝓductionē ſeu ꝓductibilitatē eoꝝ omniūq̄ facta ſūt ẜm triplex fieri. vnū eſtin mente angelica vel humana. ſecundū in exiſtentia ꝓpria ſeu gene̓ꝓprio et in eſſe formali ſuo Teteꝝpͥuatio ſeu nihil dicit̉ ſine verbo facta. nō qꝛ ſit aliqͥd extra intelligentiā. ſed ita ꝙ nomen entis vel eſſevel exiſtentie ph̓s extendit ad illacirca que negociat̉ intellectꝰ vt ſūtpͥuationes et relationes rōnis vtꝯplexe ſignificabilia ex fabricatōeintellectꝰ ꝯponentis et diuidentiscū ſil̓ibꝰ ¶ Diſcipulꝰ. Grandes ſubpaucis collegiſti ꝯtemplandi materias. redire placet ad illas abiſſosſeptē quas innuis marie mentemfuiſſe ꝯtemplatā ¶ Magiſter. Abiſſum dicimꝰ ꝓfunditatē. cuiꝰ fundꝰ

aut terminꝰ nō p̄t ab inſpicientibꝰintueri. vide ſi non ſit abiſſus talisip̄e bn̄dictꝰ deꝰ trinꝰ et vnus in ſuamaieſtate nō ꝑ reſpectū quēuis extrinſecū cōſideratꝰ. qꝛ nemo nouitpr̄eꝫ niſi filiꝰ. nec filiū niſi pr̄ nō excluſo tn̄ ſpūſcō qui ꝓrſus eſt eiuſdēꝯgnitiōis eſſentialis cū patre et filio. Sex alias abiſſos numeramꝰhabendo reſpectū ad res exteriores maxime rationales que ſole capaces ſūt beatitudinis eterne velperennis miſerie nunqͥd nō abiſſuseſt miſericordie dei que res vileset de ſe nihilum dignata eſt facereſe ip̄a dignas atqꝫ participes ſuepulcritudinis nobilitatis et honoris immenſaꝝ vſqꝫ adeo ꝙ id ip̄mſūt ꝑ gratiā quod dei filius eſt ꝑnaturā Hoc intuebat̉ in ſpū ꝓph̓aloques in ꝑſona dn̄i. Ego dixi dijeſtis et filij excelſi omnes. Siquidēdedit eis ptātem filios dei fieri nōex ſanguinibꝰ corporeis ꝑ volūtatē viri ſe ꝯmiſcētis cū carnis ſue .i.mulieris voluntate ſed ex gr̄e germine dum ex deo nati ſunt per verbum regenerans. quod ideo carofactum eſt vt eſſet caro deus habitans in hominibꝰ ⁊ homines in eoſuꝑ admirabili ꝓrſus vnitate Nisaltera velut ex oppoſito tibi mōſtretur abiſſus. hec eſt incōprehenſibil̓et horribil̓ diuine iuſtitie ſeueritasque proijcit a facie ſua rationalemcreaturā. reprobans et indurās eāreputans eā indignā ſe ip̄o qui creauit eam. Subinde ſunt abiſſi due