Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Basel 17. VII. 1488
Seite
XCIXr
Einzelbild herunterladen
 

I6NxoI

cor patēs latitudine charitatꝭ. Un̄. Nonne cor noſtrum ardēs erat in nob̓ dum loqueret̉ nobis in via. In ſignū ꝟo reuerētie ſubdiaconꝰ diaconꝰ pedes manuspotificis ſūmi oſculant̉. pedē ſubdiaconꝰoſculat̉ poſt epl̓am lectā. diaconꝰ an̄ legendū euāgeliū. manū ꝟo ſb̓diaconꝰ oſcūlat̉ offerens ampullā aqua calicēqꝫ cuꝫvino. diaconus offerēs patenā cum hoſtia thuribulum incēſo. vterqꝫ etiamde manu ſūmi pontificis accipit euchariſtiam vt dicet̉ in ti. ſe. Illud quoqꝫ vacare credit̉ a myſterio ſummꝰ pōtifexſeptē modis accipit oſculū vicꝫ ad os. adpectus. ad humerū. ad manꝰ. ad brachia.ad genua. ad pedes. Incipit quarta ꝑs miſſe de cōmunicatione ſacerdotis/Icīcipit quar5xta ꝑs miſſe. Poſt pacis oſculum ſacerdos cōicat hoc modoNam ſic̄ in niceno cōcilio legit̉ euchariſtiam cōfectā ſe de altari ſiue de patena ſumit comedit. Calicē ꝟo ſanguineipſe ſed diaconꝰ eleuat de altari porrigitei. Un̄ in canone Hiero. inter cetera ita legit̉. Sacerdotibꝰ etiā ꝓpter p̄ſumptiōes licet de mēſa caliceꝫ dn̄i tollere niſi eistraditꝰ fuerit a diaconibꝰ. Ideo aūt ſacerdos corpꝰ xp̄i ſe ſumit calicē ſanguine. quia ſumptio corꝑis ſignificat corporū nr̄orū reſtaurationē. quā xp̄s nulliꝰminiſterio ꝑfecit. futurā reſurrectioneꝫquam ſua ꝟtute abſqꝫ omī miniſtro facietSumptio ꝟo ſanguinis redēptionē aīaꝝſiue pctōrū ſignificat. que fit interceſſionibus aliorū. Hoc tn̄ ſi iure cautū ſit tn̄ẜuari videmus Sane ſacerdos ip̄e omēsꝑtes hoſtie comedit. In qͥbuſdā tn̄ eccleſijs ip̄e vnā ꝑtē ſumit reliquaꝫ euchariſtie medietatē ſuꝑ patenā in duas ꝑtes diuidit. quas miniſtris .ſ. diacono ſubdiacono comedēdas īpendit inſinuās illd̓ qd̓lucas cōmemorat. qꝛ ieſus in emaus accepit panem fregit ſuꝑ mēſam. vt aiūtdam comedit corā duobus diſcipulis. ſumēſqꝫ reliqͥas dedit illis. Ip̄e quoqꝫ poſtmodū ꝑtem piſcis aſſi faui mellis māducauit reliqͥas diſcipulis dedit. Et ideopoſtqͣꝫ diaconꝰ ſubdiaconus cōicarunt

clerici religioſi ad cōicandū accedūt vt ip̄i ꝑtē ſcē cōionis accipiāt. Poſtmodūcōicat ppl̓s. quia xp̄s comedit ſolum paucis apl̓is verū etiā aſcenſurus ī celum comedit multitudine diſcipuloruꝫUn̄ ſumptio corꝑis aſcenſionem ſignificat ſaluatoris. Illud aūt p̄termittēdū eſt vt in ꝑceptione corꝑis ſanguīsxp̄i nulla poſſit fallatia ſuboriri. ſꝫ vtraqꝫꝑceptione ꝟitas euidēter appareat. ſūmꝰpontifex ſtatim ꝑticulam hoſtie ꝑmittit cadere in calicē ſed poſt trinū crucisſignaculū ſuꝑ patenā reponit. poſt oſculum pacis ad ſedem aſcēdens. ibiqꝫ conſiſtens vniuerſis cernētibꝰ maiorē ꝑtem oblate ſuſcipit de patena quā ſubdiaconꝰ apportauerat de altari. ip̄amqꝫ dētibus ſubdiuidens vnā ꝑticulā eiꝰ ſumit aliā ī colicem mittit de ſanguine calamo haurit. Deinde alterā ꝑticulaꝫ tradit oſculo diacono. aliāqꝫ ſubdiacono ſine oſculoquā diaconꝰ miniſtrās ei calicē ad altareoſculat̉. tūc ſubdiaconꝰ reſiduū ſanguinis ꝑticula īmiſſa in calice ſumit. Rhomanus itaqꝫ pontifex ideo cōicat vbifrangit. qm̄ ad altare frangit ad ſedēmunicat. qꝛ xp̄us in emaus corā duobusdiſcipulis fregit in hierl̓m corā diſcipul̓duodecim māducauit. In emaus em̄ fregiſſe legit̉ ſed comediſſe legit̉. In hieruſalem ꝟo fregiſſe legit̉ ſꝫ legit̉ comediſſe ẜm Inno. iij. Aſcendēs igit̉ ſedē ibicōicat. Siquidē ẜm apl̓m xp̄s caput ē eccleſie. caput aūt in corꝑe ſublimiꝰ excellentius ob ſui ꝑfectione ceteris membriscollocat̉. calicē ꝟo ẜm quēdā reſpectuꝫeterna beatitudo ſeu ipſiꝰ fruitio deſignatur. Quia igit̉ in eccl̓ia militāte ſūmꝰ pontifex ſicut xp̄i vicarius caput oīm p̄latorum ꝑfectiꝰ xp̄m repn̄tat. cōgruū eſt vt ipſe in altari ſed in loco ſublimiori cōmunicet. oſtendens chriſtus etiam in ſuahumanitate perfectius copioſius participat illa ineffabilia gaudia. vtpote ī bonis potioribus collocatus. Cum vero celebrat pro defunctis. tunc ſuper altarimunicat. quia tunc ſpecialiter membrorum chriſti hinc fideliter decedētium gloriam repreſentat. ac membra chriſti cumad illam gloriā perueniunt. inferiorē poſtchriſtum gradum obtinent ſic̄ mēbra poſt