Reſponſo. ⁊ lcōnes ex Thobia ad matu.
reminiſcaris delicta mea vl̓ parētū meorū neqꝫ vindictā ſumas depctīs meis qꝛ eruis ſuſtinentes tedn̄e. ꝟ. Qui regis iſrl̓ intende qͥ deducis velut ouē ioſeph. Ne. ℟. ij.Om̄i tꝑe bn̄dic deum ⁊ pete ab eout nias tuas dirigat. Et omni tꝑeꝯſilia tua in ipſo ꝑmaneāt. ꝟ. Memior eſto fili qm̄ pauperē vitaꝫ gerimꝰ habebis multa bona ſi timueris deū. Et. ℟. iij. Oemor eſto fili qm̄ pauperē vitā gerimꝰ. Habebis multa bona ſi timueris deumꝟ. Fiducia magna erit coram ſummo deo elemoſyna oībus qui faciunt eā. Habeb̓. Gl̓ia. Habe. ℟. iiij.Sufficiebat nob̓ pauꝑtas nr̄a vtdiuitie ꝯputarent̓ nunqͣꝫ fuiſſꝫ pecunia iſta ꝓ qua miſiſti filiū nr̄m.Baculū ſenectutꝭ nr̄e. v̓. Heu mefilimi vt quid te miſimꝰ ꝑegrinari lumē oculoꝝ noſtroꝝ. Bacu. ℟.v. Bn̄dicite deū celi et coraꝫ oībusviuentibꝰ ꝯfitemī ei. Qa fecit nobiſcū miſcd̓iaꝫ ſuā. ꝟ. Tēpus eſt vtreuertar ad eū qͥ me miſit. vos auteꝫ bn̄dicite deū. Qa. ℟. vj. Temnus eſt vt reuertar ad eū qͥ me miſit nos autē hn̄dicite deū. Et enarrate oīa mirabilia eiꝰ. ꝟ. Confitemini ei corā oībus viuentibꝰ qꝛ fecit nobiſcū miſcd̓iaꝫ ſuā. Et. Gl̓ia.Et. ℟.vij. Tribulatōes ciuitatūaudiuimꝰ qͣs paſſe ſunt ⁊ defecimꝰtimor ⁊ ebetudo mientis cecidit ſuper nos ⁊ ſuꝑ liberos nr̄os ip̄i mōtes nolūt reciꝑe fugā nr̄am. Dn̄emiſerere. ꝟ. Qui regis iſrl̓ intēdeqͥ deducis velut oueꝫ ioſeph. Dn̄e℟. viij. Lhos aliū deū neſcimꝰ preterte dn̄m ī quo ſperamꝰ. Qui nō
deſpiciet nos nec amouet ſaluteꝫſuā a genere nr̄o. ꝟ̓. Dn̄m deū celicolimꝰ ⁊ illi ſoli ſeruimꝰ. Qui. ℟.. Bn̄dixit te dn̄s inv̓tute ſua qͥ ꝑte ad nihilū redegit inimicos noſtros. Ut non deficiat laus tua deore hoīm. v̓. Bn̄dictꝰ dn̄s qui creauit celū ⁊ terrā qꝛ hodie nomē tuūita magnificatū eſt. Ut. Gl̓ia. Ut.℟. x. Dn̄e deꝰ qui ꝯteris bella abinitio eleua brachiū tuū ſuꝑ gentes q̄ cogitāt ſeruis tuis mala. Etdextera tua gl̓ificetur in nobiſ. ꝟ̓Qui regis iſrl̓ intende qui deducꝭvelut ouē ioſeph. Et. ℟. xj. Uosqui in turribus eſtis aꝑite portasdn̄s op̄s fecit virtutē. Et victoriaꝫdedit de inimicis nr̄is. ꝟ. Laudatedn̄m deū noſtrū qͥ nō deſeruit ſperantes in ſe. Et vict̉. ℟. vij. Lſaudate dn̄m deū nr̄m. Quo deſeruitſperantes in ſe ⁊ ī me adimpleuitmiſcd̓iam ſuaꝫ quā ꝓmiſit domuiiſrl̓. ꝟ. Laudate dn̄m omēs genteset collaudate eū om̄s ppl̓i. Ꝙ. Gl̓aQui. ¶ Sequunt̉ lcōnes ex toHobias ex tribu (bia ca. j.Fet ciuitate neptalim. que ēin ſuꝑioribus galilee ſupͣnaaſon poſt viā q̄ ducit ad occidētē in ſiniſtro hn̄s ciuitateꝫ ſephet.cū captꝰ eſſet in diebꝰ ſalmanaſarregis alſprioꝝ ī captiuitate tn̄ poſitus viā veritatis nō deſeruit itavt oīa q̄ hr̄e poterat qͦttidie concaptiuis fratribꝰ quierant ex eiꝰ geCūqꝫ eſſet iu (nere imꝑtiret. Tunior oībus in tribu neptalim. nihil tn̄ puerile geſſit in oꝑe Deniqꝫcū irent oēs ad vitulos aureos qͦshieroboā fecerat reꝝ iſrl̓ hic ſolus