Dn̄ica prima poſt octa. penth̓. CCLXV
Dn̄ica p. IPCil (uertat̉ vir a via ſua mala ⁊ ab iniqͥtate que ē in manibꝰ eorū. Quisſcit ſi ꝯuertat̉ ⁊ igͦſcat d̓s ⁊ reuertatur a furore ire ſue ⁊ nō ꝑibimꝰ T.Et vidit d̓s oꝑa eoꝝ qꝛ ꝯuerū ſūtde uiā ſua mala. ⁊ miſertꝰ eſt d̓s ſuper maliciā quā locutꝰ eſt vt faceret eis ⁊ non fecit. Et afflictꝰ eſt ionas afflictiōe magͣ ⁊ iratꝰ eſt ⁊ orauit ad dn̄m ⁊ dixit. Obſecro domīenunqͥd nō hͦ eſt v̓bū meū cū adhuceſſeꝫ in t̓ra mea. Propter hͦ occupaui vt fugerē in tharē. Scio em̄ qͥatu deꝰ clemēs ⁊ miſericors es: patieis ⁊ ml̓te miſeratiōis ⁊ ignoſcēsſuꝑ malicia. Tu autem.Incipiūt Omel̓. dn̄icales Cap̄. An̄. ſuꝑ bn̄. ⁊ in. ij. vsͣ. ſuper mgͣt cū coll̓. ab octa. pēth̓. vſqꝫ adaduē. dn̄i. Et ſi de ſctīs ſeruat̉ in dn̄ica aliqͣ tūc in mat̉. an̄. de euāgel̓. ſuperbn̄. ſigͣta in illa dn̄ica d̓r ꝓ ſuffr̄. cū v̓.et col̓. d̓ dn̄ica ⁊cꝭ. Sil̓iter fiet ī. ij. vsͣ.Dn̄ica prima pꝰ octa.penth̓. ¶ Scd̓m Lucā. xvj.iN illo tꝑe: Dixit il̓s diſcipulis ſuis. ꝑabolam hāc.Nō qͥdaꝫ erat diues ⁊ induebaturpurpura et biſſo et epulabat̉ qͦttidie ſplēdide. Et re. Omel̓. btī GregoDeni frēs (rij pa. de ead̓. lec.m̄i quē diues ille qui induebat̉ purpura ⁊ biſlo ⁊ epulabat̉ qͦtidie ſplēdide niſi iudaicū ppl̓um ſignat. qͥ cultū vite exteriꝰ habuit qͥaccepte legꝭ delicijs ad nitorē vſuseſt nō ad vtilitatem. Tu. Lec. viij.Quē v̓o lazarꝰ vlceribus plenꝰ niſi gentilē ppl̓m figuraliter expͥmit.Qui dū cōuerius ad deū pctā ſua
ꝯtiteri nō erubuit. huic vulnꝰ ī cute fuit. In cutis qͥppe vulne̓ virꝰ aniſceribꝰ trahit̉ ⁊ foras erūpit. T.Quid eſt gͦ pctōꝝ ꝯfeſſio ni Le. ix.ſi q̄daꝫ vulneꝝ ruptio. qꝛ pctī virꝰſalubrit̓ aꝑit̓ in ꝯfeſſiōe qd̓ peſtifere latebat īmēte. Vulnera et eī cutis in ſuꝑficiētrahūt humorū putredīes ⁊ ꝯfitēdo pctā qͥd alind agimus niſi maluꝫ qd̓ in nob̓ latebatapimꝰ. Tu. Cap̄. j. Ioh̓. xlv.IEus charitas ē. ī hͦ apparuitcharitas dei in nob̓ qm̄ filiū ſuumnnigenitū miſit d̓s in md̓m vt viuamꝰ ꝑ ip̄m. Deo. v̓. Dn̄e refugiūfactꝰ es nob̓. ⁊ gn̓atione ⁊ ꝓgenieSuꝑ bn̄. An̄. Hō quidā erat diueſ⁊ induebat̉ purpura ⁊biſſo ⁊ epulabat̉ qͦttidie ſplēdide. ⁊ erat qͥdaꝫmēdicus noīe lazarꝰ qͥ iacebat adianuā eiꝰ vlceribus plenꝰ cupieniſaturarid̓ micis q̄ cadebāt de mēſadiuitꝭ ⁊ nemo illi dabat ſed ⁊ canes veniebāta lingebāt vlcera eiꝰĘus in te ſperan (alla. Coll̓.Utiū fortitudo. adeſto ꝓpiciꝰ inuocationibꝰ nr̄is et qꝛ ſine te nihilpōt mortal̓ infirmitas. p̄ſta aurilium gr̄e tue vt in exeq̄ndis mādatꝭtuis ⁊ volūtate tibi ⁊ actōe placeamus. P. In. ij. vsͣ. ꝟ. Dirigat̉. Srmagͣt An̄. Factū eſt aūt vt moreret̓mendicꝰ ⁊ portaret̉ ab angelisī ſinū abrae. Col̓. Deꝰ ī te ſpe. vtsͣ.¶ 5 Sn̄ica. ij. Scd̓m Lucā. xiiij. c.51N illo tꝑe: di. ie. diſ. ſuis ſil̓itu-. dinē hāc. Nō quidā fecit cenāmagnā ⁊ vocauit multos et miſitẜuū ſuū hora cene dice̓ inuitatꝭ vtvenirent. qꝛ iam parata ſunt oīa.Et reliqua. Omel̓ beati Grego. pa.