Icones Eccl̓s Ad matuti.CCXLVIII
tatis ⁊ vinū impietatis bibūt. Iuſtoꝝ aūt ſeīta qͣſi lux ſplēdens ꝓcedit. ⁊ creſcit vſqꝫ ad ꝑfectū diē. Uiaimpioꝝ tenebroſa neſciūt vbi corFili mi auſculta ẜmo (ruāt. Tu.nes meos et ad eloqͥa mea inclinaaurē tuā ne recedāt ab ocl̓is tuiscuſtodi ea in medio cordis tui. vitaem̄ ſunt inueniētibꝰ ea ⁊ vniuerſecarni ſanitas. Oī cuſtodia ẜua cortuū. qꝛ ex ip̄o vita ꝓcedit Remouea te os prauū ⁊ detrahentia labiaſint ꝓcul a te Ocl̓i tui recta videāt⁊ palpebre tue p̄cedant greſſus tuDirige ſeītas pedibꝰ tu (os. Tu.is⁊ oēs vie tue ſtabilient̓. Ne declines ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtraꝫ auerte pedē tuū a malo. Uias em̄ q̄a dextris ſūt nouit dn̄s ꝑuerſe v̓oſunt q̄ ſt̓ a ſiniſtris. Ip̄e em̄ rectosfaciet greſſus tuos. itinera auteꝫt̓ua in pace producet. Tu.Erba eccleſi ¶ Eccl̓s .j. ca.aſtes filij dauid regꝭhierlꝫPanitas vanitatū dixit eccl̓iaſtesvanitas venitatuꝫ ⁊ oīa vanitas.Quid em̄ habet ampliꝰ hō de vniuerſo labore ſuo qͦ laborat ſub ſoleSeneratio p̄terit et gn̓atio aduenit. t̓ra aūt inet̓nuꝫ ſtat. Tu auteꝫ.Oritur ſol ⁊ occidit et ad locū ſuūꝫreuertit̉ ibiqꝫ renaſcēs girat ꝑ meridiē ⁊ flectit̉ ad aqͥlonē. Iuſtransvniuerſa in circuitu ꝑgit ſpūs ⁊ īcirculos ſuos reuertit. Oīa flumina intrāt in mare ⁊ mare nō redūdat. Ad locū vnd̓ exeūt flumina reuertunt̓ vt iterū fluāt. Tu autemCūcte res difficiles. nō p̄t eas hōexplicare ẜmone. Nō ſaturat̉ oculus viſu nec auris implet̉ auditu.Quid eſt qd̓ fuit ip̄m qd̓ futuꝝ eſt.
Ed eſt qd̓ futuꝝ ē ip̄m qd̓ faciēduꝫeſt. Nihil ſub ſole nouū. nec valetqͥſqͣꝫ dicere. Ecce hͦ recēs ē. iā em̄ p̄ceſſit in ſcl̓is q̄ fuer̄t an̄ nos. Nō eſtpͥoꝝ mēoria ſꝫ nec eoꝝ quideꝫ q̄ poſtea futa ſunt erit recordatio apd̓eos qͥ futuri ſunt ī nouiſſimo. Tu.ESo eccl̓iaſtes fui rex iſrael īe hierl̓m ⁊ ꝓpoſui in aīo meo q̄rere. ⁊ inueſtigare ſapient̓ de oībꝰq̄ fiūt ſub ſole. Hāc occupatōeꝫ peſſimā dedit d̓s filijs hoīs vt occuparent̓ in ea. Vidi q̄ fiūt cūcta ſub ſole ⁊ ecce vniuerſa vanitas ⁊ afflictio ſpūs. Peruerſ difficile corrigūtur et ſtultoꝝ infinitꝰ eſt nūerꝰ.Locutꝰ ſuꝫ in corde meo di Tu.cēs. Ecce magnꝰ effectus ſum ⁊ p̄ceſſi oēs ſapīa qͥ fuerunt an̄me inhirl̓m ⁊ mēs mea ꝯtēplata ē multa ſapient̓ ⁊ didici dediqꝫ cor meuꝫvt ſcirē prudētiā atqꝫ doctrinā erroreſqꝫ ⁊ ſtulticiā ⁊ agͦui ꝙ ī his qͦeēt labor ⁊ afflictō ſpūſ eo ꝙ ī muita ſapīa ml̓ta ſit indigͣtio ⁊ qͥ additDixigͦ in (ſcīaꝫ addit ⁊ laborē Tu.corde meo vadā ⁊ affluā delicijs ⁊fruarbōis. Et vidi ꝙ hͦ qͦꝫ eēt vanitas. Riſuꝫ deputaui errorē ⁊ gaudio dixi. Ed fruſtra deciperis Tu.Agitaui ī corde meo abſtrahere a vino carnē meā vt aninū meū trāſterrē ad ſapīaꝫ deuitarēqꝫ ſtulticiā donet viderē qͥd eſſet vtile filijs hoīm qͦ facto opꝰ eſtſub ſolenūero dierū vite ſue. Tu.Nagnificaui opera mea edificaui mihi domos. plantaui vineas.feci ortos ⁊ pomeria. et conſeui eacuncti generis arboribꝰ ⁊ extruximihi piſcinas aquaꝝ. vt irrigareꝫſiluam lignoꝝ germinantiū. Tu.