Reſponſo. de hyſtoria IobCCXLIX
habeo iniquitates et pctā oſtendemihi cur faciē tuā abſcōdis ⁊ arbitrarꝭ me inimicū tuū. An̄. vj. Noctē illā tenebroſus turbo poſſideat nō ꝯputet̉ in diebꝰ anni nec numeret̉ in menſibꝰ ſit nox illa ſolitaria nec laude digͣ in qͣ dictū eſt conceptꝰ eſt hō. An̄. vij. Quare detraxiſtis ẜmonibꝰ veritatꝭ ad increpādū verba ꝯponitis et ſubuerte̓ nitimini amicū vr̄m. verū tn̄ q̄ cogitaſtis explete. ¶ S Sequūtur ℟.Ibonā (de hyſto. Iob. ¶ ℟. j.M ſuſcenimꝰ de manudn̄i mala aūt qͣre nō ſuſtineamꝰ. Dn̄s dedit dn̄s abſtulit ſicut dn̄o placuitita factū eſt ſit nomē dn̄i bn̄dictuꝫ.ꝟ. In oībus his nō peccauit iob labijs ſuis neqꝫ ſtultū qͥd ꝯtra deū locutꝰ eſt. Dn̄s. ℟. ij. Anteqͣꝫ comedā ſuſpiro et tanqͣꝫ īundantꝭ aqueſit rugitꝰ meus qꝛ timor quē timelā euenit mihi et qd̓ verebar accidit. Nōne diſſimulaui. nōne ſilui ⁊iā quieui. ⁊ venit ſuꝑ me indignatio tua dn̄e. ꝟ. Nolo multa fortitudīe ꝯtēdat mecū ne magnitudiniſſue mole me p̄mat equitatem ꝓponat ꝯtra me. Nōne. ℟. iij. Utinaꝫappēderent̓ pctā mea quibꝰ irammerui. Et calamitas quā patior īſtatera. ꝟ. Quaſi arena maris hͦgrauior appareret vn̄ et v̓ba meadolore ſunt plenā. Et. Gl̓ia Et. ℟.iiij. Quare detraxiſtis ẜmonibusneritatis ad increpandū v̓ba ꝯponitis et ſubuerte̓ nitimini amicuꝫur̄m. Uerūtn̄ que cogitaſtis explete. ꝟ. Militia eſt nita homīs ſuperterrā ⁊ ſicut dies mercenarij dieseius. Ueꝝ. ℟. v. Induta eſt caro
mea putredine et ſordibꝰ puluerꝭcutis mea aruit ⁊ ꝯtracta eſt. Memēto mei dn̄e. qꝛ ventꝰ ē vitā meaꝟͥꝰ. Dies mei ſicut vmbra declinauerunt ⁊ ego ſicut fenū arui. Memēto. ℟. vj. emento mei d̓s. qꝛventꝰ ē vitā mea. Nec aſpiciat meviſus homīs. v̓. Deprofundis clamaui ad te dn̄e dn̄e exaudi vocemmeā. Nec. Gla. Nec. ℟. vij. Paucitas dierū meoꝝ finit̓ breuidimittē me dn̄e ſine plangā paululū dolorem meū. Rnteqͣꝫ nādā ad terra:tenebroſam ⁊ oꝑtam mortis caligine. ꝟ. Ecce in puluere ſedeo ⁊ inpuluere dormio ⁊ ſi mane me queſieris nō ſubſiſtā. Anteqͣꝫ. ℟. viij.Ile abſcōdas medn̄e a facie tuanianū tuā lōge fac a me. Et formido tua nō nie terreat. ꝟ. Voca meet rn̄debo tibi aut certe loqͣr et turn̄de mihi. Et for. ℟. ix. Lunqͥddn̄s ſupplātat iudiciū aūt oīpotēsſb̓uertit qd̓ iuſtū eſt. Libera me domīe ⁊ pone me iuxtate. et cuiꝰ vismanꝰ pugnet ꝯtra me. ꝟ. Apprehēde arma ⁊ ſcutū ⁊ exurge in adiutoriū mihi. Lib̓a. Gl̓ia. Liba. ℟. x.Lhocte os meū ꝑforat̉ doloribꝰ etqͥ me comedūt nō dormiūt a ml̓titudīe eoꝝ ꝯſumit̓ veſtimentū meum. Cōꝑatus ſum luto. ⁊ aſſimilatus ſum fauille et cineri. ꝟ. O cuſtos hoīm qͣre me poſuiſti ꝯtrariui tibi ⁊ factꝰ ſum mihimetip̄i gͣuis parce mihi dn̄e nil em̄ ſunt dies mei. Cōꝑa. ℟. xj. Quis mihi hͦtribuat vt in inferno ꝓtegas me.et abſcōdas me donec ꝑtrāſeat furor tuꝰ dn̄e. Niſi tu qͥ ſolus es deuset ꝯſtituas tēpus in quo recorderꝭ
G