¶CIXFolium

gua. ſꝫ oꝑe ⁊ veritate. Hec eſt lingua doloſa. qͣ dicūt amatores mundi. Rogo te haheme excuſatū. Dicūt etiā bonis ⁊ ſanctꝭviris. Rogate ꝓ nobis ⁊ tn̄ venire nō curant. Et attende ꝙ primi duo excuſant ſe.Per pͥmū em̄ ſuꝑbi intelliguntur. ꝑ ſcd̓mom̄s qui delectant̉ in qͥnqꝫ ſenſibꝰ corꝑisꝑ tertiū ꝟo luxurioſi. qͥ ſe nō excuſant. qͥanō hn̄t cor. ſic̄ hr̄ in Oſee. iiij. Fornicatiovinū ⁊ ebrietas auferūt cor. Magis eniꝫabſorbet hoīem fornicatio qͣꝫ ſuꝑbia vl̓ auaricia. Quia gͦ vt dictū eſt lingua taliuꝫexcuſantiū ſe. d̓r lingua doloſa. ideo eccleſia a lingua doloſa petit ſe liberari in rn̄ſorio. Ad dn̄m cū tribularer clamaui. Et inverſu. Dn̄e libera ⁊cͣ. Et qꝛ ꝑfectus eſt qͥnō peccat in lingua. ideo ſcd̓o tono cantatur. Poſtmodū ſequit̉ all̓a ſil̓r d̓ charitate. Diligā te dn̄e fortitudo mea ⁊cͣ. Quiaꝟo ꝯſideratione vite eterne ꝯcipit̉ charitas. viſa cena petit ꝯuertit ī offertorio Cōuertere dn̄e. Et qꝛ ibi cantabimꝰ vocalit̓.vt ait caſſiodorꝰ ſuꝑ pſalmiſtam. oīs ſpūslaudet dn̄m. nō erit ibi tantū cena. ſꝫ etiammaxia ſolēnitas. Un̄ ī tren̄. j. Uie ſyon lugent. eo ꝙ nō ſint qͥ veniāt ad ſolennitatē.Ideo in poſtcōmunione p̄mittit ſe cantaturū ibi dn̄o dicens Cantabo dn̄o qͥ bonatribuit mihi ⁊ pſallā ⁊cͣ.¶ De dominica tertia.7Ertia ca quare inflamamur ad defendendūregnū noſtrū. eſt ꝯſideratio beLniuolentie dei qua nos cuſtodit ⁊ diligenter querit Ideo in euāgelio huiꝰ tertie dominicę. Erant appropinquantes. Lu. xv.ca. habetur. Quis ex vobis homo habēscentum oues .i. angelos ⁊ homines. ⁊ ſi ꝑdiderit vnā .ſ. hoīem. nonne relinquit nonagintanouem in deſerto .i. in celo. ⁊ vadit querere ꝑditā ⁊cͣ. Aut que mulier habens dragmas decē .ſ. angelos ⁊ homines⁊ ꝑdit vnā .ſ. hoīem in qͦ imaginē ſuam depinxerat. nōne accendit lucernā .i. naturāhumanā. in qua lumē deitatis poſuit vniendo ſe ei. ⁊ querit diligenter donec inueniat. ⁊ cū inuenerit ꝯuocat amicos ⁊ vicinos dicēs eis. Cōgratulamini mihi qꝛ inueni dragmā quā ꝑdiderā. Ita dico vobgaudiū eſt in celis angel̓ dei ſuꝑ vno pec

pe. agen. Ecce quāta eſt beniuolentia deierga nos. Iſta beniuolentia accedit in nobis charitatem. Quia ꝟo ad nuptias eternas non intrant ſuꝑbi neqꝫ luxurioſi neqꝫauari vt premiſſum eſt. ideo introitus huius dn̄ice eſt. Reſpice ī me ⁊cͣ. et dic̄. Uide humilitatē mea cōtra ſuꝑbiā. ⁊ laborēmeū ꝯͣ luxuriā. qꝛ inops ⁊ pauꝑ ſuꝫ ego ꝯͣauariciā. Et ꝓpter p̄dicta monet nos Petrus ad humilitatē dicēs in epl̓a ꝑma. vl.ca. Humiliamini ſub potenti manu dei vtvos exaltet ⁊cͣ. Et poſt ſequit̉ ibi. Sobrijeſtote ⁊ vigilate in orationibꝰ qm̄ aduer.v. dy. tā. le. ru. cir. q. quē de. Et qꝛ tātā curā hꝫ dn̄s de nob̓. ideo in graduali inuitatnos eccl̓ia dicēs. Iacta cogitatū tuū ī domino. ⁊ ip̄e te enutriet. Verſus eſt. Dumclamarē ad dn̄m ex. vo. meam ⁊c̄. All̓a eſtDn̄e refugiū. Offertoriū eſt. Sperēt in teoēs qͥ nouerūt te ⁊cͣ. qꝛ de ſperantibꝰ in ſehabet curā. Quia ꝟo dn̄s nō inuenit̉ niſiqͥs peniteat. cuꝫ ꝟo quis penitet ad dominum clamat. ideo ſequit̉ poſtcommunio.Clamabo. Rurſus hoc officium eſt de penitente. ſicut apparet ex ip̄a communione.et ex euangelio vbi ꝑ dauid intelligit̉ quilibet penitens ideo etiam dicitur. Gaudium eſt in celo ſuꝑ vno pecatore peni. agē.⁊cͣ. ⁊ ex introitu ⁊ alijs. ⁊ ideo cātat̉ circafeſtū Ioh̓is baptiſte. qͥ legit̉ populum adpenitentiā ꝓuocaſſe.¶ De dn̄ica quarta.LIarta cauiaijqͣ defendimꝰ regnū nr̄m ſt̓ oꝑamiſcd̓ie. Un̄ ī euāgelio luc̄. vj.qd̓ legit̉ in hac qͣrta dn̄ica in quibuſdā eccleſijs d̓r. Eſtote miſericordes ſicut ⁊ pat̓veſter miſericors eſt. Et poſt ſeqͥt̉. Menſuram bonā ⁊ cōfertā. ⁊ coagitatā ⁊ ſupereffluentem dabūt in ſinū veſtrū. Quia ꝟonō pōt homo oꝑa miſericordie facere niſiprius illuminet̉ a deo. ideo incipit introitus. Dn̄s illuminatō mea. Et qͥa ꝑ operamiſcd̓ie eſt eccleſia terribilis. vt caſtroruꝫacies ordinata. ſicut d̓r in canticis canticorū. ſequit̉ verſus. Si exurgant aduerſumme caſtra nō timebit cor meū. ⁊ ſi exurgatī me p̄liū ⁊cͣ. Et poſtea petit in collecta miſericordiā ⁊ gratiā dandi elemoſynas cuꝫdicit. Protector in te ſperantium deꝰ ⁊cͣ.

hh 4