De euchariſtiaPartitio. jͣ.clxx
clxxi.
De euchariſtitris procedens ex ore eius in quoviuit interior hō noſter¶ Diſcip.Uide ne diſſona ſibi ſit hec expoſitio. Etenim ſi edentes et bibentesſapientiam adhuc eſurient et ſitiētquomō dicunt̉ hic repleri bonis;Sitis quoqꝫ ⁊ fames dicunt vacuitatis indigentiam. nō plenitudinēſacietatis. Dōne ſapientie fons etfluuius eſt iſta ſalutaris aqua quāqui biberint nō ſitient in eternum;Nō aūt coherere vident̉. ſitiet adhuc et nō ſitiet in eternum. ¶ Agr̄Erras. neſciēs diuerſimode dici ſacietatē ſitim et eſurieꝫ ſapientie ceuet iuſtitie. ¶ Diſcipulꝰ. Nō poterithoc aptius fieri qͣꝫ ꝑ deſcriptioneꝫreſolutionē qꝫ terminoꝝ iuxta morem tuum. Dic igit̉ quid ſit eſuriesquid ſacietas ſapientie Et quid oppoſita ſacietas diuitū. quid ſit inanitas eorundē ꝯſequenter apparebit Mgr̄. Eſuries in genere deſcribit̉ ꝙ eſt amor vel appetitus reivt ꝯueniētis ⁊ abſentis. Etſi amorſequitur apprehenſionē intellectualem ſeu rationalem de qua ad propoſitum tunc addendū eſt in deſcriptione tanqͣꝫ pro differētia ꝙ Eſuries eſt amor ꝯſequens app̄henſionem rationalem rei ſibi conuenientis et abſentis vel vt conuenientiset abſentis Sacietas ſibi correſpōdens eſt amor conſequēs apprehēſionem rationalem rei vt conueniētis coniuncte ſeu preſentis Diſil.Differunt ergo ſacietas et eiuriesſicut amor et deſiderium quoꝝ ſūt
Ioppoſite rationes quia amor p̄ſentis eſt. deſideriū vero reſpicit ad futurū Magr̄. Inuenimus eſuriemet ſitim dici non tm̄ modo de abſenti vel futuro. ſed etiam de preſentiiam habito quod auide ſumitur ſine penuria propterea non tollit ſacietatem. Rurſus auiditas ipſa tollit faſtidiuꝫ quaſi nouū ſemper accipiens quod habet et amet id eſtcupiat. Inde dicit̉ auiditas quacupit ſimul habere ⁊ tenere. Sic habes in proſa Fruuntur nec faſtidiunt. quo frui magis ſitiunt. Exemplum eſt in voraciter edentibus etbibentibꝰ qͥa ſatiſfaciūt deſiderio.neqꝫ protinꝰ illud faſtidiunt quouſqꝫ fiat alteratio virtutis appetētisin aliam qualitatemꝰ DiſcipulusExemplis conſentio. Sꝫ vnde venit nauſea vel faſtidiū ſpirituali fruitioni cū anima ſit immortalis necalterabilis in eſſentia ſua. 7Mgr̄.Prouenit hoc ex coniunctione cuꝫcorpore Poteſt etiam in ſeparatisſpiritibus cum nō fuerint ꝯfirmativariatio ꝯgnitionū ſimul et affectionū ſuboriri. Secus in cōfirmatisquos fruitio diuinitatis iugiter eodeꝫ tenore quaſi ſemper renouatodeiectabit et implebit. Quam rempoſtulat eccl̓ia pꝰ ꝯmunione orās.Iac nos queſumꝰ dn̄e diuinitatistue ſempiterna fruitōe repleri quāprecioſi corporis et ſanguinis tuitemporalis ꝑceptio prefigurat.Diſcipulꝰ. Audio nūc qͣꝫ ꝯſone d̓txp̄s ad hoc canticum. Beati qͥ eſu