per gradꝰ caritatis dei. Nā actus caritatis eſt gau-dium. ¶ Remediū cōtra triſticiā ſi eſt ex deſperatione memoria benignitatis et miſcd̓ie dei et intuitꝰ beneficioꝝ eius. Itē ꝙ homo ſit libenter in bona ſocietate vbi de deo loquūt̉ vel materia ſpūali. Iteꝫ illd̓Iacobi. Triſtat̉ aliqͥs in vobis/ oret equo animo etpſallat. ¶ De bona triſtitia ſatis patet ex dictꝭ d̓ cōpunctione.¶ Aſcenſiones cōtra vanā gloriā extinguendam.Ca. lxij.¶Ontra vanāgloriā nulla virtus ē cōtraria:iōqꝫ ꝑ nullā virtutē poſſumꝰ cōtra eā aſcēcdere vel gradꝰ ad deuincendū ordinare. Ipſa enī magis ex virtutibꝰ generat̉/ ex bonis oꝑbꝰ roborat̉. Ip̄a enī pͥmo pulſat in carnalibꝰ: in veſtibusin parētibꝰ: in dignitatibꝰ ⁊cͣ. Et quē hoc mō ſuꝑa-re nō potuerit ꝑ humilitatē ſupplantat. Quocūqꝫ ꝓ-ieceris hūc tribulū ſꝑ ſtat aculeo recto. qͥcqͥd fecerisqͥcqͥd egeris ip̄e ſe immiſcet et cor tuū ad vane gloriandū īſtigat. ¶ Filie vaneglorie ſūt ſeptē. ſcꝫ inobediētia/ ꝯtritio/ iactātia/ hypocriẜ. ꝑtinatia/ diſcordianouoꝝ p̄ſūptio ſeu inuentio. Itaqꝫ et ſi nō habemaliqͣꝫ ſpecialē virtutē quā vanā gloriā debellare poſ-ſimꝰ: aſcenſiones tn̄ maxīe cōtra eā ſūt neceſſarie.Sit igit̉ primus gradus et aſcenſus cōtra eā vt hōdiligenter ⁊ ſūmo conamine ſtudeat ne aliqͥd glorievane intētiōe īcipiat: vt cuſtodeat os/ ne loqͣt̉ vndelaudem acqͥrat/ p̄cipue tali intētiōe et p̄cogitatiōe.Similit̓ caueat talia oꝑa agere vn̄ ſingularit̓ poſſitlaudari vel apparere ⁊cͣ. Iſtū aūt gradū faciliter aſ-