Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CCXXr
Einzelbild herunterladen
 

PartitioPrima

ccxxij

Atuero attēderet om̄ia factaſūt verbū nōne ꝯfeſtim a magnificatōe creaturaꝝ aſſurrexit ad cognoſcēdā laudādā qꝫ magnitudi creatorꝭ. Agr̄. Aſſurrexiſſedenego ꝯiecturas ip̄aꝫ ꝓpte̓a p̄poſuiſſe nomē domini qͣꝫ ſalutarisſonando pſalmiſte verbo. Omniaquecūqꝫ voluit dn̄s fecit in celo etin terra in mari et in om̄ibꝰ abyſſisIdeo quippe dn̄s appellat̉ qꝛ ſubiectā habuit creaturaꝫ. iure ſuo factā aūt ab eo fieri poſſibilem. Porro ſi quereret̉ a maria de rebꝰ cōditis in tali menſura numero et ordine nōne omni ratione potuit reſpondere. Dn̄s eſt. qd̓ bonū fuit inoculis ſuis hoc fecit. et qd̓ fecit prius in ip̄o vita erat. et vita erat luxhominū. et lux in tenebris lucet. ettenebre ꝯp̄henderūt Diſcipulus. Tollebat ex hoc curioſita ſtultā ſcrutantiū ſcrutinio volentiū ſaꝑe non ad ſobrietatē. non admenſurā cordis ſui nimis exiguaꝫqua nequit immenſitas dei claudi. attendūt iſti omniū factaſūt et qūo facta ſūt ſimul et refectatota ratio eſt om̄ipotens et omniſciens voluntas oꝑantis Magigiſter. Contemplabat̉ in hoc euangelico Ioh̓is cuſtodis ſui pͥncipiomens marie multo intuitu ſeptemabyſſos qͣs ſolus dei penetrat oculus. lucidior ſuꝑ ſolem. Siquidemdeus ip̄e dn̄s intuetur abyſſos.Ideoqꝫ ſuꝑ omnē creature ſcientiānotatā cherubin ſedere perhibe-

tur. Hinc tenebras eſſe ſuper faciēabyſſi moyſes ſcpͥſit. Hinc de lucediuina poſitū eſt. tenebre eaꝫꝯp̄henderūt. negando qualem/cūqꝫ participationem huius lucisvelut vmbrātilē Imbrā quippe dicimus eſſe refulgentiā quandaꝫ lucis. plus aut minus omnimodaꝫ lucis priuationē. Sic angeluseſt ordine naturali primā vmbraſeu refulgentia ſumme lucis participatio. Aīa rationalis altera. Deniqꝫ vmbra ꝯgnitiue lucis occumbit poſt vmbram ſenſitiue virtutisin vegetatiua ac deinceps Miſcipulus. Quid de vita dicemꝰ. An effulgeat ſimiliter in creaturis et occumbat. Magiſter. Si vita dicat̉om̄ino illud qd̓ hꝫ vim motiuā ſuiCōcluſimꝰ alibi nulla res eſt ſinevitā qm̄ natural̓is amor omnibusinſitus eſt quo res quelibet tanqͣꝫpondere ſuo moueat̉ mediate velimmediate ad ꝓpriū centrū omniūdeum. Rationales creature pergnitionē ꝯiunctam ſibi. ſed irrationales per ſeparataꝫ. ferunt̉ nempead loca ſua per impetum amoroſūdei dirigentis vt a ſagittante ſagitta dirigitur petere ſignum quod ſagittans intendit. Eſt igitur res qͣlibet in deo quedaꝫ vita. etiam pͥusqͣꝫ fiat. et hoc per rationem ydealēnon quidem extra deum ꝓut Ariſtoteles arguit Platōnem ydeaspoſuiſſe ſed in deo ẜm reſpectꝰ habitos ad creaturas per intellectuꝫpaternū et verbū ſuū iūcto volū