qeptimusFibFIe

ſubtiliter referunt ad illā tēporis ſeriem q̄fuit a dauid vſqꝫ ad aduentum dn̄i. Sedet ad illā congrue referri poſſunt. que a pͥmitiua cepit eccleſia. ſicut em̄ ſauli ſucceſſit dauid. Unde primo legit̉ de primis libris Regū. ſic demonū cultui. cultꝰ vniuſdei. ⁊ ſic̄ regnū dauid ꝑ roboā ⁊ Ieroboāin ſciſſuras diuiditur vt loquit̉ in libris ſequentibus. ſic eccl̓iam ſcindit hereticoruꝫinſania. Deinde ſequunt̉ libri ſalomonisquia poſt pugnas hereticoꝝ claruerūt ineccleſia ſanctoꝝ doctoꝝ ingenia Poſtmodum ſequit̉ liber iob. vbi agit̉ de ꝑſecutōnibus et conſolationibus eius. quia quātūuis in pace floreat eccleſia. temptatiōestamen non deſunt ſpiritualiū aduerſariorum. quoꝝ quanto eſt occultior pugna tāto difficilior eſt. ſed glorioſior erit acquiſita victoria. Rurſus illud quoqꝫ adijciendum eſt ꝙ ſingulos menſes p̄teritis poſſumus adaptare temporibꝰ Nā ꝑ ianuariūin quo nouus annus inchoatur. tp̄s a diluuio intelligit̉. vbi mundꝰ renouat̉. Perfebruariū in quo all̓a deponit̉ illud tēpusinnuitur ī quo vniuerſitas linguaꝝ ꝯfundit̉. Per martiū in quo quadrageſima ſepius celebrat̉ illud tempus accipitur in qͦdei populus in egypto affligit̉. Per aprilem vbi paſca celebratur vel obſeruat̉ illd̓tempus oſtendit̉. in quo populꝰ a pharaon liberatur. Per maiū. in quo d̓ pentheco. ſolennizatur. illud tempus recolit̉ in qͦpopulus in terra ꝓmiſſionis gratulabat̉.Iunius et Iulius in quibus hiſtoria Regum legitur. regnū ſaul ⁊ dauid cōmemorant. Auguſti. in quo liber ſapientie recitatur regnū ſapientis ſalomonis inſinuatReliqui quatuor mēſes. regna pͥncipalianotant. babylonicū quod eſt in oriente. ꝑſarū qd̓ eſt in meridie. grecoꝝ qd̓ eſt in adlone. romanoꝝ qd̓ eſt in occidēte. Igiturhiſtoria Iob que legit̉ in ſeptembri ꝑ duas hebdomadas regnū exprimit orientisUnde ibi dicit̉. Erat vir ille magnus int̓omnes orientales. Et legitur ꝑ duas hebdomadas. qꝛ regnum illud durauit ꝑ duas annales hebdomadas .i. ꝑ bis ſeptingentos annnos. Tot em̄ anni inueniūtura tempore nini a quo regnū babylonie incepit vſqꝫ ad cyrum regem ꝑſaruꝫ in quo

defecit. In reliqua parte ſeptēbris regnūperſarum innuitur quo circa due hiſtorieleguntur eo ꝙ nunc de perſis nunc de medis reges aſſumebantur. Hiſtoria machabeoruꝫ que legitur in octobri. grecorum ſignificat regnum ſub quibus machabei fuerunt afflicti. Per nouembrem ⁊ decēbrēin qͥbus prophetie legunt̉. regnum romanorū in quo chriſti religio viget accipiturProphetie maxime de chriſto loquūtur.cuius natiuitas eſt in fine anni. ſic regnuꝫromanoꝝ in fine mundi.SIncipit liber ſeꝑtimus de ſanctorū feſtiuitatibus/NꝘ qua oſ

diuinis officijs in genereatqꝫ de dn̄icis ⁊ d̓ feſtiuittatibus ad dn̄m ꝑtinentibus ī ſpecie p̄miſimꝰ: vtile eſt vt de officijs feſtiuitatū ſanctorū aliqͣ in hacſeptima parte ſubijciamus. ¶ Sane eccleſia ſanctoꝝ feſta multis de cauſis celebratPrimo vt eis vicem rependamus. qꝛ ipſiiam celebrant feſtum de nobis. quia gaudium eſt in celo angelis dei ⁊ animabꝰ ſanctis ſuꝑ vno peccatore penitentiam agēteSecundo quia eos honorando rem nr̄amagimus. nam eorum feſtiuitas noſtra eſt.Un̄ apl̓s. Omnia veſtra ſunt vos āt xp̄i.Charitas em̄ oīa cōmunia facit Terto vthabeamus eos interceſſores ꝓ nobis. vn̄legit̉ in. iij. ro. j. c. ꝙ berhſabee qd̓ interp̄.tatur puteus ſatietatis .i. eccl̓ia triūphasimpetrauit filio ſuo regnū Quarto vt eosimitemur. ꝑ eoꝝ eī exēpla ad eoꝝ imitatonē ꝓuocamur. Quinto ꝓpt̓ augmētū nr̄eſecuritatꝭ ⁊ ad dei ſpei ſb̓leuationē. Si em̄hoīes mortaleſ nobis ſil̓es potuerūt ita ꝑſua merita ſublimari. ⁊ nos ſil̓r poterimꝰ