vijtractatus.
per ſolidam fidē Reuolet tandē.O ad a finis ad principiū tractatus ip̄iꝰ. O beata ꝯſolatrix pcc̄orū qͥ ceptus ē ſub hac nota cantici tui Diſꝑſit ſuꝑbos mente cordis ſui. Reſumat̉ imaginatio. detriclinio cordis. Fiat ſcd̓m illuddeductio clarificas q̄ ſuꝑſūt Cōſtituat ſibi noſter. ſpūs tria cenacula Infimū mediū et ſummum.Sit in infimo ſicut incipiēs. ſit inmedio .ſ ſcd̓o ꝓficiēs ſit in tertioꝑfectꝰ Cōcordātiam ſuꝑ quā ſtabiliat̉. accipiat. ex ꝯſideratiōe ſacramenti euchariſtie. de qͣ fiet poſteriꝰ ſermo. ſuꝑ iſto. Eſurientesimpleuit bonis. ¶ Sūt in hoc benedicto euchariſtie ſacramēto. pͥmo res ſacramenti q̄ eſt veꝝ corpus xp̄i ſignatū. ꝑ accidētia panis ſimul et vini et contētum Eſtinſuꝑ hoc corpꝰ verū ſacramentūtotiꝰ corꝑis myſtici. qd̓ eſt hic ſignatū. nō ſignans aūt ꝯtentū Ettertio ꝑ ꝯcōitantiaꝫ ꝑſonalē ⁊ eſſentialē ip̄e verus deꝰ quia caputxp̄i deus. Ecce ꝙ ſpūs hōis fidelis ſimplicis etiā et ſine lr̄is. p̄t etdeb̓et ꝯſiderare et credere cū aīa.ſ. in infimo cenaculo poſita. qm̄hic eſt corpꝰ xp̄i veꝝ et viuū. cuꝫarticl̓oꝝ fide q̄ hūanitatē reſpiciunt Poteſt ex hac fide totā ſe recolligere ad meditatiōem iſtoꝝq̄ corꝑaliter acta ſūt ꝑ xp̄m. et exilla meditatiōe p̄t cōciꝑe ſpm̄ deuotiōis ꝑ pium et hūilem affectūPōt etiā virtꝰ ſpūſſācti talē affc̄m
deuotiōis ita purificare. vt ad nihil aliud diligendū ꝓ tūc. ſaltemqd̓ ſit aduerſus ſe conuertat affectꝰ ſic credētis. Cōuertat ſe modo ſil̓r ad piā ꝯſideratiōem. et fidelem corꝑis xp̄i myſtici .i. aīarūiā ſaluataꝝ in ꝑadiſo vel ſaluandaꝝ de hoc mūdo. ac etiā de purgatorio. Hec aſcenſio tenet locuꝫſuuꝫ. vbi luſtrat ſpūs vniuerſa incircuitu. celeſtiū. terreſtriū. et infernoꝝ Cōuertat et eleuet poſtremofidelē ſue meditatiōis deuotiōead ſolū deū. ſecludendo nō ꝑ ratiōem ſeu intelligentiaꝫ. ſed ꝑ ſincerā dilectiōem om̄e aliud diligibile creatū ſub enigmate ſoliꝰ piefidei. qua credit actualiter. ꝙ hiceſt deꝰ ſuus quo maiꝰ et nobiliuscogitari nō poteſt nec amari quitotꝰ eſt deſiderabilis Sepe ꝯꝑtus eſt in deuotis ſimplicibꝰ totꝰcaſus quē ponimꝰ ¶ Ex quo colligimꝰ. quēadmodū deuotus ſimpliciū ſpūs. exercet ſe triplicit̓ vniendo mētem ſuā in deo. ꝑ piumet hūilem affectū ad hoc ſacr̄m.Spūs aūt magl̓. eruditꝰ. ꝑ rōemet intelligentiā poteſt ex īduſtrijsſciētialibꝰ acqͥſitꝭ. clariꝰ iſta ꝯgnoſcere qͣꝫ per ſolā fideꝫ ſed nō verius neqꝫ ſublimius ¶ In̄ viſitauipͥdem in infirmitate ſua qͣndā feminā etate grādeuā Queſiui qūoſibi eſſēt Mox ſuſpirando clamauit qūo potuit Remoui cor meūab om̄i creaturā ⁊ repoſui in creatore. Ego vero rn̄ſionem tante