vel appetitus īordinatus aliqͥs cogit an̄ tempus xomedere: aliquos cogit ſe nimis .i. nimio deſiderio eteffuſiōe ſuꝑ cibos effundere: aliqͦs cogit inordinatecibū delicatū querere: alios cōpellit excedere in nimia quātitate. ¶ Ut aūt totam familiā eiꝰ cognoſcas et ſcias contra q̄ debeas pugnare/ aduerte ꝙ pͥncipalit̓ filie gule ſūt ẜm Gregꝭ. Scurrilitas verboꝝml̓toloquiū/ detractio/ vituperiū/ īepta leticia/ laſciuia mentiſ īmunditia carnis. ¶ Ut aūt hūc affectūimpuritatis qͣ ꝑ affectionē inclinamur vitioſe ad ci-bos: purgare et expurgare valeas: aduertere debesgeneraliter ꝓ expurgatione oīm vitiorū carnaliumꝙ ī anima ē triplex vis motiua corporalit̉: videlicꝫ:Uis naturalis que ē motiua humoꝝ: ⁊ inde ſepe gula et luxuria trahunt origineꝫ. Alia eſt vis vitalis qͣhomo exercet motus vitales. Tertia eſt vis animalis qͣ hō exercet imaginatiōꝫ/ cogitatiōem ⁊cͣ. Quā-tū ꝟo virtus animalis remittit̉ et hō minus eam exercet/ tanto vis naturalis intenditur et augetur. Ethinc eſt: ꝙ hoīes accidioſi/ et tepidi et qͥ intus delectationē nō habent in meditationibꝰ/ in ſpūalibꝰ deſiderijs: maxime vitijs carnalibus ꝑiclitant̉. Un̄ Salomō. In deſiderio eſt oīs ocioſus. Hinc ē ẜm Caſ-ſianū: ꝙ guloſus neſcit: niſi de cibo et potu ⁊ q̄ ven-tris ſūt cogita re. Hinc ē iteꝝ ẜm Chryſoſt. ꝙ mu-lieres maxime tēptāt̉ vitijs carnalibꝰ/ qꝛ minꝰ ab intra ſūt ſollicite. Un̄ et Chryſo. d̓ luxuria dic̄: ꝙ ē auime vacantis paſſio. Ecōtra ē ꝙ quantū vis animal̓intendit̉/ tantū naturalis remittit̉: ſicut patet in ſtu-dioſis. Et hinc ē ꝙ inqͥt beatus Hieroꝰ. ad ruſticuꝫ.g 3