Indedicatione eccl̓ie ad mat. CCLXXIIII
Idixi agnoſcens reatū ſuum ipſe ſehūiliter ab altari eccl̓ie ꝓ emēdatione uite remouere voluerit. abeterno illo ⁊ celeſti ꝯuiuio excōicari penitꝰ nō timebit. Tu. ℟. Oqͣꝫmetuēdus eſt locꝰ iſte. Vere non ēhic aliud niſi domꝰ dei ⁊ porta celiꝟ. Uidit iacob ſcalā ſummitas eiꝰcelos tangebat ⁊ deſcēdētes angeOgo (los ⁊ dixit. Be̓. L. vj.V vos frēs diligent̓ attendite.Si ad mēſaꝫ cuiuſcūqꝫ potentꝭ homīs nemo p̄ſumit cū veſtibꝰ ꝯſciſſis ⁊ inqͥnatis accedere. qͣnto magis a ꝯuiuio et̓ni regis. id eſt ab altari dn̄i debet ſe vnuſquiſqꝫ inuidie vel odij veneno ꝑcuſſus. iracūdie furorē repletꝰ cū reuerentia ethūilitate ſubtrahere ꝓpter illd̓ qd̓ſcriptū eſt. Hade u̓us reconſiliarifratri tuo ⁊ tūc offeres munꝰ tuū.Tu. ℟. Sāctificauit dn̄s tab̓naculū ſuū. ſͦ eſt domꝰ dei in qua inuocat̉ nomē eiꝰ. de qͦ ſcriptum eſt.Erit nomē meum ibidicit dn̄s. v̓.Hec eſt domꝰ dn̄i firmit̓ edificata.bn̄ fundata eſt ſupͣ firmā petram.Erit. Gl̓ia. Exit. ¶ In. iij. noct̉. an̄.Qui habitat ī adiutorio altiſſimiin ꝓtectiōe dei celi cōmorabit̉. psͣ.Ꝙhītat. xlviij. An̄ Tēplū dn̄i ſanctū eſt. dei cultura eſt. d̓i edificatioeſt. psͣ. Cantate. pͥ. xxvij. Anͣ. Rn̄dicta gl̓ia dn̄i de loco ſctō ſuo all̓a.psͣ. Dn̄s regͣ. exul. xxvij. v̓. Fundata eſt domꝰ dn̄i. Suꝑ verticē montiū. ¶ Si fuerit dn̄ica extra aduē. etlxx. ⁊cꝭ. tūc omel̓. dn̄ica. trāſfert̉ in ſeq̄nteꝫ diē magis vacātē. Si fuerit dominica infra aduen. aut. lxx. aut. lx.aut infrapaſce ⁊ penth̓. tunc dn̄r due
omel̓. Pri. de feſto vt ſequit̉. Scd̓a d̓dn̄ica ⁊c. ¶ Scd̓m Lucā. vj. ca.AN il. tē. Di. ieſ. diſ. ſuis. Nō eſtsarbor bona q̄ facit fructus malosneqꝫ arbor mala faciēs fructū bonū. Etre. Omel̓. vene. bede p̄ſ¶ Uia ꝓpicia diuinitate fratreſkm̄i ſolēniā dedicatiōis eccleſie celebramꝰ. debemꝰ ꝯgruere ſolēnitati quā colimus. vt ſicut ornatisſtudioſius eiuſdeꝫ eccleſie parietibus. pluribus accenſis luminaribus. amplificato nūero lectionuꝫaddita pſalmoꝝ melodia. letis noctē vigilijs ex more tranſegimus.ita penitralia cordiū noſtroꝝ ſemper neceſlarijs bonorū opeꝝ decōremus ornatibꝰ. Tu. ℟. Tidi ciuitatē ſctāꝫ hierl̓m nouā a deo paratā. ⁊ audiui vocē de throno dicētem ecce tab̓naculū dei cū hoībusEt habitabit cū illis. v̓. Et ipſi populus eiꝰ erūt ⁊ ipſe cū eis erit eoEmperī (rūdeꝰ Et. X̓. viijnobis flāma diuine pariterfraterne charitatis augeſcat. ſemper ī ſanctuario pectoris noſtri celeſtiū memoria preceptoꝝ ⁊ angelice donatiōis dulcedo ſancta reſonet. Hi ſunt em̄ fructꝰ bone arboris. hi boni theſauri cordis hec fūdamēta ſapientis architecti. q̄ nobis hodierna ſancti euangelij lectio cōmendat nos non formā ſolūmodo ſed virtutē potius haberepietatis. Tu. ℟. Tapides precioſi om̄es muri tui. Et turres hieruſalem geminis edificabunt̉. v̓Structura muri eius de lapide. ⁊platee eius ſternentur auro mūdo. Et. ¶ Lectio .ix.