Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Basel 17. VII. 1488
Seite
CCVr
Einzelbild herunterladen
 

ImFV

us qui interp̄tatur remiſſionis annus quiſeptenis annoꝝ hebdomadibꝰ .i. quadrainta ⁊ nouem annis texitur. in quo clancebant tube ⁊ omnia debita remittebant̉ẜui manumittebant̉. ⁊ libertas cōceſſa cōfirmabat̉: antiq̄ poſſeſſiones alienate. omnibus reſtituebant̉. vt dictum eſt ſub dn̄ica quinquageſime. Sil̓r in diebꝰ pentecoſtes hūc numerū poſt dn̄i reſurrectiōꝫ obſeruamꝰ. ſuſcipientes aduenienteꝫ in nosſpirituſſācti gratiā ꝑ quā efficimur filij d̓i⁊ virtutū poſſeſſio nobis reſtituit̉ ⁊ remiſla culpa ⁊ totiꝰ debiti cyrographo euacuato ab oī ſeruitutis nexu liberi efficimur.Preterea iſte numerus qͥnquageſimus reſultat ex ſeptenario numero ducto in ſeipſo ſuꝑaddita vnitate. Septē em̄ ſūt hebdomade a paſcha vſqꝫ ad pēthecoſten. etita competēter qͥnquageſima die a paſcaeſt penthecoſtes in quo datur ſpirituſſanctus cuius dona ſunt ſeptem que dant̉ abvno. Iudei em̄ ſeptenariū numerū non ſine figura in omnibus obſeruāt. ꝓut dictūeſt ſub quinquageſima. Aſcenſio auteꝫ facta fuit quadrageſima die qui eſt numerꝰpenitentie. ⁊ hoc competens fuit. qꝛ ꝑ penitentiā homo ſit ſimilis deo. ⁊ hoc eſt aſſcendere. Sed videt̉ ꝙ ſicut iudei ab īmolatione agni tipici quinquaginta dies cōputando ibi faciebat ſuū pēthecoſten. ita⁊ nos quinquaginta dies ab immolatōneagni deberemꝰ cōputare. et ſic deberemꝰnoſtrū penthecoſten facere in die venerisanteqͣꝫ modo facimꝰ. qd̓ docet cōputatio.Ad hoc dicimus ꝙ non faciebant computationē ab immolatione agni. ſed a ſequēti dominica. Unde legit̉ Leui. xxiij. Numerabitis ab altera die ſabbati .i. a dn̄icaque eſt altera dies poſt ſabbatū. numerabitis dico ſepteꝫ hebdomadas vſqꝫ ad alteram diē ſeptime hebdomade Hoc dixitſpūſſctūs ꝑ moyſen. innuens ꝑ hoc pēthecoſten xp̄ianoꝝ qd̓ ſꝑ eſt in die dn̄ica. Dicit ergo lucas de hac die. Dū cōplerēt̉ dies penthecoſtes. erant oēs diſcipuli pariter in eodē loco. .i. in cōſona ⁊ cōcordi vnitate. Et factꝰ eſt repēte d̓ celo ſonꝰ. qͥa exiſtentibꝰ in pnīa q̄ eſt annus iubileꝰ ⁊ ꝯpletio pēthecoſtes ⁊ exiſtētibꝰ in vnitate dat̉ſpūſſanctus. ſed repēte. qꝛ neſcit tarda rerū hr̄e molimina ſpūſſctī gr̄a. In igne aūt

deſcēdit. qꝛ ſic̄ ignis illuminat ⁊ inflamat.ita ſpūſſctus illuminat ad cognitionē dei⁊ inflamat ad amorē dei. Apparuit gͦ ī linguis igneis vt facūdi eſſent in oī gene̓ linguaꝝ. et qͥa ip̄e eſt lingua q̄ de occulto ſuebonitatis verbū ꝓtulit in vterū virginis⁊ ꝓfert verbū in corde hoīs. Mathei. x.Nō vos eſtis qͥ loqͥmini. ſed ſpiritus pr̄isveſtri qui loquitur in vobis. Ip̄e eī qͦs replet eloquentes facit. Sequit̉. Quaſi aduenientis ſpiritus vehementis. Hoc autēdicit ꝙ nihil potuit r̄ſiſtere ſpirituiſanctonec apl̓is Unde dn̄s in euangelio matheiEgo dabo vobis os ⁊ ſapīam cui non poterūt reſiſtere ⁊ cōtradicere omnes aduerſarij veſtri. Et de beato ſtephano ſcriptūeſt in actibus. ꝙ nō poterant reſiſtere ſapientie et ſpiritui qui loquebatur. Quia ꝟoin epl̓a dicit̉ Et factus eſt repente de celoſonus. tanqͣꝫ aduenientis ſpūs vehementis ⁊cͣ. ideo ad hoc repreſentādū in nōnullis eccleſijs clangunt̉ tube dū ſequētia dr̄Uenit em̄ ſpirituſſanctus in ſpū vehemēti. Quia ſicut ventus vehemēs ꝓijcit puluerē a facie t̓re. ſic ſpirituſſctūs eijcit a corde hoīs omnem terrenitatē. Tubis qͥdemvtebantur antiqui vt legitur in numeris.ad multitudinē cōgregandā. ad dimicandum. et ad congratulandum in diebus feſtiuis. cū diuerſitate tamen ſonoruꝫ. quarum vſus fuit tante virtutis ī iubilo vt adcrepitum ſiue ſonum earuꝫ corruerēt muri hiericho He ſiquidem ſunt duo teſtam̄ta vel predicatores. qͥbus ad ꝓcinctū fid̓ippl̓s euocat̉. ad penitentiā ⁊ lacrimabileꝫcōpunctionē excitat̉. ad laudes dn̄o exhibendas inuitat̉. ⁊ ad montē ſyon. ⁊ ad ciuitatem ſanctam hieruſalē. ⁊ multoꝝ milium angeloꝝ frequentiā. ⁊ ad futurū deiiudicium ꝓuocatur. Et vide qꝛ in aduerſis ⁊ ꝓſperis tubis clangitur. qꝛ omne tēpus conuenit verbo dei. Un̄. Bn̄dicā dominum in omni tempore. ſemꝑ laus eiꝰ inore meo. De organis dictū eſt in qͣrta ꝑteſb̓ titulo de ſanctis Tūc etiā ex alto ignisꝓijcitur. qꝛ ſpirituſſanctus deſcendit ī diſcipulos in igneis linguis. ⁊ etiā flores varij. ad denotandū gaudiū. ⁊ diuerſitatemlinguarum atqꝫ virtutū Columbe etiaꝫ ꝑeccl̓iam dimittunt̉ in quo ipſa ſpirituſſancti miſſio deſignat̉. Poſt epl̓am d̓r gͣdua-