ſuper Magnificat
cxliij
fidei ſtupens ⁊ laudās abſceſſi hͦvnū inferens. Satis eſt Et vereſi ex aio. nihil ſupra. Spūs ſubin̄fas hꝫ. per ſapiētie diffuſiōeꝫ et illapſū magꝭ. ſurſuꝫ agi et reduci.qualis erat pauli mēs Siue inqͥtmente excedimꝰ deo Et iteꝝ Sapiētiam loqͥmur inter perfectos.Et rurſus Nos aūt reuelata fatie. trāſformamur de claritate inclaritatē. tanqͣꝫ a dn̄i ſpū. ¶ Sapientiaꝫ hāc ſupra diximꝰ deſcripſiſſe dionyſiū. tractantes illud.Et ſcm̄ nomen eiꝰ circa finē ¶ OAſſignat idem dion̄. ꝙ hec ſapiētiaeſt amens et irrationalis ⁊ ſtultaet tn̄ eſt oīs rōis et mētis et ſcīecauſa ¶ Uideamꝰ de verbo hocte docente et illūinante O virgobtā. o ſapiētiſſima feminaꝝ Quidſibi vult hͦ verbū. vt ſapiētia qͣmq̄rimꝰ in nullo videat̉. nr̄i triclinijcenacl̓o reꝑiri Nūquid in ſup̄movbi mens habitat. At ſapiētia eſtamens .i. ſine mēte. Nunqͣd in medio. vbi ratio collocat̉. At ip̄a dicit̉ irrationalis. ſine rōe Nunquidin imo vbi cognoſcit aīa? Sꝫ hecſapiētia ſtulta vocat̉. qͣi ſcīam nullā hn̄s Dic obſecro te virgo prudētiſſima. dic ꝑ ſapiētiam tuaꝫ qͦpacto talis repugnātia. verborūet noīm. imo et reꝝ ſecū ſtabit;hoc ē qd̓ lōgo iā ꝓceſſu veſtigauimꝰ. Hoc altero iā tractatu pͥori de ſcō noīe filij tui q̄daꝫ dicereſpopondimꝰ ſub te fiſi Hoc nuncexſolue̓ tētabimꝰ. expōneꝫ recen-
fētes diffinitiōis. ſapiētie. a deuoto tuo dion̄. poſite. ¶ Sapientiainqͥt ē diuiniſſima dei cognitio. q̄ē. ꝑ ignorātiaꝫ ꝯgnita ſcd̓m vnionē ſuꝑ mētem. qn̄ mēs ab oībꝰalijs recedēs. poſtea etiā ſe ipſaꝫdimittēs. vnita ē ſplēdētibus radijs. inſcrutabili. et ꝓfūdo ſapiētie lūine illūinatā. Fiat ergo perꝑticulas. nr̄ curſus Sapiētia eſtdiuiniſſima dei cognitio Tuꝫ deiꝯgnitio hic in via (qꝛ ſic loqͥmurin ſequētibꝰ) ſit triplex in genereQuedā ſymbolica bn̄ vtēs ſenſibilibꝰ. quedā ꝓpris. bn̄ vtēs intelligibilibꝰ. Tertia myſtica q̄ ducitad ſuꝑmentales exceſſꝰ. Hec tertia h̓ noīat̉ diuiniſſima. qꝛ ꝑfectiſſima. qꝛ exꝑimētal̓r habita Quidem̄ ꝑfectiꝰ ſcit̉. qͣꝫ qd̓ in exꝑientiacognoſcit̉: Supra ꝟo deductumē ꝙ theologia myſtica ē exꝑimētalis dei ꝑceptio. et intuitiua ſuomō. Sapiētia ē ꝑ ignorātiaꝫ. cognita. Si ad idē et ſcd̓m idē oīofiat locutio ꝯſtat ꝙ hͦ ꝯſtare nōp̄t ſicut nec ꝯtradictio p̄t. Referūtur ergo ad diuerſa hec duo. ꝑignorantiā et cognita Tollit̉ vnitio intellectual̓. diſcretiua cuiuſcūqꝫ rei create vel creabilis. et h̓nō in habitu. ſed in actu. ſaltē intentio. qͣ poſſꝫ moue̓ vel trahereintellectū diſcretm̄ ad impediendū affectū mētis circa deū ab actu. qͥ d̓r h̓ ꝯgnitio Sꝫ qͣlis cognitio. ſtatim aꝑit̉. ſcd̓m vnionē ſuꝑmēteꝫ. Erit ſuꝑ hac vniōe ſermo
.ti