Folium

I

ſum. qd̓ eſt Math̓. xxij. ca. eſt de ſcribis ⁊phariſeis qͥ infideles fuerūt Un̄ tēptauerunt dn̄m dicentes. Quod eſt mandatuꝫmagnuꝫ in lege. Dixit dn̄s. Diliges dn̄mdeū tuū ⁊cͣ. Et poſtea rep̄hendit eos d̓ infidelitate. qꝛ nō credebant ip̄m deū eſſe dicens. Quid vobis videt̉ de xp̄o cuiꝰ filiꝰſit. Dicunt ei. Dauid. Et dixit eis. Quomodo gͦ dauid in ſpiritu vocat eū dn̄m dicens. Dixit dn̄s dn̄o meo ſe. a dex. meis.Prelati nō debent eſſe tales .ſ. infideles. ſꝫſicut Moyſes de quo habet̉ in offertorioSanctificauit moyſes altare dn̄o ⁊cͣ. dn̄tprelati offerre ſe totos ī incēſum ⁊ poſtea īmultas hoſtias. Un̄ ſe quit̉ poſtcōmunioTollitę hoſtias. loquit̉ eū de prelatis.¶ De dn̄ica decimanona.I decimanona dn̄ica rn̄det p̄cedenti in qͣ dictū eſt. Da pace dn̄e ſuſtinentibus te vt ꝓphete tui .i. p̄lati fideles īueniantur. Andet inquā ſi faciāt qd̓ hr̄ in euāgelio qd̓ legit̉ in hac dn̄ica in quibuſdā eccleſijs .ſ. Aſcendēs ih̓s ⁊cͣ. qd̓ eſt math̓. ixc. In quo habet̉ ꝙ adduxerūt ad dn̄m ꝑaliticū. Ih̓s aūt vidēs fidem illoꝝ qͥ offerebant ⁊c. ꝑalitici ſunt qͥ ī delicijs carnis ſūtqui ita diſſoluti ſūt ꝙ nō pn̄t oꝑa bona facere ⁊ merito fidei p̄latoꝝ ſanant̉ ⁊ id̓o bonū eſt hr̄e bonos p̄latos. Quidā aūt d̓ſcribis dixerunt intra ſe. Hic blaſphemat qͥseſt qͥ pctā dimittit. Ieſus aūt videns cogitatōnes eoꝝ dixit. vt ſciatis ꝙ filius hoīshꝫ ptātem in terra dimittēdi pctā dixit paralitico. Tolle grabatū tuū ⁊ ambula. Etqꝛ ſolus deus eſt qͥ ſanat ꝑaliſim. ideo incipit introitus. Salus populi ego ſum ⁊cͣUerſus eſt. Attende popule meus legemmeā. ſubaudi ꝑ quā ſanant̉ paralitici. Inepl̓a monet apl̓s paraliticos vt eriganturcorporaliter a paraliſi ad bona oꝑa dicēsRenouamini ſpū mentis veſtre ⁊ induitenouū hoīem ⁊c̄. Eph̓. iiij. c. Sequit̉ etiaꝫgraduale in voce paralitici. Dirigat̉ or̄omea ſicut incenſum ⁊cͣ. Uerſus eſt. Eleuatio manuū meaꝝ ⁊cͣ. iā iſte leuat̉ ad bonaoba. All̓a ꝟo d̓r ī voce paralitici ſanati .ſ.Sextera dn̄i fecit virtutē ſubaudi qꝛ ſanauit me. Sed qꝛ nō ſufficit ſanare niſi dominus cuſtodiat ſequit̉ offertoriū. Si ambu

quantū in ſe eſt.¶ De dn̄ica viceſima.N dn̄ica viceiſima incipit eccl̓ia legere. xij. ꝓ-phetas ⁊ danielem. ⁊ cantat deEſaia daniele ⁊ hieremia. non tn̄ legit deEſaia et Hieremia. qꝛ in alijs tꝑibꝰ plenilegunt̉. De eſaia em̄ legit̉ in aduentu. deHieremia in paſſione. Querit̉ aūt qͣre legit eccl̓ia ꝓphetas poſt librū machabeoꝝcū in biblia p̄ponant̉. Ad qd̓ dicimus qd̓biblia p̄ponit om̄s libros exemplares. eoꝙ magis mouēt exempla qͣꝫ doctrina preter librū machabeoꝝ quē vltimo ponit. etꝓpter ꝑfectā iuſticiā ⁊ ꝓpter tp̄s qꝛ vltīotꝑe fuerūt. Eccl̓ia etiā legit vltimo libruꝫEzechielis. qꝛ in eo agit̉ d̓ tēplo cēleſti ī qͦeſt cōſummatio ⁊ finis oīm. Huodeciꝫ ꝟopphetas legit ꝓpter fundamētū fidei qd̓ſꝑ neceſſarium eſt quantūcunqꝫ hō ſit ꝑfectus. ⁊ vide qd̓ dictū eſt ſub dn̄ica decimaquinta. Incipit gͦ eccleſia legere ezechielēin principio nouēbris. In matutinali huius dn̄ice officio pͥmū reſpōſoriū eſt ī quibuſdā eccleſijs de eſaia .ſ. Uidi dn̄m ſedētem ſuꝑ ſoliū excelſum. Uidit em̄ Eſaiasquō an thronū dei ſunt angeli ⁊ ſancti ineccl̓ia triumphante ⁊ militante. in quibuſꝑ gr̄am ſedet ille qͥ eſt primus ⁊ nouiſſimꝰQuia gͦ ezechiel vidit tēplū celeſte in quofiunt nuptie eterne. ideo in euāgelio miſſeqd̓ in quibuſdā eccleſijs in hac dn̄ica dicitur. ⁊ eſt Math̓. xxij. c. hr̄ de illis nuptijſSil̓e eſt regnū celoꝝ homini regi qͥ fec̄ nuptias. ⁊ miſit ſeruos ſuos hora cene dicere inuitatis. oīa ꝑata ſūt. venite ad nuptias. Illi ꝟo contepſerunt. venire ad nuptias. Hi ſunt iudei qͥ contempſerunt venireEt miſit tunc ſeruos ſuos dicens. Ite adexitus viarū ⁊ cōuocate om̄s. Et impleteſunt nuptie diſcumbentiū. ⁊ vidit rex quēdam nō habentē veſtē nuptialē ⁊ dixit ei.Amice quō huc intraſti nō habens veſtēnuptialē. ⁊ tradidit eū miniſtris ſuis vt ꝓicerent eū ī tenebras exteriores. Huic autem iudicio qͦ dn̄s eos qͥ cōtēpſerūt veniread nuptias amouit a nuptijs ⁊ alios om̄svocauit cōgaudet eccl̓ia in introitu dicēs

ii 3