Lcōnes ex Thobia ad matu.

mens deū qͣꝫ regeꝫ rapiebat corꝑaocciſorū ⁊ occultabat in domo ſuaet medijs noctibꝰ ſepeliebat ea. T.Antigit aūt vt quadā die fatigatꝰ a ſepultura veniēs domū iactaſſet ſe iuxta parietē ⁊ obdormiſſet ⁊ ex nido hyrūdinū dormiēti illi calida ſtercora inciderētſuꝑ oculos eiꝰ fieretqꝫ cecus. Tu.Hāc aūt tētationē id̓o ꝑmiſit dominꝰ euenire illi vt poſteris daretur exēpluꝫ patiētie eiꝰ ſicut ⁊ ſancti iob. Nā cū ab infantia ſua ſꝑ deum timuerit ⁊ mandata eiꝰ cuſtodierit. nō eſt ꝯtriſtatꝰ ꝯtra deuꝫ ꝙplaga cecitatis euenerit ei ſed immobilis in dei timore permanſit.agens gratias deo omnibꝰ diebuſNā ſicut btō Iob (vite ſue. Tu.inſultabant reges. ita iſti parēteset cognati eiꝰ irridebāt vitam eiꝰdicētes. Vbi eſt ſpes tua ꝓ qua elemoſynas et ſepulturas faciebas.Thobias aūt īcreꝑabat eos dicēsNolite ita loqui qm̄ filij ſanctoruꝫſumꝰ ⁊ vitā illā expectamꝰ quā deus daturus eſt his qui fideꝫ ſuamnunꝙͣ mutant ab eo. Tu āt.A Nna v̓o vxor eiꝰ ibat ad opꝰtextrinū qͦttidie ⁊ de labore manuum ſuaꝝ victū quē ꝯſequi potuiſſet deferebat. Vnde factū eſt vt hedū capraꝝ accipiens detuliſſet domi. Cuiꝰ cū nocē balantis vir eiusaudiſſet dixit. Videte ne forte furtiuus ſit. Reddite eū dominis ſuis.qꝛ non licet nob̓ aut edere ex furtoaliqͥd aūt ꝯtingere. Ad hec vxor eiꝰirata reſpondit. Manifeſte vanafacta eſt ſpes tua ⁊ elemoſpne tueꝑierunt. Atqꝫ his ⁊ alijs hmōi ver

bis exprobrabat ei. Tu autem.Tūc thobias īgeniuit ⁊ cepit orarecū lachrimis dicens. Iuſtꝰ es domine et oīa iudicia tua vera ſunt.et om̄es vie tue miſcd̓ia et veritaset iudiciū. Et nūc dn̄e memor eſtomei⁊ ne vindictā ſumas de peccatis meis. neqꝫ reminiſcarꝭ delictamea vl̓ parentū meoꝝ qm̄ nō obediuimꝰ p̄ceptis tuis id̓o traditi ſumus in direptionē et captiuitateꝫet mortē ⁊ in fabulaꝫ ⁊ in improperiū omnibus nationibꝰ in quibuſEt nūc dn̄e diſperſiſtinos. Tu.magna iudicia tua qͥa non egimꝰẜm precepta tua. ⁊ nō ambulauimus ſinceriter corā te. Et nūc dn̄eẜm volūtatē tuā fac̓ mecū. ⁊ precipe in pace recipi ſpm meū. Expedit em̄ mihi mori magiſqͣꝫ viuere.Adē itaqꝫ die ꝯtigit vt Tu.ſara filia raguelis ī rages ciuitate medoꝝ ⁊ ipſa audiret īproperiuꝫ ab vna ex ancillis pr̄is ſuiqm̄ tradita fuerat ſeptē viris ⁊ demoniū noīe aſmode occideret eoſmox vt ingreſſi fuiſſent ad eā. Tu.Ergo cum pro culpa ſua increparet puellā. rn̄dit ei dicens. Ampliꝰex te nō uideamꝰ filiū aūt filiā ſuꝑterrā. interfectrix viroꝝ tuoꝝ. Nūquid ⁊ me occidere vis ſicut etiamoccidiſti ſeptē viros. Tu autem.Ad hanc vocē ꝑrexit in ſuꝑiori cubiculo domꝰ ſue et tribꝰ diebus actribus noctibꝰ non māducauit neqꝫ bibit ſed in oratiōe ꝑſiſtēs lachrimis dep̄cabat̉ dn̄m vt ab iſto īproperio liberaret eam. Tu autem.¶ ☞ Sequens omel̓. legit̉ ſabbatoqͣttuor tꝑm poſt ex altatiōis ſctē cru-