NI1giberF

ad primū cenſum orbē deſcripſit. Dicta ēaūt era ab ere. ex eo ꝙ oīs orbis es reddere ꝓfeſſus eſt rei publice romanorū. Priaūt fuerūt inditiones ⁊ poſtea ere. Olimpias ꝯſtituta ē apud grecos ī elide ciuitate. elijs agētibꝰ agonē ⁊ qͥnquēnale certamē. qͣttuor medijs annis vacātibꝰ. ⁊ ob hͦtp̄s elidij certamīs olimpiadē vocauerūtqͣdriennio in vna olimpiade ſupputato.Tuſtrū ē penteſin .i. qͥnquenniū qd̓ qͥntoāno d̓r condi ꝓpt̓ olimpiades a romanisNōdū enī erat ꝯſules neqꝫ ere. Quīquēnale qͥdē tp̄s iō ſic vocatum ē. qꝛ cēſu perqͥnquēniū in republica ꝑacto vrbs romana luſtrabat̉. ¶ Apd̓ eoſdē romanos eſtannꝰ indicionalis qͥ ter qͥnos ꝯtinet ānosvt infra dicet̉. ⁊ p̄miſſū eſt. ¶ Apd̓ hebreos ē annꝰ iubileꝰ. i remiſſionis qͥ ſeptēniscōpletis ānoꝝ hebdomadibꝰ celebrat̉. deqͦ dictū ē in. vj. ꝑte ſb̓ ti. qͥnqͣgeſime. Apd̓xp̄ianos ē annꝰ benignitatis ⁊ gr̄e in quoxp̄s venit ⁊ nos ſola benignitate redemitApud ſctōs cōp̄henſores ē annꝰ et̓nitatꝭ⁊ gl̓ie. in qͦ exultabunt ſctī in gl̓ia ſine fineRurſus ſecula generatiōibꝰ ꝯſtant ſic dicta qꝛ ſequūt̉. Abeuntibꝰ enī alijs. alij ſuccedūt. hoc tp̄s qͥdā qͥnqͣgeſimū annuꝫ dicūt quē hebrei iubileū vocāt. vt iā dictū ēEt ob hāc cauſaꝫ hebreꝰ ꝓpter vxorem ⁊liberos amās dn̄m ſuū. aure ꝑtuſa ẜuitioſubiugatus ẜuire iubet̉ in ſeculuꝫ .i. vſqꝫad annū qͥnqͣgeſimū. Etas aūt plerūqꝫ d̓rꝓ vno āno. ⁊ ꝓ ſeptē. ⁊ ꝓ cētuꝫ. ⁊ ꝓ qͦuistꝑe. Un̄ ⁊ etas eſt qd̓ de multis ſeculis inſtruit̉. ⁊ inde dicta ē etas qͣſi euitas qͣſi ſil̓itudo eui. Nā euū eſt etas ꝑpetua cuiꝰ neqꝫ initiū neqꝫ finis noſcit̉. Geriuatū ē aūteuū ab eouas qd̓ apd̓ grecos aliqn̄ ꝓ ſecūlo ⁊ aliqn̄ ponitur ꝓ eterno. Proprie ꝟoetas duobꝰ modis d̓r videlꝫ hoīs. ſicut infantia iuuētꝰ ⁊ ſenectꝰ. aut mūdi cuiꝰ pͥmaetas ē ab adā vſqꝫ ad noe. Scd̓a a noe vſqꝫ ad abraam. Tertia ab abraam vſqꝫ addauid. Et qͣrta a dauid vſqꝫ ad trāſmigrationē iude in babyloniā. Quinta de iudavſqꝫ ad aduentū ſaluatoris in carne. Sexta q̄ nūc agit̉ vſqꝫ quo mūdus iſte finiat̉Quot aūt anni ab origine mūdi. dictum ēin. vj. ꝑte ſub titulo de ſeptuageſima.¶ De menſe.

Icto de annodſeqͥtur videre de mēſe. Eſt aūtImēſis ſpaciū tꝑis quo a phebophebe recedēs eidē completo ſuo circuloſociat̉. Et d̓r mēſis a mēſurādo. eo ꝙ ānꝑ mēſes mēſurat̉. vel a mene qd̓ ē defectꝰeo ꝙ luna ſingul̓ mēſibꝰ viſu deficit ab humano Uel ẜm Iſid̓. a mene grece qd̓ ē luna latine. apd̓ grecos enī mēſes legitimi n̄ex ſolis circulo. ſꝫ ex lune curſu cōnumerātur qd̓ eſt de noua ad nouā. Diuidit̉ aūtannus ꝑ. xij. mēſes. qꝛ ſol ꝑagrādo zodiacum duodecim circuit regiones ſignorū.⁊ in his. xij. mēſibꝰ cōmorat̉. Romulꝰ tn̄voluit tm̄ decē eſſe mēſes ī anno. incipiēsa martia. quē marti deo belli. quē patremſuū eſſe putabat dedicauit. Un̄ Ouidiꝰ īpͥmo faſtoꝝ. Tꝑa digereret cū ꝯditor vrbis in annū. Inſtituit mēſes qͥnqꝫ bis eſſeſuos. Sꝫ numa pōpiliꝰ vidēs ꝙ annꝰ nonbn̄ decē mēſibꝰ cōplebat̉. ſuꝑaddit duospͥncipio ſcꝫ ianuariū ⁊ februariū. Ianuarius d̓r a ianua. qꝛ ſicut ꝑ ianuā ītramusdomū. ita ꝑ ianuariū intramꝰ annuꝫ. Eſtenī limes āni. Uel d̓r a iano deo qͥ ab antiquis dicebat̉ pͥncipiū ⁊ finis oīuꝫ rerum.Ei enī fuit a gētilibꝰ mēſis ille ꝯſecratus.Un̄ ⁊ ideꝫ ianꝰ bifrons pingit̉ vt anni introitꝰ ⁊ exitꝰ demonſtret̉. de qͦ dictū eſt invj. ꝑte ſub ti. de circūciſione. Februariusd̓r a febribꝰ. q̄ tūc de facili ꝯtingunt. vel afebruis .i. purgationibꝰ. Sunt aūt februeoblationes facte ꝓ mortuis. Romani enīillo menſe memoriaꝫ animarum habebāt⁊ eas purgabant celebrando exeqͥas mortuorum. Uel ẜm Iſid̓. dicitur a febru. idē. plutone cui eo mēſe ſacrificabat̉. Martius dicitur a marte patre romuli. vel qꝛeo tempore cuncta animantia agūtur admarem ⁊ ad cōcūbendi voluptatem. Appellatur etiam quandoqꝫ menſis nouorūquia eſt anni initium Et quandoqꝫ nouūver. quia in eo viridentibus fructibus nobis tranſactorū probatur occaſus. Aprilis dicitur quaſi aperilis. quia tunc terraaperitur ad germinādum. flores aperiuntur. ⁊ arbores īcipiūt pullulare. Uel aprilis ꝓ venere dicitur quaſi afrodilis. afrodis enim grece dicitur latine venꝰ. Maius a maioribꝰ natū dicit̉ qͥ erant pͥncipes