Lcōes maiores ꝓ defūctis.

vt glutiam ſaliuam meam: Peccaui. Quid faciaꝫ tibi o cuſtos hominum; Quareme poſuiſti contrarium tibi: ⁊ factus ſum mihimetipſi grauis; Cur nō tollis peccatū meum: ⁊ quare non aufersiniquitatē meā; Ecce nunc in puluere dormio: ⁊ ſi mane me queſieris non ſubſiſtaꝫ. ℟. Credo ꝙ. vtsͣEdet ani ¶ Lectio. ij. Iob. x.maꝫ meā vite mee: dimittaꝫaduerſum me eloquium meum.Ioquar in amaritudine aīe mee:dicā deo noli me condēpnare. Indica mihi: cur me ita iudices; Nūquid bonuꝫ tibi videtur ſi calūnieris ⁊ opprimas me opus manuum tuarum: ⁊ conſilium impiorum adiuues; Nūquid oculi carnei tibi ſunt: aut ſicut videt homo⁊ tu uidebis; Nunquid ſicut dieshoīs dies tui: ⁊ anni tui ſicut humana ſunt temꝑa: vt queras iniquitatem meā ⁊ peccatum meuiſcruteris; Et ſcias quia nihil impium fecerim. cū ſit nemo quidemanu tua poſſit eruere. ℟. Quilaza. vts. ¶ Lectio. iij. Iob. x.znus tue dn̄e fecerūtine. etplaſmauerūt me totū in circuitu⁊ ſic repēte precipitas me Memēto q̄ſo ꝙ ſicut lutū feceris me. etin puluerē reduces me. Nonne ſicut lac mulciſti me: ⁊ ſicut caſeumme coagulaſti; Pellex carne veſtiſti me: oſſibus ⁊ neruis cōꝑegiſtime Uitā ⁊ miſcd̓iaꝫ tribuiſti mihi.Aniſitatio tua cuſtodiuit ſpirituꝫmeum. ℟. Redemptor meus vivtsͣ. ¶ Lectio. iiij. Ioh. xiij.¶P Eſpondemihi. Quātas ha-

beo iniquitates ⁊ peccata. ſceleramea atqꝫ delicta oſtende mihi.Cur faciē tuam abſcondis. ⁊ arbitraris me inimicū tuū; Cōtra folium qd̓ vento rapitur on̄dis potentiā tuā: ⁊ ſtipulā ſiccā ꝑſequeris. Scribis em̄ ꝯtra me amaritudines: ⁊ cōſumere me vis peccatꝭadoleſcētie mee. Poſuiſti ī neruopedē meū. ⁊ obſeruaſti oēs ſemitas meas: ⁊ veſtigia pedū meorūꝯſideraſti. Qui qͣſi putredo conſumēdus ſum: ⁊ qͣſi neſtimētum qd̓cōmedit̉ a tinea. ℟. Dn̄e qn̄ venevtsͣ. ¶ Lectio. v. Ioh. xiiij.Omo natus de ml̓iere. breIui viuēs tꝑe: replet̉ multis miſerijs. Qui qͣſi flos egredit̓ ⁊ ꝯterit̓.⁊ fugit velut vmbra: ⁊ nūqͣꝫ in eodē ſtatu ꝑmanet. Et dignū ducisſuꝑ huiuſcemodi aꝑire oculos tuos: ⁊ adducere eū tecū in iuditiuꝫꝘs pōt facere mundū. de immūdo ꝯceptū ſemīe; Nōne tu qui ſolus es. Breues dies hoīs ſunt: numerus mēſiuꝫ eiꝰ apd̓ te eſt. Conſtituiſti termīos eiꝰ: qͥ preteriri nōpoterūt. Recede gͦ paululū ab eovt qͥeſcat. donec optata veniat: ſicut mercēnarij dies eius. ℟. Heumihi. vtsͣ. ¶ Lect̉. vj. Ioh. xiiij.Quo ꝓtegas me. ⁊ abſcondasUis mihi hͦ tribuat vt ī unferme donec ꝑtrāſeat furor tuꝰ: ⁊ cōſtituas mihi tp̄us in qͦ recorderismei; Putas ne mortuꝰ hō rurſuꝫuiuat; Cūctis diebus quibus nūcmilito expecto. donec veniat immutatio mea Vocal̓i me. ⁊ ego rn̄debo tibi: opimanuū tuaꝝ porrigeſ dext̓aꝫ Tu qͥdē greſſuſ meoſ di