¶ Folium
curat de voluptatibꝰ carnis ⁊ ieiunat percharitatē. Ieiuniū laudabile ē. vt hō nonſit multū curioſus de cibo corꝑali. vt d̓r īeuāgelio. Nolite ſoliciti eſſe. ſolicitudineſcꝫ ſuffocāte. ſꝫ ſolicitudine ꝓuidentie poſſumꝰ ⁊ debemꝰ. Ideo introitꝰ eſt. Tibi dixit cormeuꝫ exqͥſiuit te. tertij toni. ꝓpteropꝰ tertie diei. In epl̓a ꝟo. Factꝰ ē ſermodn̄i ⁊cͣ. iij. Regꝭ. xvij. c. hortat̉ eccl̓ia vt n̄ſimꝰ multū ſoliciti. ⁊ hͦ ꝑ helyā. qͥ paſtꝰ ē avidua ſareptana. ⁊ a coruo. ⁊ ip̄e etiaꝫ pauit viduā dicens: Non deficiet farina hydrie. id eſt. gr̄a de corde. nec oleū de lechito. id ē. gr̄a ſeu vnctio ſpiritualis deſuꝑ.hoc idem hortat̉ ꝑ euangeliū. Super cathedram moyſi ⁊cͣ. Mat. xxiij. c. vbi ſeqͥtur. Unus eſt magiſter veſter. ⁊ vnus eſtpater veſter qͥ in celis eſt. qͥ hꝫ curā de oībus. Rurſus ſareptana mulier in ītroituaffectū ad xp̄m oſtēdit dicens: Tibi dixitcor meum. In graduali ſeip̄am ꝯſolat̉ ethortat̉ dicēs: Iacta cogitatū tuū In offerenda miſcd̓iam petit. In cōmunione qͣſiſecura ſe mirabilia narraturā ꝓmittit.¶ De quarta feria.Varta reria ēde pnīa. q̄ feria ē dies pnīe. Inilla enī traditus eſt ſaluator Etoſtēdit̉ in epl̓a. Orauit heſter ⁊cͣ. Heſterxiij. c. qͣntū eū oratio faciat efficacē ꝑ orationē heſter. q̄ cuꝫ regina exiſteret indutafuit cilicio. ⁊ ꝑ orationē impetrauit ſuſpēſionē aman ī patibulo. qd̓ parauerat mardocheo. Quia ꝟo pnīa ꝯcipit̉ timore iudicij. id̓o de pſalmo penitētiali qͥ intitulatur ꝑ octauā reſurrectionis. ſcꝫ Dn̄e ne infurore. ſumit̉ introitꝰ. Ne derelinqͣs me.⁊cͣ. Quia ꝟo non valet pnīa niſi imiteturxp̄m. ideo ſeqͥt̉ euangeliū. Aſcēdens ih̓s⁊c̄. Mat. xx. ca. de cruce xp̄i. vbi habet̉Ecce aſcendimꝰ hieroſolymaꝫ. Et ſequit̉ibidē de filijs zebedei qͥ petierūt vt vnꝰ ſederet a dextris ⁊ alius a ſiniſtris Et dixiteis dn̄s. Poteſtꝭ bibere calicē quē ego bibiturꝰ ſum ⁊cͣ. Qui non bibit de calice penitentie. non bibet d̓ calice glorie. Et poſtponit ſe xp̄s apoſtolis in exemplū qͥ de hͦiraſcebantur.¶ De quintaferia.3
BAMIAta feria ēꝙde piſcibꝰ ⁊ auibꝰ .i. de non ꝯfidentibꝰ ī dn̄o ⁊ ꝯfidētibꝰ ī hoīede qͥbus habet̉ in epl̓a. Maledictus homo qͥ cōfidit in homīe. Hiere. xvij. c. ⁊ ponit carnē brachiū ſuuꝫ ⁊c̄. Et poſt Benedictus vir qͥ ꝯfidit in dn̄o. Et hec oſtēdū?tur per euangeliū. Homo qͥdam ⁊cͣ. Luc̄.xvj. quod eſt de diuite ⁊ Lazaro. Diuesenī non ꝯfidebat in dn̄o. ⁊ ideo in infernopoſitꝰ eſt. pauper ꝟo ꝯfidebat. ⁊ ideo in ſinu abrae requieſcit In offertorio ꝟo. p̄catus eſt moyſes ⁊cͣ. oſtendit̉ ꝙ oratio iuſtiefficax eſt. Moyſes enī erat ouis. qꝛ manſuetiſſimꝰ hominū fuit. ⁊ eſt forma ieiunij⁊ placationē impetrauit ſuper iram qͣ dominus iratus erat iudeis ꝓpter vitulumcōflatilem. Rurſus quidaꝫ hodie legunteuangeliū in quo docet dominꝰ non in hominis ſed ſolius dei teſtimonio ꝯfidendūde ſeip̄o enī loquens ait ẜm carnis fragilitatem Si ego teſtimoniū perhibeo de meip̄o: teſtimoniū meum non eſt verū. Et īfra. Ab homine teſtimoniuꝫ non accipio.Et infra. Habeo teſtimoniū maius iohāne. His conſonat p̄miſſa lectio de Hiere.Maledictus homo qui cōfidit in homīe⁊cͣ. Et infra. Benedictus vir qui cōfidit īdomino. Cōfidens igitur orat in introitu⁊ in graduali. ⁊ etiā in offerenda in ꝑſonamoyſi. in qua fit verboruꝫ repetitio. quiaſepe ad dominū ꝓ ppl̓o interceſſit De hocetiā dictū ē ſub ſecūda dominica poſt epiphaniā. Cōmunio. Qui manducat Ioh̓.vj. ca. oſtendit quid vtilitatis ꝓueniat cōfidenti. ſcilicet ꝙ in chriſto maneat ⁊ chriſtus in eo. Et hec cōmunio bene congrueret ſabbato an̄ dominicā palmaꝝ. ¶ Notandum aūt eſt ꝙ ſicut p̄cedēs dominicavacat ab officio. ꝓut ibi dictū ē. ita ⁊ oēsqͥnte ferie in qͣdrageſima quondaꝫ ꝓpriocarebāt officio. excepta forte quinta feriacene dn̄i. Illa tamen mutuat ītroitū a tertia feria illam precedenti. Nā ſicut q̄libetqͥnta feria autoritate melchiadis pape ſoluta erat a ieiunio. ita ⁊ ab officio Un̄ beatus Gregꝰ nullū in qͥnta feria inſtituit officiuꝫ. Nihilominꝰ tn̄ hore ⁊ matutine acveſpertinū officiū cantabāt̉. Unde neceſſariū erat vt ſuꝑ benedictus ⁊ magnificat