Lcōnes ex libris Machabeo.

bant̓ gentes ſil̓itudinē ſimulacroTattuler̄t ornā (xū ſuoꝝ. T.¶mēta ſacerdotalia ⁊ pͥmitiaſet decinias ⁊ ſuſcitauerūt nazare/os qͥ impleuerāt dies Et clamauerūt voce magna in celuꝫ dicentes.Quid faciemus iſtis: ⁊ qͦ eos ducemus; Et ſctā tua ꝯcultata ſunt etꝯtaminata ſunt: et ſacerdotes tuifacti ſunt in luctū ⁊ in hūilitatemEt ecce natiōes venerūt aduerſuꝫnos: vt diſꝑdāt nos. Tu ſcis q̄ cogitāt in nos. Quō poterimꝰ ſubſiſtere an̄ faciē eoꝝ: niſi tu d̓s adiuuēsnos. Et tubis exclamauerūt voceEt poſt h ꝯſtituit iu (magna. Tudas duces ppl̓i tribunos ⁊ cēturiones: ⁊ pēthacōtarchos ⁊ decuriones. Et dixit his qui edificabāt domos: ⁊ deſpōſabāt vxores ⁊ plātabāt vineas ⁊ formidoloſis vt redirēt vnuſijſqꝫ in domū ſuā ẜm legēEt mouer̄t caſtra ⁊ collocauer̄t adEt ait iudas (auſtrū animaū. T.Accingemī et eſtote filij potētes eteſtote ꝑati in mane vt pugnetꝭ aduerſus natiōes has q̄ ꝯuener̄t diſperde̓ nos ⁊ ſctā nr̄a: qm̄ meliꝰ eūnos mori ī bello qͣꝫ videre mala gētis nr̄e ⁊ ſctōꝝ. Sicut auteꝫ fueritvolūtas in celo: ſic fiat. Tu.s ¶ Qnc cēteſimo qͥnqͣgeſimo etpͥmo exiuit demetrius ſeleuci filiꝰab vrbe roma ⁊ aſcēdit cū paucꝭ viris in ciuitatē maritimā et regͣuitillic. Et factū eſt vt ingreſſus ē domū regni patrū ſuoꝝ: ꝯprehenditexercitꝰ antiochū ⁊ liſiā vt adducerēt eos ad eū: ⁊ res eis innotuit etait. Noli mihi on̄dere faciē eoꝝ. Etoccidit eos exercitus. Tu autem.

Et ſedit demetriꝰ ſuꝑ ſedeꝫ regniſui. Et venerūt ad eū viri impij: etiniqui ex iſrl̓: Et alchimꝰ dux eoꝝ qͥvolebat fieri ſacerdos: ⁊ accuſauerūt ppl̓m apud regēdicentes. Perdidit iudas ⁊ frēs eiꝰ amicos tuoset nos diſꝑdidit de t̓ra nr̄a Nunc gͦmitte virū cui credis: vt eata videat exterminiū om̄e qd̓ fecit nob̓ inregionibꝰ regis ⁊ puniat oēs amicos eiꝰ ⁊ adiutores eoꝝ. Tu auteꝫ.Et elegit rex ex amicis ſuis bachidē qui dn̄abat̉ trāſflumē magnūin regno ⁊ fidelē regi: ⁊ miſit euꝫ:vt videret exterminiuꝫ qd̓ fecit iudas. Sꝫ ⁊ alchimū impiū ꝯſtituit īſacerdotiū: ⁊ mādauit ei facere vl̓tionē in filios iſrl̓. Et ſurrexer̄t etvenerūt cū exercitu magno interrā iuda ⁊ miſerūt nūcios et locutiſunt ad iudā ⁊ frēs eiꝰ verbis pacificis in dolo. Et nō intenderūt inſermonibꝰ eoꝝ. Viderūt em̄: qꝛ venerūt cū exercitu magno. Tu aūtETmiſit rex nicanorē vnuꝫ expͥncipibꝰ ſuis nobilioribꝰ quierat inimicitias exercēs ꝯtra iſrl̓.et mādauit ei euertere ppl̓m. Et venit nicanor in hierl̓m cuꝫ exercitumagno ⁊ miſit ad iudaꝫ et ad frēseiꝰ v̓bis pacificis cū dolo dicēs Nōſit pugna int̓ me ⁊ vos. Ueniā cuꝫviris paucis vt videā facies vr̄ascū pace. Et venit ad iudā: ⁊ ſalutauerūt ſe inuiceꝫ pacifice: et hoſtesparati erāt raꝑe iudā. Et innotuit ſermo iude: qm̄ cū dolo veneratad eū ⁊ ꝯterritꝰ eſt ab eo et ampliꝰnoluit videre faciē eiꝰ. Tu autem.Et cognouit nicanor: qm̄ denudatū eſt ꝯſiliū eiꝰ: et exiuit obuiaꝫ iu-