Feria. iij. penthecoſtes ad ma.

opus fecerūt vt venirent ad luceꝫid eſt ad xp̄m. Tu. ℟. Diſciplinā⁊ſapientiā docebat eos dn̄s all̓a firmauit in illis gratiam ſpūſſanctiEt intellectu adimpleuit corda eorum alla all̓a. ꝟ. Spūs dn̄i repleuit orbem terraꝝ et hoc qd̓ cōtinetomnia ſcientiā habet uocis. Et inGl̓ia. Et in. ¶ Ante lau. v̓. Emitte.vtsͣ. Ad laud̓. an̄. Spūs dn̄i. vtsͣ.vna tm̄. psͣ. Dn̄s regna. cū cete. psͣ.Cap̄. ꝟ. et coll̓. vtsͣ. in die ſctō in lauSuꝑ bn̄. an̄. Sic deus dilexit mūdum vt filium ſuū vnigenituꝫ daret vt om̄is qui credit in ipſo nonpereat. ſed habeat vitā eternā allelupā. Aulla ſuffra. ¶ Ad pri. ꝑ totā octa. hym. Veni creator. cū duobus vlti. v̓. An̄. Veni ſctē ⁊cͣ. oīa vtin die feſto. ¶ Ad. iij. hy. Qui ꝑa. v̓.Hoſtem. v. Per te. An̄. Spūs dn̄i.vtsͣ. cū cap̄. ℟. et coll̓. ad oēs hosͣ. vtin die ſancto. ¶ Ad. vj. hym. Accēde.ꝟ. Hoſtem. v̓. Per te. An̄. Repleti.vtsͣ. cū cap̄. ℟. ꝟ. et coll̓. vt in die ſcō.¶ Ad. ix. hym. Hoſtē. ꝟ̓. Per te. An̄Ioquebant̓. vtsͣ. Cete. vt in die ſctō.Sic dicent̉ hor̄. preſcripte per totamocta. ¶ Ad vsͣ. ꝑ totā hebo. an̄. Ueniſancte ſpūs. vtsͣ. psͣ. feria. hym. Ueni creator. Cap̄. Dū ꝯplerent̓. vtsͣꝟ. Loquebant̉. Suꝑ magͣt an̄. Audiſtis quia dixi vob̓ vado et venioad vos ſi diligeretis mēgaudere/tis vtiqꝫ. qꝛ ad patrem vado qꝛ pater maior me eſt all̓a. Coll̓a Deusqui hod̓. vtsͣ. Null̓a ſuff. Cōpl̓. vtsͣ¶ F Feria. iij. Ad mat̉. Inuit̉. All̓aSpūs dn̄i. cū an̄. et psͣ. vt in die ſctōꝟ. Emitte. ¶ Scd̓m Ioh̓. x. c.Nillo tꝑe: Dixit ieſus diſcipu

lis ſuis. rlmen amē dico vob̓. Quinon intrat per oſtiū in ouile ouiūſed aſcēdit aliunde ille fur eſt et latro. Qui aūt intrat per oſtium paſtor eſt quium. Et vel̓. Omel̓. beatiEillumina Auguſtini ep̄i.to illo qui natus ē cecus. ſermo ad iudeos dn̄i exortus eſt. Huic itaqꝫ lectioni hodiernā eſſe contextam ſcire debuit ⁊ cōmoueri caritas veſtra. Cum em̄ dn̄s dixiſſetin iudiciū ego in hunc mundū veni vt qui non vidēt videant. ⁊ quiuident ceci fiant qd̓ eo tꝑe quandolectū eſt vt potuimus expoſuimꝰ.Quidaꝫ ex phariſeis dixerūt. nūquid ⁊ nos ceciſumꝰ. Quibus rn̄dit. ſi cecinon eſſetis. non habere/tis peccatū. Tu. ℟. Cum veneritparaclitus ſpiritus veritatis Illearguet mundū de peccato ⁊ de iuſticia ⁊ de iudicio alla all̓a. ꝟꝰ. Niſiego abiero paraclitus non venietet dū aſſumptꝰ fuero mittā vobisUnc autē (eum. Ille. I. ij.dicitis qꝛ videmus peccatuꝫveſtrum manet. His verbis ſubiunxit ea que hodie cū recitarēturaudiuimus. Amen amen dico vobis qui nō intrat per oſtiū ī ouile.ſed aſcendit aliūde ille fur eſt ⁊ latro. Dixerūt em̄ ſe cecos non eē videre aūt tunc poſſent ſi oues eēntvnde ſibi vſurpabant lumen qͥ furebant ꝯtra diem. Propter illoruꝫergo vaniā ⁊ ſuperbā ⁊ inſanabilēarrogantiā dominꝰ ieſus iſta contexit in quibꝰ nos ſalubriter ſi aduertamꝰ admonuit. Tu. ℟. Factus eſt repente de celo ſonus aduenientis ſpūs vehementis. vbi