In feſto andree apoſtoli.CLXXII

in ſeditioneꝫ diabolicam excitare.Nā traditꝰ dn̄s oēm patientiā prehuit. Nō ꝯtēdit: nō clamauit: necin plateis aliquis eū clamāteꝫ audiuit. Habete qͦ ſilentiū quietem ⁊pacē. Et non ſolū meū martyriuꝫnolite impedire: verūetiā voſip̄oſqͣſi athletas dn̄i p̄ꝑate: vt vincatꝭminas intrepido aīo: plaga auteꝫꝑ tolerantiā corꝑis ſuꝑantur. ℟.Duꝫ ꝑambularet dn̄s ſuꝑ mareſecus littus galilee vidit petrū etandreā rhetiā mittentes in marevocauit eos dicēs. Venite poſt mefaciā vos piſcatores hoīm. v̓ Erātem̄ piſcatores ⁊ ait ill̓. Ueni. L̓. ij.Ec et his ſil̓ia ſancto andreaapl̓o ꝑ totā noctē admonētedū lux oīeī in mane ꝓrūperet miſit egeas ꝓcōſul ⁊ adduxit ad ſe ſāctū andreā ac ſedēs ꝓ tribunali dixit. Eſtimaui te nocturna cogitatione reuocare animū tuū a ſtulticia ⁊ a xp̄i tui laude ceſſare: vt poſſes nobiſcū non amittere gaudiavite. Tu. ℟. Qox vt vocē dn̄i p̄dicantis audiuit beatꝰ andreas relictis rhetibꝰ quoꝝ vſu actuqꝫ viuebat etne vite ſecutꝰ ē. Premia largientē. ꝟ. Ad vnius iuſſionis vocēpetrus ⁊ audreas relictꝭ rhetibꝰ ſecuti ſunt redēptorē. Pre. ¶ L̓. iij.Anctus audreas reſpondit.M Gaudia tecū habere poteroſi credēs xp̄m obmittas culturasydoloꝝ. Cchriſtus em̄ memiſit adiſtā ꝓuinciā: in qua nō ꝑuū populum dn̄o acquiſiui. Tu. ℟. Homo dei ducebat̉ vt crucifigeretur:ppl̓us aūt clamabat voce magnadicens. Innocens huius ſanguis

ſine cauſa dānatur. ꝟ. Factꝰ eſt cōcurſus ppl̓oꝝ clamantiū ⁊ dicentitiū. Inno. Gl̓ia. Inno. ¶ In. ij. noctur. An̄. Dignū ſibi dn̄s cōputauit martyrē quē vocauit apl̓um:dū eſſet in mari all̓a. pͣs. Oes gen.yv. An̄. Andreas xp̄i famulus dignus dei apl̓s germanꝰ petri ⁊ inpaſſione ſocius. pͣs. Exaudi deꝰ depre. xviij. An̄. Uidēs andreas crucē cum gaudio dicebat: qꝛ amatortuꝰ ſemꝑ fui et deſideraui amplecti te o bona crux. pͣs. Exaudi deuſorationē. xviij. v̓. Dediſti hereditaUnciratꝰ egeas ¶ Lcō qͣrta.Aꝓconſul iuſſit apl̓um xp̄i tor.mētis affligi. Extēſus quoqꝫ ⁊ eleuatꝰ cū ceſus eſſet adductꝰ eſt anteeum. Cui egeas dixit. Audi me andrea: ⁊ ab effuſione tui ſanguinisconſiliū reuoca. Qd̓ ſi non feceriscrucis te faciaꝫ interire patibulo.Tu. ℟. Hoctor bonꝰ ⁊ amicus d̓iandreas ducit̉ ad crucē aſpiciēs alonge vidit crucē ſalue crux Suſcipe diſcipl̓m eiꝰ qui pependit in teingr̄meus xp̄s. v̓. Salue crux q̄ incorꝑe xp̄i dedicata es et ex mēbriseiꝰ tanqͣꝫ margaritis ornata. SuNdreas rn̄dit (ſcipe. ¶ L̓. v.⁊ ¶ Ego crucis xp̄i ſeruꝰ ſum. etcrucis tropheū optare debeo potius qͣꝫ timere. Tūc indignatꝰ egeaſcruci eū affigi p̄cepit: mādās hocq̄ſtionarijs: vt ligatis manibꝰ etpedibꝰ qͣſi in eculeo tēderet̉ne clauis affixus cito deficeret: ſꝫ cruciaret̉ potius longo cruciatū. Tu. ℟O bona crur q̄ decorē ⁊ pulchritudinem ex mēbris dn̄i ſuſcepiſti accipe me ab hoībus ⁊ redde me ma

yij