¶ PrologusFolium
¶ Incipit rationale diuinoꝝ officioꝝGuilhelmi minatenſis eccleſie ep̄i.Vecūqꝫin eccleſiaſticis officijs rebusac ornamētis conſiſtunt: diuinis plenaſunt ſignis atqꝫ myſterijs. ac ſingula celeſti ſunt dulcedine redundantia. ſi tamē diligenteꝫ habeant inſpectorem. qui norit mel de petra ſugereoleūqꝫ de duriſſimo ſaxo. quis tamen nouit ordinē celi ⁊ rōnes ip̄ius ponet ī t̓ra?Scrutator qͥppe maieſtatꝭ opprimet̉ a gloria. Siquideꝫ puteꝰ altus eſt. ⁊ in qͦ aquāhauriā non habeo niſi porrigat ille qͥ datoībus affluenter. ⁊ nō improperat vt int̓mediū montiū tranſeuntē hauriā aquā ingaudio de fōtibꝰ ſaluatoris. Licꝫ igit̉ nōoīuꝫ q̄ a maioribꝰ tradita ſunt ratio reddipoſſit. qꝛ tamen qd̓ in his rōne caret extirpādū eſt: idcirco ego guilhelmꝰ ſancte minatenſis eccl̓ie ſola dei patiētia dictꝰ ep̄spulſans pulſabo ad oſtium ſi forte clauisdauid aperire dignet̉: vt me introducatrex ī cella vinariā. in qͣ mihi ſuꝑnū demōſtret̉ exemplar qd̓ moyſi fuit in mōte mōſtratū. quatenꝰ de ſingulis q̄ in eccleſiaſticis officijs rebꝰ ac ornamentis cōſiſtunt.qͥd ſignificent ⁊ figurent. eo valeam reuelante clare ⁊ aꝑte diſſerere. ⁊ rōnes ponere. qͥ linguas infantiū facit diſertas. cuiꝰſpūs vbi vult ſpirat. diuidens ſingulis ꝓut vult. ad laudē ⁊ gl̓iaꝫ trinitatis. Saneh̓ ſacramēta ꝓ ſignis accipimꝰ ſeu figurꝭ.q̄ ſiquidē figure nō ſunt ꝟtutes: ſꝫ ꝟtutūſigna. qͥbus tanqͣꝫ ſcripturis vtētes docētur. Signorū aūt alia ſunt naturalia. aliapoſitiua. de quo ⁊ qͥd ſit ſacramētū dicet̉ī qͣrta ꝑte ſub. vij. particula canonis. ſuꝑꝟbo myſteriū fidei. Sacerdotes igit̉ ⁊ p̄lati eccl̓ie qͥbus datum eſt noſſe myſteria(ꝓut ī Luca habet̉) ⁊ ſacramentoꝝ portitores. ⁊ diſpenſatores exiſtūt. ſacramētaintelligere ⁊ ꝟtutibus q̄ ꝑ illa ſignificant̉fulgere debēt. vt ex eorū luce ceteri ſil̓iterilluminent̉. alioqͥn ceci ſunt ⁊ duces cecorū iuxta illud ꝓpheticū. Obſcurent̉ ocu-
li eoruꝫ ne videant. Sed ꝓhdolor ip̄i hodie vt plurimuꝫ de his q̄ vſu quotidianoin eccleſiaſticis ꝯtractant rebus ⁊ ꝓferūtofficijs: qͥd ſignificēt ⁊ quare inſtituta ſūtmodicū apprehendūt. adeo vt impletū eēad lr̄am illud ꝓpheticū videat̉. Sic̄ ppl̓sſic ſacerdos. Eſa. xxiiij. Ferentes ſiqͥdempanes ꝓpoſitionis ad mēſaꝫ dn̄i atqꝫ myſteria. q̄ neqꝫ intelligūt neqꝫ vidēt. tantuꝫinde nimirum iuſto dei iudicio habituri.quātū ⁊ iumenta panes ad vſū portantiaalioꝝ. de qͣ ignorātia rōneꝫ reddituri ſūt īdie vindicte ⁊ ire. qn̄ qͥdeꝫ cedri paradiſitremebūt. quid gͦ faciet ꝟga deſerti? Eisenī ꝑ ꝓph̓am d̓r. ip̄i vero nō cognouerūtvias meas. qͥbus iuraui in ira mea ſi ītroibunt ī requiē meā. Siqͥdeꝫ liberaliū atqꝫqͣrūlibet artiū ꝓfeſſores: nude forte atqꝫ īcolorate in illis plerūqꝫ ꝯtēta: ſatagūt cauſis ⁊ rōnibꝰ veſtire. fulcire atqꝫ colorare.Pictores qͦꝫ ac qͥlibet mechanici ſeu opifices. in qͥbuſlibet operū ſuoꝝ varietaribꝰſtudēt veriſimiles rōnes ⁊ cauſas ⁊ reddere ⁊ in ꝓmptu hr̄e. Sꝫ ⁊ ẜm ip̄as mundanas leges. turpe eſt patritio ⁊ cauſas tractāti: ignorare ius in qͦ ꝟſat̉. Uerū licꝫ ſacerdotibus ſcīa ſit valde neceſſaria ad doctrinā. nō ē tn̄ ſimplicibꝰ ſacerdotibꝰ etiaꝫa ſcolaſticis detrahenduꝫ iuxͣ illud. Dijsnō detraheſ. Un̄ ẜm Augꝭ. Nō irridebūtſi forte aduerterint aliqͦs antiſtites ⁊ miniſtros eccl̓ie: vel cum barbariſmis ⁊ ſoloeciſmis deū inuocare. vel eadē ꝟba q̄ ꝓnūciant nō ītelligere: ꝑturbateqꝫ diſtingue̓.nō qꝛ talia corigēda non ſint: ſꝫ qꝛ ſunt piea ſcientibꝰ tolerāda. Que aūt ſacerdotesſcire debeāt. in ſcd̓a ꝑte ſub tractatu de ſacerdote dicet̉. Porro nō videt̉ ꝙ ea queī eccleſiaſticis fiunt rebꝰ atqꝫ officijs figuraliter fiāt. tn̄ qꝛ figure receſſerūt et ē tp̄shodie veritatis. tū qꝛ non debemꝰ iudaizare. Sed lꝫ reuera figure quarum hodieꝟitas apparuit receſſerint. tn̄ adhuc multiplex veritas latet quaꝫ nō videmꝰ. ꝓpterqd̓ vtitur eccl̓ia figuris. Verbi gr̄a. ꝑ veſtimēta candida intelligimꝰ aliqͦ modo decorē aīaꝝ noſtraꝝ. ſcꝫ gl̓iaꝫ īmortalitatisnoſtre quā videre nō poſſumꝰ manifeſte.⁊ in miſſa a prefatione in antea xp̄i paſſiorep̄ſentat̉. vt tenaciꝰ et fidelius memorieteneat̉. ¶ Notādum aūt eſt ꝙ eoꝝ q̄ in le
a 4