In feſto Nicolay epiſcopi. CLXXVI
decoraſti miraculis: tribue nobisvt eius meritis ⁊ precibꝰ a gehenne ignis incendijs liberemur. P.cum ſuffra. de feria ⁊ de dn̄a nō plusniſi barbare aut annonis aut oct̄. andree fuerit hic in ꝓfeſto nicolai ſeruata. tūc poſt coll̓. nicolai dicat̉ ſuffr̄. deillo de quo illo die eſt ſeruatū. ⁊ deincſuffra. de feria ⁊ de dn̄a. ⁊ nō plus.¶ Ad cōpleto. hȳ. Iſte cōfeſſor. lxvj.cū penul. et vlti. ꝟ. Cap̄. vtsͣ. ꝟ. Iuſtus vt pal. Suꝑ nūc di. an̄. O xp̄ipietas. vt infra in laud̓. Poſt Carnis. v̓. Iuſtū dedux. Coll̓. vtsͣ. ¶ AdConfellorū regem (mat̉. Inuit̉.adoremꝰ. Qui celeſtis regni nieritū ⁊ gl̓iam ꝯceſſit ſctō ſuo nicolao.psͣ. Venite. ¶ In pri. noct̉. an̄. Llobiliſſimis ſiquideꝫ natalibꝰ ortusvelut lucifernicolaus emicuit. psͣBeatꝰ vir. j. An̄. Poſtqͣꝫ domi puerileꝫ decurſerat etatē cūctis mūdi huiꝰ ſpretis oblectatōnibꝰ xp̄i ſeiugo ſubijciens docuniētis ſanctꝭſuū p̄buit auditū. psͣ. Quare fre.Anͣ. Pudore bono repletꝰ dei famulus ſumptibus datꝭ ſtupri nephas ꝓhibuit. psͣ. Dn̄e qͥd. j. v̓. LIrrea metro (mauit. l̓. pri.polis ciuitas orbata eſt ſuoautiſtite. Cuiꝰ obitū non mediocriter adiacentiū ꝓuinciarū ac parochiaꝝ ꝯdolentes ep̄i: fuerat em̄ bene religioſus: ꝯuenerūt in vnumcū clericis ſuis cūctis vt annuētedeo ꝓuiderēt illi eccl̓ie ẜm ſcita canonū idoneū preſulē. Conuentione itaqꝫ facta intererat quidā pōtitex magne auctoritatis: ad cuiꝰpotum oīm pendebat ſententia:ut quē ille ꝓderet voce: hunc ꝓcul
dubio eligerent vniuerū. Tu. ℟.Confeſſor dei nicolaus nobilis ꝓgenie: ſed nobilior moribus. Ab ipſo puerili euo ſecutꝰ dn̄m meruitdiuina reuelatione ad ſunimū ꝓuehi ſacerdotiū ꝟ. Erat em̄ valdecōpatiens: et ſuꝑ afflictos pia geIſtans viſcera. Ab. l̓. ſcd̓a.It ergo ep̄s per om̄ia ſeq̄nsapl̓oꝝ veſtigia cunctos ieiunijs ⁊deuotiſſimis p̄cibus adhortatꝰ eūinuſtere: quatenꝰ ille qui mathiāindidit apl̓is numerū ſupplere apoſtolicū: ipſe ſolita clementia pāderet quē vellet fungitanto ſacerdotio. Tu. ℟. Oꝑibus ſanctis nicolao humiliter inſiſtente reuelatione diuina prouectꝰ eſt. Ad ſummū ſacerdotij grādū. v̓. Uoce qͥppe de celo lapſa cuidaꝫ inſinuat p̄ſuli dignū ep̄atu nicolaū. Ad. V. iijIlis cū ſumma deuctōne orā6I.Atibus p̄dictꝰ pontifex voceꝫ decelo audiuit dicentē ſibi. Ut egrediēs ante fores eccl̓ie ſtaret: ⁊ quēprimū hora matutinali ꝯſpiceretip̄m ꝯſecraret antiſtitē adiungēsetiā ꝙ nicolaꝰ vocaretur. Tu. ℟.Quadā die tēpeſtate ſeuiſſima qͣſſati naute ceperūt ſctm̄ vocare nicolaū. Et ſtatim celſauit tēpeſtasꝟ. Mox illis clamantibꝰ apparuitquidā dicens eis ecce aſſuꝫ: qͥd vocaſtis me. Et ſta. Gl̓ia. Et. ¶ In. ij.noct̉. an̄. Auro v̓ginū inceſtus auro pr̄is earum inopiā auro ꝓrſusntrorūqꝫ deteſtabilē infamīaꝫ deiſeruus ademit nicolaus. psͣ. Cuminuotͣ. xlviij. An̄. Innocent̓ puerilia iura trāſcēdēs euāgelice īſtitutiōis diſcipulꝰ effectꝰ ē. psͣ. Verba