nauigalia et naula vel r̓buta. adpiſces .i. ad diuītes cum hamo humilis piſtationis et ſupplicationisrecurrūt. ꝓcerto ipſi diuītos ſeculares debent ꝓ eis ſoluere. et protranſeūdo periculo vl̓ euitādo ſcādalo neceſſaria miniſtrare. in hocipſi piſces .i. mūdi dītes et voluptuoſi xp̄o et ſuis pauꝑibꝫ ꝓficiūtqꝛ loco et tꝑe ſuis pecunijs ⁊ diuitijs ip̄is neceſſaria ꝓuidet ſicut.Ioſue. ij. de piſce legit̉. Qd̓ ionaꝫin mae ꝓiectū recepit. ⁊ eū ad littus ſaluū et ſanū detulit et eiecitExgo bono diuiti dicitur illud ꝑsTibi delictꝰ ē pauꝑ orphano tueris adiutor.¶ Capitulū decimū quartū. AIc poītur de illo pue̓oꝓpoſito maioribꝰ ī exēplū. qͥ dicit̉ fuiſſe beatꝰmarcial̓. quē dn̄s aduocans ſtatuit in medio. ⁊ dixit ſicQuicūqꝫ humiliaue̓it ſe ſic̄ ꝑuulꝰiſte hic magnꝰ ē ī regno celorū.Mor ¶ Hoc p̄t adduci ad hoc. ꝙxp̄c diligit īnocētiā et huīlitatē.et qūo ip̄e zelat ꝓ pauꝑibꝫ et ſimplicibꝫ dicēs. Qui recipit ꝑuuluꝫme recipit. et qͥ ſcādalizar ⁊cͣ. GIcit̉ hic ꝙ qͥ cētū ouēs habebat ꝑdidit vnā q̄ relinquitnouagītanouē ī deẜto et vadit illā quere̓ q̄ errauit. ⁊ ſic̄ dicit̉. Luxv. Cū īuene̓it ea īpoſuit ī humeris ſuis gaudēs et ꝯuocas amicosGandētqꝫ plꝰ ſuꝑͣ illā vnā ꝙͣ ſupͣnouagīta nouē Quia gaudiū ē āgel̓ ſuꝑ vno pccōre peītōtiā agēteꝙͣ ſuꝑ nouagītanouē iuſtos qͥ nōīdigēt peīcētia. Nō em̄ ē volūtasapud pr̄eꝫ veſtrū vt ꝑeat vnꝰ depuſillis noſtris. Math. xviiij.Mor Iſta exponūt̉ de āgelis ethomībꝫ In principio em̄ deꝰ hēbatcetū oues .i. agelos ⁊ homines. qꝛſcꝫ nouagnitanouē q̄ ꝯſtāt ex nouena̓io in ſeipſo ml̓tiplicato angelos ſignificat. q̄ in noue ordinibꝰſūt diſtinctiº. vnꝰ vero reſtās numerus. humanā naturā deſignat.q̄ ab vno homine tota ꝓceſſit Videns ergo c̓ſtus ouē vnā de gregeſuo perditā et erratō ſcꝫ humanūgenus. dimiſſis nouagnitanoueꝫ.i. āgelorū ordīnibꝫ in ꝑadyſi deẜto. venit hinc in hūc mūdū perſonaliter quere̓ ouē iſtā ſcꝫ humanānatura. quā fuis hume̓is ꝑ beataꝫincarnatiōeꝫ impoſuit et ad deẜtūꝑadyſi cū āzelis reportauit. Et apliꝰ ſuꝑͣ inuētiōe et ſaluatiōe eiusad lraꝫ gauiſꝰ eſt ꝙ ſuꝑ nouagītanoue .i. ꝙ ſuꝑ angelorū ordinesquos ſcꝫ nō aſſumpſit. Ol̓to eniꝫplus videtur deꝰ homines ꝙ angelos dilexiſſe et de eorū ſalutē aniplius letatꝰ fuiſſe inqͣtū naturaꝫhumanā nō āgelicā legit̉ aſſūpſiſſedicēs illd̓. ꝓuer. vni. delicie meeſūt eſſe cū filijs hominū. Vl̓ ſi visallega ad on̄dēdū ꝙͣtū gaudiuꝫ ēdeo et āgel̓ eius ſuꝑ cōuerſione hominis poccatoris.¶ Capitulū decimū quintū. AE vno ſeruo nequā hicagit̉ qͥdebebat regi dece milia talēt̓a. Qui cūnon habe̓t vn̄ ſolue̓r q̄debebat iuſſus ē cū vxorē et filijs