Lcōes de hyſtoria Iudith Ad matu.
Donay ¶ Se Iudith. ℟.dn̄e deꝰ magner mirabilis qͥdediſti ſaluteꝫ in manu femīe. Exaudi p̄ces ſeruoꝝ tuoꝝ. ꝟ. Bn̄dictꝰes dn̄e qui nō derelinqͥs p̄ſumentes de te ⁊ d̓ ſua v̓tute gl̓iantes humilias. Exaudi. ℟. Dn̄ator dn̄eceloꝝ ⁊ terre creator aqͣrū rex vniuerſe creature tue. Exaudi orationē ſeruoꝝ tuoꝝ. ꝟ. Tu dn̄e cui hūiliū ſemꝑ ⁊ māſuetoꝝ placuit dep̄catio. Exaudi. ¶ Se Heſter. ℟.Dn̄e rex op̄s in ditione tua cūctaſunt poſita. ⁊ nō eſt qͥ poſſit reſiſtere volūtati tue. Lib̓a nos ꝓpter nomē tuū. ꝟ. Qui regis iſrl̓ intēde qͥdeducis velut ouē ioſeph. Libera.Gl̓ia. Lib̓a. ℟. Conforta me rexſanctoꝝ pͥncipatū tenēs. Et da ſermonē rectū ⁊ bene ſonanteꝫ in osmeū. ꝟ. Da nob̓ dn̄e locū penitentie ⁊ ne claudas ora cauentiū te domine. Et. ℟. Spem in aliū nunqͣꝫ habui p̄ter in te deus iſrl̓ qͥ iraſceris ⁊ ꝓpicius eris. Et oīa peccataoīm in tribulatione dimittis. vꝰ.Qui regis iſrl̓ intēde qui deducisvelut ouē ioſeph. Et. ℟. Oemētonieid̓s in bono et ne deleas miſerationes tuas quas feci In domodei mei ⁊ in ceremonijs eiꝰ. ꝟ. Memēto v̓bi tui ſeruo tuo dn̄e in quomihi ſpem dediſti. In. Gl̓ia. In.¶ ☞ Sequūt̉ lcōes d̓ Iudith. vij. c.Tfactū eſt quarto X. j.die holofernes fecit cenaꝫſeruis ſuis et dixit ad vagao eunuchū Hade ⁊ ſuadē hebream illā vt ſpente ꝯſentiat habitare mecū. Fedū eſt em̄ apd̓ alſpriosſi femīa irrideat niruꝫ agendo vt
3īmunis ab eo tranſeat Tunc ītroiuit vagao ad iudith ⁊ dixit Nō vereatur bona puella ītroire ad dominū meū. vt honorificet̉ ante faciem eius ⁊ māducet cū eo ⁊ hibatviuū in iocūditate. Tu autem.Qui iudith reſpōdit. Que ego ſuꝫvt ꝯtradicā dn̄o meo. Om̄e qd̓ eritante oculos eiꝰ bonū ⁊ optimū faciam. Quicqͥd aūt illi placuerit hͦmihi erit optimū oībus diebꝰ vitemee. Et ſurrexit ⁊ ornauit ſe veſtimēto ſuo ⁊ ingreſſa ſtetit an̄ facieꝫeius. Cor aūt holofernis cōculſuꝫeſt. Erat em̄ ardens in ꝯcupiſcentia eiꝰ. Et dixit ad eaꝫ holofernes.Bibe nunc ⁊ accūbe in iocūditatēqm̄ inueniſti gratiā coraꝫ me. Tu.Et dixit indith Bibaꝫ dn̄e qm̄ magnificata eſt aīa mea hodie pre oībus diebꝰ meis. Et accepit ⁊ manducauit et bibit corā ipſo ea que p̄parauerat illi ancilla eiꝰ. Et iocūdus factꝰ eſt holofernes ad eaꝫ bibitqꝫ uiuū multū nimis quantuꝫnunqͣꝫ biberat in vita ſua. Tu aūtrūt ſerui illiꝰ ad hoſpicia ſuaT aūt ſero factū eſt feſtinaueet cōcluſit nagao oſtia cubiculi etabijt Erāt aūt oēs fatigati a vinoEratqꝫ iudith ſola in cubicl̓o. Porro holofernes iacebat in lecto nimia ebrietate ſopitꝰ. Dixitqꝫ puelle ſue vt ſtaret foris an̄ cubiculū etobſeruaret. Stetitqꝫ iudith an̄ lectū orans cum lacrimis et labiorūmotu in ſilentio dicens. Cōfirmame domīe deꝰ iſrl̓. et reſpice in hachora ad opera manuuꝫ mearumvt ſicut promiſiſti hieruſalē ciuitatem tuā erigas et hoc qd̓ credēs ꝑ