I¶FoliumII

excitu redemptoꝝ de infernalibꝰ clauſtriſad celeſtia regna migrauit. Poſt ꝓceſſionem ſequit̉ miſſa. ⁊ incipit p̄centor locomagni precentoris .i. xp̄i. Reſurrexi ⁊ adhuc tecū ſum Poſt quē cantat chorus adſignificandū ꝙ ad xp̄i ſimilitudinē alij ſācūi qͥ erunt in patria deū laudabūt. Quodꝟo ſeqͥtur. ⁊ adhuc tecū ſum. in hoc notatur eternitas in qua ſemꝑ eſt cū patre. Cātatur ergo hac die in ꝑſona xp̄i. Reſurreri ⁊cͣ. ſed tunc illud dicetur in perſona noſtra. quando reſurgentes tranſibimus dehac mortalitate ad immortalitateꝫ. quodſignificat̉ in hoc quod dicetur in euangelio. Et tranſiens miniſtrabit eis. Miniſtrabit em̄ nobis cibum ſpiritualeꝫ ſeip̄mſicut iudeis dedit manna in deſerto. Poteſt etiā dici ꝙ dominus per ora ꝓphetarū dirigens ſermonem ad patrem ait. Reſurrexi ⁊ adhuc ⁊cͣ. In quo tria notat. ſcꝫſuam glorioſam reſurrectionem. ⁊ patrisin paſſione ꝓtectionē. ⁊ cognitionem eiuſp̄ſcientie ſue dilatationē ꝑ orbem. Reſurrectionem eius notat cum dicit. Reſurrexi ⁊ adhuc tecum ſum ⁊cͣ. q. di. Nō eſt itaſicut iudeus cogitauit ꝙ a te omnino ſimderelictus ⁊ abiectus tanqͣꝫ immundus.Unde deridendo dicebat iudeus Si filiꝰdei eſt liberet eū. q. d. Non liberabit eumqꝛ de eo nō curat. Protectioneꝫ patris inpaſſione notat cuꝫ dicit. Poſuiſti ſuꝑ memanū tuam. q. d. Protexiſti me nō a paſſione ſed ab eo quod iudei intendebant videlicet ab extinctiōe nominis mei ad quāintendebant. Unde dicebant. Si dimittimus eū ſic omnes credent in eum. Sed inhoc ꝙ me occiderunt. hoc qd̓ ip̄i timebātconſecutum eſt. Nam ego qui ſum granūfrumenti cadens in terram multū fructuꝫattuli. et tam de iſto qͣꝫ de illo pͥmo laudādus eſt pater. Unde poſt vtrumqꝫ cantatur alleluia. Scientie pr̄is dilatationē notat cum dicit. Mirabilis facta eſt ⁊cͣ. quaſi diceret. Ex hoc cognitio tua pater nontantū ad iudeos. ſꝫ etiā ad gētes dilatata ēham prius tantū in gente iudeoꝝ cognoſcebarꝭ. iuxͣ illd̓ Notꝰ ī iudea d̓s ⁊cͣ. Et qꝛab vtroqꝫ ppl̓o cognoſceris ab vtroqꝫ tibilaus offert. et idcirco duplex all̓a ſeqͥt̉. etad id ꝑtinet ꝟſus. Dn̄e ꝓba. me ⁊cͣ. ſeſſione mea .i. hūilitatē ī paſſiōe. ⁊ reſurrectio-

nem meam .i. gloriā meā in reſurrectione.In qͥbuſdā tn̄ eccleſijs tacetur verbū illd̓ſeſſionē. ⁊ ſolū d̓r reſurrectionē meā. Poteſt tn̄ vtrūqꝫ dici. ꝑ qd̓ duplex xp̄i natiuitas deſignat̉. Seqͥtur hymnus trinitatisſcꝫ gl̓ia patri. qͥ in p̄cedentibus diebꝰ int̓miſſus fuit ꝓpter ignominiā illatā trinitati in tertia ꝑſona .ſ. in filio. Nūc aūt qꝛ ſublata ē ignominia illa hymnus ille cantat̉.Hec etiā in quibuſdā eccleſijs ꝑ cereos repreſentant̉. vbi tres cerei an altare ardereꝯſueuerūt. ſꝫ in tribus diebꝰ an̄ paſca nonardēt niſi duo. in ſignū ꝙ tertia ꝑſona ſublata eſt. hac ꝟo die tertius cereus reaccēdit̉. ī ſignū ꝙ ip̄a xp̄i ꝑſona gl̓ioſe reddit̉nob̓. Poſt hoc d̓r collecta. in qua oſtenditur quis ſit reſurrectionis ⁊ mortis effectꝰqm̄ aꝑtio ianue regni celeſtis eſt effectusQualiter aūt illā ianuā intrare debeamꝰd̓r in epl̓a q̄ eſt pͥma ad Corinth̓. v. c. ſ. Expurgate vetus fermentū .i. abijcite vetuſtatē a vob̓. ⁊ hͦ eſt ire in galileā .i. d̓ vicijsad ꝟtutē. ⁊ de virtute in virtutē. ſicut eſtꝭazimi .i. eē debetꝭ. vel eſtis azimi ꝑ baptiſmū. Etem̄ paſcha noſtꝝ īmolatꝰ eſt xp̄usq. d. coctus eſt agnus ⁊ paratus. Itaqꝫ epulemur. Et determinat qͥs ſit agnꝰ. cū dicit xp̄s. xp̄s em̄ eſt paſcha noſtꝝ .i. agnuspaſchal̓ ⁊ feſtū paſchale Alia etiā rōne ipſe ē paſcha qꝛ ꝑ ip̄m ⁊ ab ip̄o ⁊ ad ip̄m eſtnobis trāſitus p̄dictus. Nō in fermēto veteri neqꝫ in fermento malicie .i. male volūtatis. ⁊ nequicie .i. praue intelligentie. nequā em̄ eſt qͥ de deo male intelligit. ſꝫ ī azimis ſinceritatis ⁊ veritatis .i. in acceſo afffectu et purificato intellectu. vl̓ ī ſinceritate charitatis et puritate fidei. Sꝫ etiaꝫ plꝰdicit veritas qͣꝫ fides. cōprehēdit em̄ ſapientiam ⁊ intelligentiā. Sed videt̉ lr̄a epiſtole in ſe contraria. Si em̄ ſumꝰ azimi .i.ſine fermento. quomodo expurgabimusvetus fermentuꝫ. quō etiam dicit̉ vt ſitisnoua cōſperſio. videtur enim dicere vt ſitis azimi ſicut eſtis azimi. Nam noua conſperſio nihil aliud eſt qͣꝫ farina aqua conſperſa .i. paſta nondū fermentata. Sed eſtnotandū ꝙ duobus modis dicitur qͥs peccare .ſ. peccato proprio vel peccato alienocui conſentit. Erant em̄ illi quibus loquebatur apoſtolus azimi .i. ſine ꝓprij peccati fermto. ſed erant alieno peccato infecti