Druckschrift 
1 (1483)
Entstehung
Seite
CLXXVIIv
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus. ixDe euchariſtia

In ethicis de voluntate. Om̄ia inquit bonū appetūt In metaphiſicꝭ.de intellectu. Omnes inquir hoīesnatura ſcire deſiderāt. Colligaturacriter vtrobiqꝫ ꝯſeques deductioquid aliud inueniemꝰ ꝯcluſū qͣꝫ homines factos eſſe ad beatitudinisſeu ad felicitatis ꝯſecutioneꝫ. Hecaūt ꝯſecutio nequit haberi ſicutximo dicebat̉ Si om̄ia de neceſſitate eueniūt. vtiqꝫ neceſſario ſi deꝰ neceſſario agit ad extra. quia nullacauſa ſecundā eſt ſibi eſſentialit̓ſubordinata Sed neqꝫ p̄t vlla beatitudo manere ſi hōies vel infinitiponunt̉ actu vel finiti ſub vno intellectu vel mortē totaliter deficientes aut de beluis ad beluas ẜm āni regirantes Diſcipulus. Irget vehementer moralis hec ratiocōmunes habens om̄i ſecta cauſe partes. dic logicalē rationem.Aagiſter. Accipe ſimul cum metaphificali maiori ſolidioriqꝫ ꝯpēdio. Pono iſtā. Deꝰ eſt quo maicogitari pōt. Debet eam logicus admittere qm̄ ex eius ꝯceſſiōenihil ſequit̉ impoſſibile. Debꝫmetaphiſicꝰ acceptare ponit deūeſſe primū in entibꝰ. imo ſuꝑ om̄isquo nullū maius eſſe p̄t. qꝛ ſi eſſepoſſet. eſſet. in neceſſarijs differant eſſe et poſſe ẜm Ariſtotilēet veritatē. Pono ꝯſequent̓ vtriqꝫlogico et metaphifico. deus ſitoptimū et ſūmū in rebꝰ et ſuꝑ oīa.dicet̉ recte et erit ens vniuerſaliterꝑfectū. Et ne ꝓceſſū impediat vel

nominis equiuocatio vel ignorantia. Uoco ens vniuerſal̓iter perfectū cui nulla deeſt perfeccio. nec imꝑfectio vlla adeſt. Et hoc anſelmꝰſic explicat. Ens cui conuenit om̄isperfectio ſeu potius omnis ꝑfectionis denominatio que meliꝰ eſt ip̄mqͣꝫ ip̄m id eſt vnde res ꝑfectiordicit̉ et eſt ſimpliciter ſi ſibi cōueniat illa denominatō ꝑfectionis qͣꝫ ſicareret illa Diſcipulus. Non video qualiter in hac deſcriptiōe entis ſimpliciter ꝑfecti debeat logicꝰaut metaphificꝰ diſſentire tibi. cumnomina ſint ad placitū MagiſterIocamus ens tale deū. imo lamnon ſolū vocamꝰ logico ſed ip̄imetaphiſico apertiſſime demōſtramus qm̄ natura ſemꝑ incepit a ꝑfectis. Ideo neceſſe eſt purus actꝰpreceſſerit omnē potentiam. Quidaūt eſt purus actus ſi ens ſeet ſimpliciter dictū ſine additionequacunqꝫ? Et hoc vtiqꝫ ꝯceſſuꝫ eſtab om̄ibus eſſe et eſſe deū. Nam ſitale ens ſimpliciter dictū eſt ensquid aliud eſſe pōt. Si logicus reſoluit diffinitiones ſuas ad aliquidprimitꝰ intellectū. illud vtiqꝫ neceſſario dicitur ens primū et ſimplex.Quicquid em̄ intelligit̉ arguit Bonauentura. intelligit̉ vel vt ensvel vt ens. Hec diuiſio eſt immediata et in pͥmo pͥncipio ſcꝫ vt enset ens. pͥuationes et negationes nequeant intelligi niſi habi oppoſitū prius intelliget̉ ens qͣꝫ ens. Si aūt ita eſt oportebit