cōcupiſcentijs mortuus. Deinde cogita et forma inte talem affectū/ vt ſi aīa tua ſtatim deberet exire qͣꝫlibenter omnē delectatiōeꝫ relinqueres/ qͣꝫ gratāteromnē laborē et pnīam arriperes/ ⁊ ſi vitā poſſes obtinere. ¶ Cogita deinde in illa hora qͣꝫ breue videbit̉tibi omne tp̄s vite tue et delectationū tuarū. Tuncvidebis totū tp̄s tuū tranſiſſe/ quaſi ſomniū vl̓ ſicutvmbrā: maxīe cū ꝑpendis inſtare eternitatē q̄ nūqͣꝫfinietur ¶ Deinde cogita quātus tibi erit dolor: ꝙꝓ tam minima delectatione breuiſſimi iꝑis amiſiſtidelitias letitiā et gloriā ſempiternā. ¶ Cogita etiā q̄oēs iſte delectatiōes nihil tibi tūc amplius cōferentqͣꝫ ꝙ amarā mortē facient amariorē. Tāto enī difficilius hinc ſeparaberis/ quāto pluribus rebꝰ inordīa-tis concupiſcentijs fueris alligatus. Un̄ ſapiens. Omors qͣꝫ amara eſt memoria tua homini ſano ⁊ pacēhabentiⁱ in ſubſtantia ſua. Cuꝫ aūt talem affectumin te formatū et cordi tuo imp̄ſſū ſenſeris/ tunc ꝓce-de vlterius cogitās ꝙ illa hora certiſſime veniet ⁊ ētibi īeuitabilis. Omnes enī hoīes moriunt̉/ et millegenerationes a principio ſeculi p̄terierūt: ita et tu ſeq̄ris. Deinde cogita ꝙ illā hora determinate p̄ſcirenō poteris/ ſꝫ īprouiſe veniet. forte hoc anno: fortehoc mēſe: forte hac ſeptimana: qꝛ ſicut fur ita ī nocēveniet qn̄ nihil de hoc cogitabis. ſꝫ ml̓ta te acturumcogitabas. ¶ Nonnunquā etiam vt eo plus timorconcupiſcentias tuas excruciet et expurget/ reuol-ue ordinem quo ad mortē deuenies. Siqͥdē morteꝫvt cōmuniter p̄cedit infirmitas grauiſſima. Cogitaquanta hec erit infirmitas qͣꝫ gͣuis debilitas quādo