In cōuerſione ſancti pauli

ſeruaui. Ideoqꝫ repoſita eſt michicorona iuſticie. ꝟ. Scio cui credidiAcertus ſum qꝛ potens eſt depoſitū meū ſeruare in illū diē. Ideoqꝫ.Gl̓ia. Id̓oqꝫ. ¶ In. ij. noct̉. an̄. Reſpondit miles qͥs es tu dn̄e: et voxdeſuꝑ ait: ego ſum il̓s quē tu ꝑſequeris dn̄e qͥd me iubes facere. pͣsOēs gē. xv. An̄. Surge ait dn̄s etingredere ciuitateꝫ et ibi dicet̉tibiqͥd te oporteat facere: ⁊ ſurrexit nihil videns ductꝰ eſt in ciuitatē. psͣExaudi d̓s dep̄. xviij. An̄ Iudiuitananias in viſu dicentē ſibi dn̄m:ſurgeꝝ nadē in vicū qui dicitur rectus ⁊ q̄re ſaulum ecce em̄ orat. pͣsExaudi d̓s ora. xviij. ꝟ. Dediſti heRat qui (redita. I̓. quarta.dā diſcipulus daniaſci nomine ananias et dixit ad illum in viſu dn̄s. Anania. At ille ait. Ecce ego dn̄e. Et dn̄s ad illū Surge ⁊ vade in vicū qͥ vocat̉ rectꝰ ⁊ q̄re in domo iude ſaulū noīe tharſenſeꝫ: ecce em̄ orat. Reſpōdit aūt ananias.Dn̄e audiuia multis de viro hocqͣꝫta mala fecerit ſctīs tuis in hieruſalē: ⁊ hic habet ptāteꝫ a pͥncipibus ſacerdotū alligandi oēs qͥ inuocant nomē tuū. Tu. ℟. Bepoſita eſt mihi corona iuſticie quamreddet mihi dn̄s in illū dic̄. Iuſtuſiudex. v̓. Scio cui credidi ⁊ certusſum: qꝛ potens ē depoſitū meumſeruare. Iuſtus. ¶ Lco. v.¶ Ixit dn̄s ad ananiā. Hade qͦniā vas electōis ē mihi iſte: vt portet nomē meū corā regibꝰ ⁊ gentibus ⁊ filijs iſrl̓. Ego em̄ on̄daꝫ illiqͣnta oꝑteat euꝫ pati ꝓ noīe meo.Et abijt ananias ⁊ introiuit ī do-

ilimū et imponens eimanus dixit.Saule frat̓ dn̄s il̓s miſit me qͥ apparuit tibi in via qͣ veniebaſ vt videas ⁊ implearis ſpūſancto. Et cōfeſtimi ceciderūt ab oculis eiꝰ tāqͣꝫſquamē ⁊ viſuꝫ recepit. Et ſurgēsbaptiſatus eſt: ⁊ cū accepiſſet cibūꝯfortatus ē. Tu. ℟. Iihi viuerexp̄s eſt ⁊ mori lucrū. Gl̓iari me oportet in cruce dn̄i mei ieſu xp̄i. v̓ꝰPer quē mihi mūdus crucifixꝰ eſtet ego mūdo. Glo. ¶ Lcō. vj.VoUit paulus cū diſcipulis quierāt damiaſci ꝑ dies aliquot: ⁊ ꝯtinus ingreſſus ſynagogam p̄dicabat ieſum qm̄ hic eſt filiꝰ dei. Stupebāt aūt oēs qui audiebant ⁊ dicebāt. Nōne h̓ eſt qui expugnabatin hierl̓m eos qͥ inuocabāt nomēiſtud: et huc ad hͦ venit vt vinctosduceret illos ad principes ſacerdotū. Tu. ℟. Gaulus aūt magis acmagis ꝯualeſcebat ⁊ cōfundebatiudeos qui hītabant damaſci. Affirmans qm̄ hic eſt xp̄s. ꝟ. Et continus ingreſſus ſynagogā predicabat ih̓m. Aftfir. Gl̓ia. rffir. ¶ Iniij. noct̉. an̄. Timens aūt ananiasdixit: dn̄e auditū eſt a ml̓tis ꝙ viriſte multa ſeruis tuis mala ingerit: ⁊ nunc habet ptāteꝫ alligandioēs qui inuocāt nomē tuū. psͣ. Cōfitebimur. xxj. An̄. Uade ait dn̄sqm̄ nos electiōis ē mihi: vt portetnomē meū corā regibꝰ ⁊ gentibuſac filijs iſrl̓: ⁊ ego on̄dam illi qͣntaoꝑteat eū pati ꝓ nomīe meo. lpsͣ.Dn̄e retu. xxiii. An̄. Abiens ananias introiuit ī domū ⁊ imponēsei manū dixit: ſaule frater dn̄s ieſus miſitie qͥ apparuit tibi in via