15.ni. prima aduēt̉ ad matu. LXXXVIII
IITres lcōnes etiam deyſa. ℟. Auemaria gr̄a plenā dn̄s tecū ſpiritꝰſanctꝰ ſuꝑueniet in te ⁊ v̓tus altiſſimi obūbrabit tibi qd̓ em̄ ex te naſcetur ſctm̄ vocabit̉. Filius dei. v̓ꝰTollite portas pͥncipes vr̄as ⁊ eleuamini porte et̓nales ⁊ introibit.Filiꝰ. ℟. Saluatorē expectamꝰdn̄m ieſum xp̄m Qui reformauitcorpus hūilitatis nr̄e ꝯfiguraturcorpori claritatis ſue. ꝟꝰ. Preoccupemꝰ faciē eius in ꝯfeſſiōe ⁊ ī pſalmis iubilemꝰ ei. Qui. ℟. Auditeverbū dn̄i gentes ⁊ annunciate iſlud in finibus terre ⁊ in inſulis q̄ꝓcul ſunt dicite. Saluator noſteradueniet. ꝟꝰ. ⁊ ſolis ortu ⁊ occaſuab aquilone ⁊ mari. Saluator noſter. Gl̓ia. Sal. ¶ In. iij. noct̉. Super. pͣs. Celi enar. Exaudiat. Dn̄e īuirtute. Quilibet cum Gl̓ia. ¶ An̄.Sciētes qꝛ hora eſt iā nos de ſomno ſurgere nūc em̄ ꝓpior eſt nr̄a ſalus qͣꝫ cū credidimꝰ nox preceſſit dies aūt appropinquabit. ꝟ. Ex ſpōſpēs decoris eius. Pr̄ nr̄ acꝭ5MN illo tē. ¶ Scd̓m math̓. xxj.4Cum appropinquaſſēt hieroſolimis ⁊ veniſſēt betphage ad montē oliuēti: tūc ieſus miſit duos diſcipulos dicēs eis. Ite in caſtelluꝫqd̓ ꝯtra vos eſt. ⁊ ſtatim inuenietꝭaſinā alligatā ⁊ pullū cū ea. Soluite ⁊ adducite mihi. Etre. Omel̓.btī Ioh̓is ep̄i. de ead̓. le.Iſit ieſus duos diſcipl̓os dicens: ite in caſtellū qd̓ contra voseſt. ⁊ confeſtim inuenietis aſinaꝫalligatā ⁊ pullū cū ea: ſoluite ⁊ adducite mihi. Aſina ⁊ pullus iudeiſunt ⁊ gentes. Iudea em̄ ẜm deū:
mater eſt gentiuꝫ. Sic em̄ dicit adeā deꝰ per yſaiā ꝓphetā. Et ꝯſtituāprincipes tuos ſicut antea. ⁊ cōſiliarios tuos ſicut abinitio: ⁊ vocaberis ciuitas iuſticie ⁊ mr̄ ciuitatū id eſt eccl̓iaꝝ fidelis ſpō. Tu au.℟. Ecce virgo ꝯcipiet ⁊ pariet filium dicit dn̄s ⁊ uocabit̉ nomē eiꝰadmirabilis. Deꝰ fortis. v̓ꝰ. Tollite portas pͥncipes vr̄as ⁊ eleuamini porte eternales ⁊ introibit. DeRopter ¶ Le. viij. (us forqͣldaꝫ tales ſilitudines aīalibus his aſſil̓ati ſunt hoīes deū vl̓filiū non cognoſcentes. Eſt enimaīal hoc immundū. ⁊ pre ceterꝭ fere iumētis magis irrationabile:⁊ ſtultū ⁊ infirmū ⁊ igͦbile ⁊ oneriferū magis. Sic fuerūt hoīes ante xp̄m. ydolatrijs ⁊ paſſionibꝰ diuerſs immundi: ⁊ irritationabiles. verbi rōne carētes. quantumad deū ſtulti. Tu aūt. ℟. Obſecrodn̄e mitte quē miſſurꝰ es vide afflictionē ppl̓i tui. Sicut locutus esveni ⁊ libera nos. ꝟꝰ. Aſolis ortu⁊ occaſu ab aquilone ⁊ mari. Si.Uid ergo ſtultiꝰ qͣꝫ ¶ Le. ix.factorē ꝯtēnere quaſi facturā: ⁊ opus manuū ſuarū adorarequaſi factorē; Erant infirmi ẜmanimā. ⁊ ignobiles. nō valētes reſiſtere paſſionibꝰ ſuis: ⁊ obliti generationē ſuā celeſtē. facti fuerātẜui paſſionū ſuaꝝ ⁊ demonū. quibus reſiſtere non valebant. Tu.℟. Letent̓ celi ⁊ exultet terra iubilate montes laudē quia dn̄s noſter veniet. Et paupeꝝ ſuoꝝ miſerebit̉. vꝰ. Ecce dn̄ator dn̄s cū virtute veniet. Et. Gl̓ia. Seinde im-
l ij