Quid nūc ꝓſunt oīa que fuerūt: tā breuia tā cito trāſeuntia? Cogita ꝙ qͥuis ibi plꝰ in illis mēbris punie-tur ꝑ q̄ amplius deliqͥt/ ſiue in lingua ſiue ī corde. Etquātū plus qͥs ſe extulit et in delitijs fuit: tāto plectetur ibi pena grauiori. Cogita etiā de penis interioribus/ et maxīe d̓ priuatione viſionis diuine q̄ exceditoēm penā aliā. Cogita ꝙ ſūt et̓naliter anathemnatizati et eiecti ab illa ſuꝑna ⁊ glorioſa ciuitate hieruſalē nunqͣꝫ illuc redituri. Cogita de verme cōſcientie q̄nunqͣꝫ moriet̉: qͥ nō ceſſat: clamat et affligit ꝙ ꝓptertam modicū gaudiū adinſtar puncti ad illas penasdeſcēderūt. Itē cogita de paſſionibꝰ aīe ire et inuidie: quibus affliguntur. Nam iracundia inuidia ⁊cͣ.maxīe in ip̄is regnāt. Item diligenter rumina pena-rū eternitatem q̄ omnibus penis grauiꝰ affligit: pe-narū nullus eſt finis: nulla ibi redemptio. Poſt mil-le miliū annorū non propinqͣt finis/ quia nullꝰ eſt fi-nis. His et ſimilibus meditatiōibꝰ timorē dn̄i cōci-pies/ et cōpunctiōeꝫ ſalutareꝫ cōficies: vt ſic affectiones tuas a rebus infimis auellas. Oportet auteꝫ telongo tꝑe in his exercitijs immorari: et cū hmōi meditationibus ac alijs virtuoſis operibus maxime inremedijs vitioꝝ de quibus poſtea dicetur ipſas af-fectiones expurgare: alias vlteriꝰ aſcendere nō poſ-ſumꝰ. Nā quātū affectiōes carnales et terrenas ab-iecerimꝰ tanto amplius ſpirituales adijciemꝰ: ſi parum parū: ſi multū multū. Ergo a timore dn̄i ſcd̓mꝓphetā debemꝰ ꝑturire ſpiritu ſalutis. Eſt enī ini-tiū ſapiētie timor dn̄i/ et in ip̄o debemꝰ nos ſtudioſeexercere/ ⁊ cor noſtꝝ purgare/ vt ad caritatē poſſim.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten