ſuper Magnificat
lxxxix
neꝫ extendebat̉. Ali oqͥn deformabat pulcritudinē metaphifice/ caudā eiꝰ pulcerrimā (q̄ ē finis dn̄icedilectiōis) euellēdo. Datꝰ qͦꝫ fuiſſet in reprobū ſenſū. qͥ cū deuꝫ cognouiſſꝫ. nō ſicut deuꝫ gl̓ificaſſetnec amaſſet. nec gr̄as egiſſet. Dic̄tn̄ in ethicis de ꝯtēplatiuo feliciꝙ videt̉ dei eē amātiſſimꝰ qꝛ ꝯgnitiōem eiꝰ deſiderat Qualit̓ oro fieret ꝯiūctio optīe potētie roͣlis cūoptimo obiecto deo ꝑ cōtēplationē ſi nō inde dilectio ſeq̄ret̉. ſi velobſiſteret ꝑuerſitas voluntatis;Uocāt aliqui theologiaꝫ nrām.nec pure ſpeculatiuā. nec oīo practicā. ſed affectiuā qd̓ epithetonaptiſſime noſcit̉ theologie myſtice cōuenire. ¶ Diſcipulꝰ. Perſpicuū eſt illd̓ qd̓ loq̄ris nec a ph̓onegādū. q̄ dixiſſe legit̉ Inueni tepͥmaꝫ cām. fac me tibi placēteꝫ virū. Quid inde vis cōcludē manifeſta. ¶ Mgr̄ Cōcludo ꝙ vel metaphifica ē practica ſcīa. vl̓ ꝙ nōoīs intellectꝰ ꝓtenſus in appetituſeu volūtatē diceret̉ practicusDiſcipulꝰ Ita ſequi videt̉ ¶ Mgr̄Eſſe dꝫ igit̉ de intellectu practicoſermo reſtrictior. vt ſolū dicaturpracticꝰ dū ad factibilia et agibilia inferiora ꝯuertit̉ ꝑ extēſiōeꝫ inaffc̄m ⁊ ī effc̄m oꝑatiōis. hꝰ ꝯſiderādo relatiōeꝫ ad fines ꝓximosnō ad ſup̄mum qui deꝰ eſt colendus ⁊ amandꝰ. Propterea ſic beatitudo dicenda eſt ſpeculatiua ſictheologia ꝓprie accepta. ſic hec ſapientia canticoꝝ. cuiꝰ finis ē amor
pulcer ſponſi ad ſpōſam. t̓reno qͦlibet amore calcato. Sic vbilibetars amoris t̓reni. vel aīalis practica. Ars itaqꝫ diuinalis amoris ſeu fruitiōis ſpeculatiua dicet̉velut pͥmā et altiſſima ſcīaꝝ quāimitat̉. metaphiſica philoſophātium Sꝫ vbi deſinit ip̄a/ theologiaꝑ fidē ſūit exordiū. ꝑ ſpem inſuꝑet amorē cōſiderans deū ſic̄ amābile et pulcerrimū. et qͥ iuxta ꝟbūſpōſe ē deſiderabilis. imo fons ⁊origo radix et parēs oīs pulcredilectiōis. ¶ Diſcipulꝰ Et ſi ꝓperocognoſce̓ ſinguloꝝ ꝓprietates mēbroꝝ. q̄ ſponſo tribuūtur. et ſpōſeſub tropicis locutiōibꝰ trahit̉ tn̄neſcio qͦ pacto mens illud attingeqd̓ modo dixiſti de dilectiōis velamoris origine. ¶ Mgr̄ Iure em̄trahit̉. nam hͦ ꝯgnito. cetera moxpatebūt. qͣꝫuis hec cognitio ſcd̓ꝫꝓceſſiōem theologica incipiat ꝑfideꝫ a pulcritudine prime cauſead pulcritudines effectuū inſinuādas vie ph̓ie nō aduerſo ſꝫ ꝯuerſo ¶ Diſcipulꝰ Acceptus erit iſtemodꝰ fidelibꝰ. Proſeq̄re ¶ AgiPulcritudo primā nobis ꝑ fideꝫrelucet in btiſſima t̓nitate Traditem̄ fides ꝙ pr̄ in diuinis ē mensſiue memoria fecūdā oīm intelligibiliū ad quā pr̄nus intellectusꝯuertens aciē gignit ex ſe ꝟbū exp̄ſſiuū oīm intelligibiliū. Hoc eſtillud ꝟ̓bū qd̓ erat in pͥncipio apd̓deū. ꝑ qd̓ oīa facta ſūt Hoc ꝟbūeſt naturalis imago pr̄is. eadem
mI